سورة آل عِمران · ئایەت ١٢٠
إِن تَمۡسَسۡكُمۡ حَسَنَةࣱ تَسُؤۡهُمۡ وَإِن تُصِبۡكُمۡ سَیِّئَةࣱ یَفۡرَحُوا۟ بِهَاۖ وَإِن تَصۡبِرُوا۟ وَتَتَّقُوا۟ لَا یَضُرُّكُمۡ كَیۡدُهُمۡ شَیۡءًاۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا یَعۡمَلُونَ مُحِیطࣱ ﴿١٢٠﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌گه‌ر باشییه‌ك ژ سه‌ركه‌فتنه‌كێ يان مفایه‌كى گه‌هشته هه‌وه -گه‌لى خودان باوه‌ران- ئه‌و پێ ب خه‌م دكه‌ڤن، وئه‌گه‌ر نه‌خۆشییه‌ك ژ شكه‌ستنه‌كێ يان كێمبوونا مال ومرۆڤ وده‌رامه‌تى گه‌هشته هه‌وه كه‌يفا وان پێ دئێت، وئه‌گه‌ر هوين بێهنا خۆ فره‌هـ بكه‌ن ل سه‌ر وێ نه‌خۆشییا دگه‌هته هه‌وه، وته‌قوایا خودێ د وى تشتى دا بكه‌ن يێ وى فه‌رمان پێ ل هه‌وه كرى، نه‌خۆشییا فێلبازییا وان زيانێ ناگه‌هينته هه‌وه. وخودێ دۆرا ل وى هه‌مى كارى گرتى يێ ئه‌و كافر دكه‌ن، وئه‌و دێ جزایێ وان سه‌را وى ده‌ت.