سورة الزُّمَر · ئایەت ٩
أَمَّنۡ هُوَ قَـٰنِتٌ ءَانَاۤءَ ٱلَّیۡلِ سَاجِدࣰا وَقَاۤئِمࣰا یَحۡذَرُ ٱلۡءَاخِرَةَ وَیَرۡجُوا۟ رَحۡمَةَ رَبِّهِۦۗ قُلۡ هَلۡ یَسۡتَوِی ٱلَّذِینَ یَعۡلَمُونَ وَٱلَّذِینَ لَا یَعۡلَمُونَۗ إِنَّمَا یَتَذَكَّرُ أُو۟لُوا۟ ٱلۡأَلۡبَـٰبِ ﴿٩﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌رێ ئه‌ڤ كافرێ خۆشییێ ب كوفرا خۆ دبه‌ت چێتره يان ئه‌وێ په‌رستنا خودايێ خۆ دكه‌ت وگوهدارییا وى دكه‌ت، ده‌مێ شه‌ڤێ ب كرنا نڤێژان ڤه دبۆرينت بۆ خودێ ڕابت ودڕوينت، ژ عه‌زابا ئاخره‌تێ دترست، وهيڤییا دلۆڤانییا خودايێ خۆ دكه‌ت؟ تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه: ئه‌رێ ما ئه‌وێن خودايێ خۆ دنیاسن ودينێ وى يێ ڕاست دزانن وه‌كى وانه يێن تشته‌كى ژ وێ چه‌ندێ نه‌زانن؟ نه، ئه‌و وه‌كى ئێك نابن. هه‌ما ئه‌و ل بيرا خۆ دئينن وفه‌رقێ دزانن يێن خودان عه‌قلێن ساخله‌م بن.