سورة قُرَيش Quraisy
٤ ئایەت · مەککی
لِإِیلَـٰفِ قُرَیۡشٍ ﴿١﴾
ژ هه‌ڤپه‌يمانى وته‌ناهییا قوره‌يشییان، و ب ڕێڤه‌چوونا مه‌صلحه‌تێن وان عه‌جێبگرتى ببن
إِۦلَـٰفِهِمۡ رِحۡلَةَ ٱلشِّتَاۤءِ وَٱلصَّیۡفِ ﴿٢﴾
و ب سه‌ر وبه‌رییا هه‌ردو كاروانێن وان ل زڤستانێ بۆ (يه‌مه‌نێ) و ل هاڤينێ بۆ (شامێ)، و ب ساناهى ئێخستنا وێ چه‌ندێ ل به‌ر وان؛ دا ئه‌و پێتڤییێن خۆ بۆ خۆ بينن.
فَلۡیَعۡبُدُوا۟ رَبَّ هَـٰذَا ٱلۡبَیۡتِ ﴿٣﴾
ڤێجا بلا ئه‌و شوكر وپه‌رستنا خودايێ ڤێ به‌يتێ، كو كه‌عبه‌يه بكه‌ن، يا كو ئه‌و پێ ب قه‌در كه‌فتين، وبلا ئه‌و ته‌وحيدا وى بكه‌ن، و ب ئيخلاص په‌رستنا وى بكه‌ن.
ٱلَّذِیۤ أَطۡعَمَهُم مِّن جُوعࣲ وَءَامَنَهُم مِّنۡ خَوۡفِۭ ﴿٤﴾
ئه‌و خودايێ ئه‌و ژ برسا دژوار تێركرين، و ژ ترس وسه‌هما مه‌زن ته‌ناكرين.