سورة السَّجدة As-Sajdah
٣٠ ئایەت · مەککی
الۤمۤ ﴿١﴾
( الٓمٓ( گۆتن ل دۆر ڤان حه‌رفێن كه‌ركرى ل سه‌رێ سووره‌تا به‌قه‌ره بۆرییه.
تَنزِیلُ ٱلۡكِتَـٰبِ لَا رَیۡبَ فِیهِ مِن رَّبِّ ٱلۡعَـٰلَمِینَ ﴿٢﴾
گومان تێدا نينه كو ئه‌ڤ قورئانه یا موحه‌ممه‌د سلاڤ لێ بن پێ هاتى، ژ نك خودێ خودايێ هه‌مى چێكرییان هاتییه خوارێ.
أَمۡ یَقُولُونَ ٱفۡتَرَىٰهُۚ بَلۡ هُوَ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ لِتُنذِرَ قَوۡمࣰا مَّاۤ أَتَىٰهُم مِّن نَّذِیرࣲ مِّن قَبۡلِكَ لَعَلَّهُمۡ یَهۡتَدُونَ ﴿٣﴾
يان بوتپه‌رێس دبــێــژن: موحه‌ممه‌دى ســــلاڤ لێ بــن قورئان ژ نك خۆ چێكرییه؟ ئه‌و دره‌وان دكه‌ن، به‌لكى ئه‌و حه‌قییه‌كا موكمه ژ نك خودايێ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- يا بۆ ته هاتییه خوارێ؛ دا تو وان مرۆڤان پێ بترسينى يێن...
ٱللَّهُ ٱلَّذِی خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَیۡنَهُمَا فِی سِتَّةِ أَیَّامࣲ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ مَا لَكُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَلِیࣲّ وَلَا شَفِیعٍۚ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ ﴿٤﴾
خــودێ ئـه‌وه يێ عه‌سمان وعه‌رد وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤبه‌رێ دا ژ به‌ر حكمه‌ته‌كا ئه‌و پێ دزانت د شه‌ش ڕۆژان دا ئافراندين، وئه‌وه يێ كو شياى ب پــه‌يڤا (ببه) وان بئافرينت، پاشى وى ئــســتــــوا ل سه‌ر عه‌رشى كر، یه‌عنى: ب...
یُدَبِّرُ ٱلۡأَمۡرَ مِنَ ٱلسَّمَاۤءِ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ثُمَّ یَعۡرُجُ إِلَیۡهِ فِی یَوۡمࣲ كَانَ مِقۡدَارُهُۥۤ أَلۡفَ سَنَةࣲ مِّمَّا تَعُدُّونَ ﴿٥﴾
خودێ كارێ هه‌مى چێكرییان ب ڕێڤه دبه‌ت ژ عه‌سمانى حه‌تا عه‌ردى، پاشى ئه‌و كار وتداره‌ك ب نك وى ڤه بلند دبت، ل ڕۆژه‌كێ درێژییا وێ هندى درێژییا هزار سالێن هه‌وه يێن دنيايێنه يێن هوين دهژمێرن.
ذَ ٰلِكَ عَـٰلِمُ ٱلۡغَیۡبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ ٱلۡعَزِیزُ ٱلرَّحِیمُ ﴿٦﴾
ئه‌و ئافرانده‌ر وڕێڤه‌به‌رێ كارێن چێكرییانه، پڕزانايێ ب وى تشتییه يێ نه ل به‌رچاڤ، ژ وى تشتێ ئه‌و د سنگێ خۆ دا ڤه‌دشێرن، وپڕزانايه ب وى تشتێ هوين دبينن، وئه‌وه خودان هێزێ ئاشكه‌را يێ كه‌س نه‌شێتێ، يێ دلۆڤانكار ب به...
ٱلَّذِیۤ أَحۡسَنَ كُلَّ شَیۡءٍ خَلَقَهُۥۖ وَبَدَأَ خَلۡقَ ٱلۡإِنسَـٰنِ مِن طِینࣲ ﴿٧﴾
خودێیه يێ ئافراندنا هه‌ر تشته‌كى موكم چێكرى، وى ئافراندنا مرۆڤى، كو ئاده‌م بوو، ژ هه‌ڕییێ ده‌ست پێ كر.
ثُمَّ جَعَلَ نَسۡلَهُۥ مِن سُلَـٰلَةࣲ مِّن مَّاۤءࣲ مَّهِینࣲ ﴿٨﴾
پاشى وى دوونده‌ها ئاده‌مى ژ چپكه‌كا لاواز وبێ بها زێده‌كر.
ثُمَّ سَوَّىٰهُ وَنَفَخَ فِیهِ مِن رُّوحِهِۦۖ وَجَعَلَ لَكُمُ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡأَبۡصَـٰرَ وَٱلۡأَفۡءِدَةَۚ قَلِیلࣰا مَّا تَشۡكُرُونَ ﴿٩﴾
پاشى وى ئافراندنا مرۆڤى تمامكر، وئه‌و جوان چێكر، ووى ژ جانێ خۆ پفكرێ ب ڕێكا هنارتنا ملياكه‌تى بۆ نك وى؛ دا ڕحێ بده‌تێ، ووى نعمه‌تا گوهـ وچاڤان دا هه‌وه؛ دا هوين ده‌نگ وڕه‌نگان پێ ژێك جودا بكه‌ن، ووى نعمه‌تا عه‌قلی ژى دا...
وَقَالُوۤا۟ أَءِذَا ضَلَلۡنَا فِی ٱلۡأَرۡضِ أَءِنَّا لَفِی خَلۡقࣲ جَدِیدِۭۚ بَلۡ هُم بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمۡ كَـٰفِرُونَ ﴿١٠﴾
وئه‌و بوتپه‌رێسێن باوه‌رییێ ب قيامه‌تێ نه‌ئينن دبێژن: ئه‌رێ ئه‌گه‌ر گۆشت وهه‌ستییێ مه ل بن عه‌درى بوونه ئاخ ئه‌رێ ئه‌م دێ ژ نوى چێبينه‌ڤه؟ ئــه‌و وێ چــه‌ندێ دوير دبينن نه‌كو وان دڤێت حه‌قییێ بزانن، به‌لكى هه‌ما ئه‌و...
۞ قُلۡ یَتَوَفَّىٰكُم مَّلَكُ ٱلۡمَوۡتِ ٱلَّذِی وُكِّلَ بِكُمۡ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمۡ تُرۡجَعُونَ ﴿١١﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه ڤان بوتپه‌رێسان: ملياكه‌تێ مرنێ يێ كو بۆ ستاندنا ڕحا هه‌وه ب وكيلی هاتییه دانان دێ هه‌وه مرينت، وئه‌گه‌ر ڕۆژا هه‌وه هات ئه‌و دێ جانێ هه‌وه ستينت، وده‌ليڤه‌يه‌كا ب تنێ ژى هوين نائێنه پاشڤه...
وَلَوۡ تَرَىٰۤ إِذِ ٱلۡمُجۡرِمُونَ نَاكِسُوا۟ رُءُوسِهِمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ رَبَّنَاۤ أَبۡصَرۡنَا وَسَمِعۡنَا فَٱرۡجِعۡنَا نَعۡمَلۡ صَـٰلِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ ﴿١٢﴾
وئه‌گه‌ر تو -ئه‌ى گوهدێر- ببينى ده‌مێ ئه‌و تاوانبارێن باوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ نائينن سه‌رێ خۆ ژ شه‌رمزارى وڕویڕه‌شییان دا ل نك خودايێ خۆ شۆڕ دكه‌ن ودبێژن: خودايێ مه مه كرێتییێن خۆ ديتـن، ومه ژ ته گوهـ ل ڕاستییا...
وَلَوۡ شِئۡنَا لَءَاتَیۡنَا كُلَّ نَفۡسٍ هُدَىٰهَا وَلَـٰكِنۡ حَقَّ ٱلۡقَوۡلُ مِنِّی لَأَمۡلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ أَجۡمَعِینَ ﴿١٣﴾
وئه‌گه‌ر مه ڤيابا ئه‌م دا ته‌وفيقا ڤان بوتپه‌رێسان بۆ ئيمانێ ده‌ين، به‌لێ گۆتن ب ڕاستى ژ من ده‌ركه‌فت وحه‌ق بوو كو ئه‌ز دێ جه‌هنه‌مێ ب كافر وگونه‌هكارێن ئه‌جنه ومرۆڤان هه‌مییان تژى كه‌م؛ چونكى وان سه‌رداچوون بۆ خۆ هلبژ...
فَذُوقُوا۟ بِمَا نَسِیتُمۡ لِقَاۤءَ یَوۡمِكُمۡ هَـٰذَاۤ إِنَّا نَسِینَـٰكُمۡۖ وَذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلۡخُلۡدِ بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿١٤﴾
ده‌مێ ئه‌ڤ بوتپه‌رێسه دچنه ئاگرى دێ بۆ وان ئێته گۆتن: دێ ڤێجا هــويــن تـام بكـه‌نــه عــه‌زابــێ، ژ به‌ر بێ ئاگه‌هییا هه‌وه ژ ئاخره‌تێ ونقۆبوونا هه‌وه د خۆشییێن دنيايێ دا، ئه‌ڤرۆ مه هوين هێلانه د عه‌زابێ دا، وهو...
إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا الَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ ﴿١٥﴾
هه‌ما ئه‌و باوه‌رییێ ب ئايه‌تێن قورئانێ دئينن وكارى پێ دكه‌ن يێن كو ئه‌گه‌ر ئه‌و ئايه‌ت بۆ هاتنه خواندن وشيره‌ت پێ لێ هاته‌كرن ئه‌و ب ترس وگوهدارى ڤه بۆ خودايێ خۆ دچنه سوجدێ، و د سوجدێ دا ته‌سبيحا خودێ دكه‌ن وحه‌مدا و...
تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمۡ عَنِ ٱلۡمَضَاجِعِ یَدۡعُونَ رَبَّهُمۡ خَوۡفࣰا وَطَمَعࣰا وَمِمَّا رَزَقۡنَـٰهُمۡ یُنفِقُونَ ﴿١٦﴾
تـه‌نـشتێن ڤان يێن باوه‌رییێ ب ئايه‌تێن خودێ دئينن ژ نڤينان بلند دبن، ب شه‌ڤێ ڕادبن نڤێژان بۆ خودايێ خۆ دكه‌ن، ژ تــرسـێـن عــه‌زابــێ دا و ژ به‌ر ب ده‌سـتـڤـه‌ئينانا خێرێ ئــه‌و دوعايان ژ خودايێ خۆ دكه‌ن، و ژ وى ڕزقێ مه...
فَلَا تَعۡلَمُ نَفۡسࣱ مَّاۤ أُخۡفِیَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعۡیُنࣲ جَزَاۤءَۢ بِمَا كَانُوا۟ یَعۡمَلُونَ ﴿١٧﴾
ڤێجا نه‌فسه‌ك نزانت كانێ خودێ چ بۆ ڤان خودان باوه‌ران هلگرتییه ژ وى تشتێ چاڤێن وان پێ ڕوهن ببن، وسنگێن وان پێ فره‌هـ ببن؛ ژ به‌ر كريارێن وان يێن چاك.
أَفَمَن كَانَ مُؤۡمِنࣰا كَمَن كَانَ فَاسِقࣰاۚ لَّا یَسۡتَوُۥنَ ﴿١٨﴾
ئه‌رێ ڤێجا ما ئه‌وێ گوهدارییا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى كر بت وباوه‌رى ب سۆز وگه‌فا وى ئينا بت، وه‌كى وییه يێ كوفر ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى كرى، وباوه‌رى ب ڕۆژا دويماهییێ نه‌ئيناى؟ ئه‌و ل نك خودێ وه‌كى ئێك نابن.
أَمَّا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَلَهُمۡ جَنَّـٰتُ ٱلۡمَأۡوَىٰ نُزُلَۢا بِمَا كَانُوا۟ یَعۡمَلُونَ ﴿١٩﴾
هندى ئه‌ون يێن باوه‌رى ب خودێ ئيناى وئه‌و كار كرى يێ فه‌رمان پێ ل وان هاتییه‌كرن جزايێ وان به‌حه‌شتن ئه‌و دچنێ، وهه‌روهه‌ر ئه‌و د خۆشییێن وان دا دمينن؛ ژ به‌ر كارێ وان د دنيايێ دا دكر.
وَأَمَّا ٱلَّذِینَ فَسَقُوا۟ فَمَأۡوَىٰهُمُ ٱلنَّارُۖ كُلَّمَاۤ أَرَادُوۤا۟ أَن یَخۡرُجُوا۟ مِنۡهَاۤ أُعِیدُوا۟ فِیهَا وَقِیلَ لَهُمۡ ذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلنَّارِ ٱلَّذِی كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿٢٠﴾
وهندى ئه‌ون يێن ژ بن ئه‌مرێ خودێ ده‌ركه‌فتيـن وگونه‌هـ كرين جهێ ئه‌و لێ ئاكنجى دبن جه‌هنه‌مه، هه‌ر جاره‌كا وان ڤيا ژێ ده‌ركه‌ڤن جاره‌كا دى دێ لێ ئێنه زڤڕاندن، وبۆ پاشڤه‌برن دێ بۆ وان ئێته گۆتن: هوين تام بكه‌نه وێ عه...
وَلَنُذِیقَنَّهُم مِّنَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَدۡنَىٰ دُونَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَكۡبَرِ لَعَلَّهُمۡ یَرۡجِعُونَ ﴿٢١﴾
ومسۆگه‌ر ئه‌م ژ عه‌زابا كێم يا كو د دنيايێ دا هه‌ى به‌رى عه‌زابا مه‌زنتر يا ڕۆژا قيامه‌تێ هه‌ى دێ ب ڤان سه‌رداچوويێن دره‌وپێكه‌ر ده‌ينه تامكرن؛ دا به‌لكى ئه‌و ل خۆ بزڤڕن و ژ گونه‌هێن خۆ تۆبه بكه‌ن.
وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِءَایَـٰتِ رَبِّهِۦ ثُمَّ أَعۡرَضَ عَنۡهَاۤۚ إِنَّا مِنَ ٱلۡمُجۡرِمِینَ مُنتَقِمُونَ ﴿٢٢﴾
وكه‌س ژ وى زۆردارتر نينه يێ ب ئايه‌تێن خودى شيره‌ت لێ بێنه‌كرن، پاشى ئه‌و پشت بده‌ته وێ هه‌مییێ، ووجه‌كێ بۆ خۆ ژێ نه‌گرت، وخۆ دفنبلند بكه‌ت، هندى ئه‌مين ئه‌م تۆلێ ژ وان تاونباران دستينين يێن پشت دده‌نه ئايه‌ت وده‌ليلێ...
وَلَقَدۡ ءَاتَیۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَـٰبَ فَلَا تَكُن فِی مِرۡیَةࣲ مِّن لِّقَاۤئِهِۦۖ وَجَعَلۡنَـٰهُ هُدࣰى لِّبَنِیۤ إِسۡرَ ٰۤءِیلَ ﴿٢٣﴾
و ب ڕاستى مه ته‌ورات بۆ مووساى ئينا بوو، كا چاوا مه قورئان بۆ ته ئينايه، ڤێجا تو ژ ديدارا مووساى ل شه‌ڤا معراجێ ب گومان نه‌كه‌ڤه، ومه ته‌ورات بۆ ئسرائيلیان كربوو ڕێنيشانده‌ر، به‌رێ وان ددا حه‌قییێ وڕێكه‌كا ڕاست.
وَجَعَلۡنَا مِنۡهُمۡ أَئِمَّةࣰ یَهۡدُونَ بِأَمۡرِنَا لَمَّا صَبَرُوا۟ۖ وَكَانُوا۟ بِءَایَـٰتِنَا یُوقِنُونَ ﴿٢٤﴾
ومه هنده‌ك پێشبه‌ر وڕێنيشانده‌ر د ناڤ ئسرائيلیان دا دانان، وان به‌رێ وان ددا خێرێ وته‌وحيد وعيباده‌ت وگوهداريا خودێ، خه‌لكى دويكه‌فتنا وان دكر، وئه‌و گه‌هشتنه ڤێ ده‌ره‌جا بلند ژ به‌ر كو وان صه‌بر ل سه‌ر فه‌رمانا خودێ د...
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ یَفۡصِلُ بَیۡنَهُمۡ یَوۡمَ ٱلۡقِیَـٰمَةِ فِیمَا كَانُوا۟ فِیهِ یَخۡتَلِفُونَ ﴿٢٥﴾
هندى خودايێ ته‌يه -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئه‌وه ڕۆژا قيامه‌تێ حوكمى ب دادییێ د ناڤبه‌را ئسرائيلیان وخه‌لكێ دى دا دكه‌ت د وى تشتى دا يێ ئه‌و تێدا ژێك جودا دبوون ژ مه‌سه‌لا دينى، وئه‌و جزايێ هه‌ر مرۆڤه‌كى ل دويڤ كريارێن وى دده...
أَوَ لَمۡ یَهۡدِ لَهُمۡ كَمۡ أَهۡلَكۡنَا مِن قَبۡلِهِم مِّنَ ٱلۡقُرُونِ یَمۡشُونَ فِی مَسَـٰكِنِهِمۡۚ إِنَّ فِی ذَ ٰلِكَ لَءَایَـٰتٍۚ أَفَلَا یَسۡمَعُونَ ﴿٢٦﴾
ئه‌رێ وما بۆ ڤان يێن دره‌وێ ب پێغه‌مبه‌رى دكه‌ن ئاشكه‌را نه‌بوويه: كانێ به‌رى وان مه چه‌ند ملله‌تێن بۆرین تێبرينه ئه‌و د به‌ر كاڤله گوندێن وان ڕا دبۆرن، و ب چاڤ دبينن وه‌كى ملله‌تێ هوودى وصالحى ولووطى؟ هندى د وێ چه‌ن...
أَوَ لَمۡ یَرَوۡا۟ أَنَّا نَسُوقُ ٱلۡمَاۤءَ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلۡجُرُزِ فَنُخۡرِجُ بِهِۦ زَرۡعࣰا تَأۡكُلُ مِنۡهُ أَنۡعَـٰمُهُمۡ وَأَنفُسُهُمۡۚ أَفَلَا یُبۡصِرُونَ ﴿٢٧﴾
ئه‌رێ وما ئه‌وێن دره‌وێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ دكه‌ن نابينن كو ئه‌م ئاڤێ دهاژۆينه عه‌ردێ هشك وبێ شينكاتى، ڤێجا ئه‌م ب وێ ئاڤێ چاندنه‌كا جودا جودا ژ عه‌ردى دئينينه ده‌ر حه‌يوانه‌تێن وان ژێ دچه‌رن، وئه‌و ب خۆ ژى ژێ دخۆن وپێ...
وَیَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلۡفَتۡحُ إِن كُنتُمۡ صَـٰدِقِینَ ﴿٢٨﴾
ئه‌ڤ بوتپه‌رێسه له‌زێ ل عه‌زابێ دكه‌ن، ودبێژن: ئه‌ڤ حوكمێ دێ د ناڤبه‌را مه وهه‌وه دا ئێته‌كرن كه‌نگییه كو ئه‌م بێينه عه‌زابدان وه‌كى هوين دبێژن، ئه‌گه‌ر هوين د گۆتنا خۆ دا دڕاستگۆنه؟
قُلۡ یَوۡمَ ٱلۡفَتۡحِ لَا یَنفَعُ ٱلَّذِینَ كَفَرُوۤا۟ إِیمَـٰنُهُمۡ وَلَا هُمۡ یُنظَرُونَ ﴿٢٩﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: ڕۆژا حوكم دئێته‌كرن يا كو هوين تێدا دئێنه عه‌زابدان، وهوين مرنێ تێدا دبينن باوه‌رى ئينانا كافران يا وێ گاڤێ چو مفاى ناگه‌هينته وان، وئه‌و بۆ تۆبه‌كرن وزڤڕينێ نائێنه پاشڤه‌هێلان.
فَأَعۡرِضۡ عَنۡهُمۡ وَٱنتَظِرۡ إِنَّهُم مُّنتَظِرُونَ ﴿٣٠﴾
ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- پشت بده ڤان بوتپه‌رێسان، وپويته ب دره‌وپێكرنا وان نه‌كه، وچاڤه‌رێیى وێ به يا كو دێ خودێ ب سه‌رێ وان ئينت، هندى ئه‌ون ئه‌و بۆ هه‌وه دچاڤه‌رێیى خرابیێنه، وخودێ دێ وان شه‌رمزار كه‌ت، وته ب س...