سورة الغَاشِية Al-Gasyiyah
٢٦ ئایەت · مەککی
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِیثُ ٱلۡغَـٰشِیَةِ ﴿١﴾
ئهرێ بهحسێ قيامهتێ ئهوا دێ ب تهنگاڤییێن خۆ ڤه ب سهر خهلكى دا گرت گههشتییه ته -ئهى پێغهمبهر-؟
وُجُوهࣱ یَوۡمَئِذٍ خَـٰشِعَةٌ ﴿٢﴾
ژ بهر عهزابێ ڕوییێن كافران وێ ڕۆژێ دشكهستى وڕهزيلن.
عَامِلَةࣱ نَّاصِبَةࣱ ﴿٣﴾
ب كارى ڤه دوهستياينه.
تَصۡلَىٰ نَارًا حَامِیَةࣰ ﴿٤﴾
ئاگرهكێ دژوار وشاراندى دگرت.
تُسۡقَىٰ مِنۡ عَیۡنٍ ءَانِیَةࣲ ﴿٥﴾
ژ كانییهكا زێده كهلاندى دئێنه ئاڤدان.
لَّیۡسَ لَهُمۡ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِیعࣲ ﴿٦﴾
ژبلی وێ سترییا ب عهردى ڤه نويسياى، كو نهخۆشترين وپيسترين خوارنه، خوارنهك بۆ جههنهمییان نينه.
لَّا یُسۡمِنُ وَلَا یُغۡنِی مِن جُوعࣲ ﴿٧﴾
وئهو خوارنهكه نه خودانێ خۆ قهلهو دكهت، ونه برسا وى دشكێنت.
وُجُوهࣱ یَوۡمَئِذࣲ نَّاعِمَةࣱ ﴿٨﴾
ڕۆژا قيامهتێ ڕوییێن خــــودان باوهران دگهشن و د خــــۆشییان دانه.
لِّسَعۡیِهَا رَاضِیَةࣱ ﴿٩﴾
ژ بـــــهر وێ كهدا وان د دنيايێ دا كرى ئـــــهو ل ئاخرهتێ دڕازينه.
فِی جَنَّةٍ عَالِیَةࣲ ﴿١٠﴾
د بهحهشتهكا بلند دانه.
لَّا تَسۡمَعُ فِیهَا لَـٰغِیَةࣰ ﴿١١﴾
گۆتنهكا ب تنێ ژى يا بێ مفا تێدا نائێته بهيستـن.
فِیهَا عَیۡنࣱ جَارِیَةࣱ ﴿١٢﴾
كانییهكا ئاڤ ژێ دزێت تێدا ههيه.
فِیهَا سُرُرࣱ مَّرۡفُوعَةࣱ ﴿١٣﴾
تهختێن بلند تێدا هەنە.
وَأَكۡوَابࣱ مَّوۡضُوعَةࣱ ﴿١٤﴾
وكۆپێن داناى بۆ ڤهخوران.
وَنَمَارِقُ مَصۡفُوفَةࣱ ﴿١٥﴾
وباليفكێن ب ڕێزكرى ئێك ب ڕهخ ئێكێ ڤه
وَزَرَابِیُّ مَبۡثُوثَةٌ ﴿١٦﴾
ومهحفويرێن ڕائێخستى تێدا ههنه.
أَفَلَا یَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَیۡفَ خُلِقَتۡ ﴿١٧﴾
ئهرێ ما كافرێن درهوپێكهر بهرێ خۆ نادهنه حێشترێ: چاوا ئهو ب ڤى ڕهنگێ عهجێب هاتییه ئافراندن؟
وَإِلَى ٱلسَّمَاۤءِ كَیۡفَ رُفِعَتۡ ﴿١٨﴾
وعهسمان چاوا ب ڤى ڕهنگێ جوان هاتییه بلندكرن؟
وَإِلَى ٱلۡجِبَالِ كَیۡفَ نُصِبَتۡ ﴿١٩﴾
وچيا چاوا هاتينه چكلاندن، ڤێجا عهرد ب وان هاتییه ڕاگرتن؟
وَإِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَیۡفَ سُطِحَتۡ ﴿٢٠﴾
وعهرد چاوا هاتییه رائێخستـن وخۆشكرن؟
فَذَكِّرۡ إِنَّمَاۤ أَنتَ مُذَكِّرࣱ ﴿٢١﴾
ڤێجا تو -ئهى پێغهمبهر- ب وێ يا تو پێ هاتییه هنارتن بيرا وان بينهڤه يێن پشت ددهن.
لَّسۡتَ عَلَیۡهِم بِمُصَۣیۡطِرٍ ﴿٢٢﴾
وتو سهرا پشتدانا وان ب خهم نهكهڤه، يا ل سهر ته ئهو نينه تو ب تهعدايى باوهرییێ بكهيه د دلێن وان دا.
إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿٢٣﴾
بهلێ ئهوێ پشت دايه بيرئينان وشيرهتێ وڕژدى ل سهر كوفرا خۆ كرى.
فَیُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَكۡبَرَ ﴿٢٤﴾
خودێ ب عهزابهكا دژوار د ئاگرى دا دێ وى عهزاب دهت.
إِنَّ إِلَیۡنَاۤ إِیَابَهُمۡ ﴿٢٥﴾
هندى زڤڕينا وانه پشتى مرنێ بۆ نك مهيه.
ثُمَّ إِنَّ عَلَیۡنَا حِسَابَهُم ﴿٢٦﴾
پاشى هندى جزايێ وانه سهرا كريارێن وان ل سهر مهيه.