سورة الضُّحى Ad-Duha
١١ ئایەت · مەککی
وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾
خودێ ب ڕۆژێ هه‌مییێ سويند خوار.
وَٱلَّیۡلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾
و ب شه‌ڤێ ئه‌گه‌ر ڕاوه‌ستا وتارییا وێ دژوار بوو. وهه‌ر تشته‌كێ خودێ حه‌ز بكه‌ت ئه‌و سويند پێ دخۆت، به‌لێ بۆ مرۆڤان چێ نابت ژبلی خودێ ب تشته‌كێ دى سويند بخۆن؛ چونكى سويندا نه ب خودێ بت شركه.
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾
خودايێ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- تو نه‌هێلاى، ده‌مێ وى وه‌حى ڤه‌هێلاى ووى كه‌رب ژ ته ڤه‌نه‌بوويه.
وَلَلۡءَاخِرَةُ خَیۡرࣱ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ﴿٤﴾
وئاخره‌ت بۆ ته ژ دنيايێ چێتره.
وَلَسَوۡفَ یُعۡطِیكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰۤ ﴿٥﴾
وپاشى ل ئاخره‌تێ خودايێ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- هند قه‌نجییان دێ ده‌ته ته، كو تو پێ ڕازى ببى.
أَلَمۡ یَجِدۡكَ یَتِیمࣰا فَءَاوَىٰ ﴿٦﴾
ئـــه‌رێ ما وى به‌رێ تـــــو ئێتيم نه‌ديتبووى، ڤێجا وى تو حه‌واندى وچاڤدێرى ل ته كر.
وَوَجَدَكَ ضَاۤلࣰّا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾
و وى تــــو نه‌ديتبووى ته چــــو ژ كيتابێ وباوه‌رییێ نه‌دزانى، ڤێجا وى ئه‌و نيشا ته دا يێ ته نه‌دزانى، وبه‌رێ ته دا باشترين كرياران؟
وَوَجَدَكَ عَاۤئِلࣰا فَأَغۡنَىٰ ﴿٨﴾
و وى تو فه‌قير نه‌ديتبووى، ڤێجا وى ڕزقێ ته دا ته، ودلێ ته ب قه‌ناعه‌تێ وصه‌برێ ده‌وله‌مه‌ند كر؟
فَأَمَّا ٱلۡیَتِیمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ﴿٩﴾
ڤێجا هندى ئێتيمه تو سه‌ره‌ده‌رییه‌كا خراب د گه‌ل نه‌كه.
وَأَمَّا ٱلسَّاۤئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ﴿١٠﴾
وهندى خازۆكه تو وى پاشڤه‌نه‌به، وخوارنێ بدێ، وهه‌وجه‌يییا وى بۆ ب جهـ بينه.
وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ﴿١١﴾
وهندى قه‌نجییا خودايێ ته‌يه يا وى د گه‌ل ته كرى تو به‌حس ژێ بكه.