سورة آل عِمران · ئایەت ١٥٣
۞ إِذۡ تُصۡعِدُونَ وَلَا تَلۡوُۥنَ عَلَىٰۤ أَحَدࣲ وَٱلرَّسُولُ یَدۡعُوكُمۡ فِیۤ أُخۡرَىٰكُمۡ فَأَثَـٰبَكُمۡ غَمَّۢا بِغَمࣲّ لِّكَیۡلَا تَحۡزَنُوا۟ عَلَىٰ مَا فَاتَكُمۡ وَلَا مَاۤ أَصَـٰبَكُمۡۗ وَٱللَّهُ خَبِیرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ ﴿١٥٣﴾
تەفسیرا ساناهی
هوين -گه‌لى صه‌حابییێن موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن- ل بيرا خۆ بينن ده‌مێ هوين ژ نه‌يارێن خۆ ڕه‌ڤين وهه‌وه قه‌ستا چيایى كرى، وهوين ژ ترس ومه‌نده‌هۆشییێن خۆ دا ل كه‌سێ نه دزڤڕين، وپێغه‌مبه‌رێ خودێ -سلاڤ لێ بن- ل مه‌يدانا شه‌ڕى موكم ما بوو و ل پشت هه‌وه گازى هه‌وه دكر ودگۆت: ئه‌ى به‌نییێن خودێ وه‌رنه نك من، وهه‌وه هاى ژ وى نه‌بوو، ئينا جزايێ هه‌وه ئه‌و بوو خودێ ئێش وته‌نگاڤى وخه‌م ب سه‌ر هه‌وه دا ئينا؛ دا هوين ب خه‌م نه‌كه‌ڤن ل سه‌ر وێ سه‌ركه‌فتن ووان ده‌سكه‌فتییێ نه‌گه‌هشتینه هه‌وه، و ل سه‌ر وێ ترس وشكه‌ستنا ب سه‌ر هه‌وه دا هاتى. وخودێ ب هه‌مى كارێ هه‌وه يێ شاره‌زايه، تشته‌ك ژێ ل وى نائێته ڤه‌شارتن.