سورة فَاطِر · ئایەت ١١
وَٱللَّهُ خَلَقَكُم مِّن تُرَابࣲ ثُمَّ مِن نُّطۡفَةࣲ ثُمَّ جَعَلَكُمۡ أَزۡوَ ٰجࣰاۚ وَمَا تَحۡمِلُ مِنۡ أُنثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلۡمِهِۦۚ وَمَا یُعَمَّرُ مِن مُّعَمَّرࣲ وَلَا یُنقَصُ مِنۡ عُمُرِهِۦۤ إِلَّا فِی كِتَـٰبٍۚ إِنَّ ذَ ٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ یَسِیرࣱ ﴿١١﴾
تەفسیرا ساناهی
وخودێ بابێ هه‌وه ئاده‌م ژ ئاخێ ئافراند، پاشى دوونده‌ها وى ژ چپكه‌كا ئاڤێ يا لاواز زێده‌كر، پاشى ئه‌و كرنه نێر ومێ. وبێى زانينا وى مێیه‌ك تشته‌كى هـــــل نـــاگــــرت ونادانت، وژییێ ئێكى درێـــژ نابت، وكــــورت ژى نابت، ئه‌گه‌ر ئــــه‌و د نڤيسنه‌كا ل نك وى دا نه‌بت، كو له‌وحێ پاراستییه، به‌رى ده‌یكا وى وى هلگرت. خودێ ئه‌و هه‌مى هژمارتییه وبه‌رى چێ بكه‌ت زانییه، وچويێ ل وێ زێده ناكه‌ت يا وى نڤيسى، وچويێ ژێ كێم ناكه‌ت. هندى ئافراندن وزانين ونڤيسينا حالێ هه‌وه‌يه د له‌وحێ پاراستى دا تشته‌كێ ب ساناهییه ل سه‌ر خودێ.