سورة آل عِمران · ئایەت ١٢١

وَإِذۡ غَدَوۡتَ مِنۡ أَهۡلِكَ تُبَوِّئُ ٱلۡمُؤۡمِنِینَ مَقَـٰعِدَ لِلۡقِتَالِۗ وَٱللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿١٢١﴾

تەفسیرا ساناهی

وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ل بيرا خۆ بينه‌ ده‌مێ تو ژ مالا خۆ ده‌ركه‌فتى وكارێ شه‌ڕى ته‌ كرى، دا ڕێزێن صه‌حابییێن خۆ دورست بكه‌ى، وهه‌ر ئێكى جهێ وى بۆ ده‌ستنيشان بكه‌ى بۆ كرنا شه‌ڕێ كافران ل (ئوحودێ). وخودێ گوهدێرێ گۆتنێن هه‌وه‌یه‌، یێ پڕزانايه‌ ب كریارێن هه‌وه‌.