سورة التوبَة · ئایەت ٦١
وَمِنۡهُمُ ٱلَّذِینَ یُؤۡذُونَ ٱلنَّبِیَّ وَیَقُولُونَ هُوَ أُذُنࣱۚ قُلۡ أُذُنُ خَیۡرࣲ لَّكُمۡ یُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَیُؤۡمِنُ لِلۡمُؤۡمِنِینَ وَرَحۡمَةࣱ لِّلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ مِنكُمۡۚ وَٱلَّذِینَ یُؤۡذُونَ رَسُولَ ٱللَّهِ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِیمࣱ ﴿٦١﴾
تەفسیرا ساناهی
و ژ دوڕوییان هنده‌ك هه‌نه ب ئه‌زمانى نه‌خۆشییێ دگه‌هيننه پێغه‌مبه‌رێ خودێ سلاڤ لێ بن، ودبێژن: ئه‌و گوهێ خۆ دده‌ته هه‌ر گۆتنه‌كا بۆ وى بێته گۆتن وباوه‌ر ژێ دكه‌ت، تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: هندى موحه‌ممه‌ده گوهه‌كه گوهدارییا هه‌ر خێره‌كا هه‌بت دكه‌ت، باوه‌رییێ ب خودێ دئينت وخودان باوه‌ران د وان تشتان دا ڕاست ده‌ردئێخت يێن ئه‌و دبێژن، وئه‌و دلۆڤانییه بۆ وى يێ دويكه‌فتنا وى بكه‌ت و ل سه‌ر ڕێكا وى بچت. وئه‌وێن پێغه‌مبه‌رێ خودێ موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- دئێشينن ب چ ڕه‌نگێ ئێشانێ یێ هه‌بت، عه‌زابه‌كا ب ئێش ونه‌خۆش بۆ وان هه‌يه.