سورة البُرُوج Al-Buruj
٢٢ ئایەت · مەککی
وَٱلسَّمَاۤءِ ذَاتِ ٱلۡبُرُوجِ ﴿١﴾
خودێ ب وى عه‌سمانى سويند خوار يێ ئه‌و جهـ لێ هه‌ين يێن ڕۆژ وهه‌يڤ لێ دچن.
وَٱلۡیَوۡمِ ٱلۡمَوۡعُودِ ﴿٢﴾
و ب ڕۆژا قيامه‌تێ يا خودێ ژڤان پێ دايه خه‌لكى كو وان تێدا كۆم بكه‌ت.
وَشَاهِدࣲ وَمَشۡهُودࣲ ﴿٣﴾
و ب وى شاهدێ شاهده‌يیێ دده‌ت، و ب وى يێ شاهده‌يى ل سه‌ر دئێته‌دان. وچى تشتێ خودێ بڤێت بۆ وى هه‌يه ئه‌و پێ سويند بخۆت، به‌لێ بۆ مرۆڤى چێ نابت ب تشته‌كى ژبلی خودێ سويند بخۆت؛ چونكى سويندا نه ب خودێ بت شركه.
قُتِلَ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡأُخۡدُودِ ﴿٤﴾
تێچوون وهــاتــنـــه عه‌زابدان ودويـــركـــرن ژ ڕه‌حما خودێ ئه‌وێن خه‌نده‌كێن مه‌زن بۆ عه‌زابدانا خودان باوه‌ران ل عه‌ردى چێكرين.
ٱلنَّارِ ذَاتِ ٱلۡوَقُودِ ﴿٥﴾
وئاگـــره‌كێ دژوار تێدا هلكرى.
إِذۡ هُمۡ عَلَیۡهَا قُعُودࣱ ﴿٦﴾
ده‌مــــێ ئــــه‌و ل سه‌ر لێڤێن خه‌نده‌كان روينشتيـن وماينه ل وێرێ.
وَهُمۡ عَلَىٰ مَا یَفۡعَلُونَ بِٱلۡمُؤۡمِنِینَ شُهُودࣱ ﴿٧﴾
وئه‌و دئاماده‌يى وێ عه‌زابێ بوون يا وان ئينايه سه‌رێ خودان باوه‌ران.
وَمَا نَقَمُوا۟ مِنۡهُمۡ إِلَّاۤ أَن یُؤۡمِنُوا۟ بِٱللَّهِ ٱلۡعَزِیزِ ٱلۡحَمِیدِ ﴿٨﴾
ووان ئه‌ڤ عه‌زابه نه ژ به‌ر تشته‌كى ئينا سه‌رێ وان ب تنێ ژ به‌ر هندێ نه‌بت كو وان باوه‌رى ب خودايێ زال ئينا بوو يێ كه‌س وى بێزار نه‌كه‌ت، يێ د گۆتن وكريار وسالۆخه‌تێن خۆ دا هێژاى مه‌دحان.
ٱلَّذِی لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَیۡءࣲ شَهِیدٌ ﴿٩﴾
ئه‌وێ ملكێ عه‌سمانان وعه‌ردى يێ وى، وئه‌و ل سه‌ر هه‌ر تشته‌كى شاهده، چو تشت ل وى به‌رزه نابن.
إِنَّ ٱلَّذِینَ فَتَنُوا۟ ٱلۡمُؤۡمِنِینَ وَٱلۡمُؤۡمِنَـٰتِ ثُمَّ لَمۡ یَتُوبُوا۟ فَلَهُمۡ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمۡ عَذَابُ ٱلۡحَرِیقِ ﴿١٠﴾
هندى ئه‌ون يێن مێرێن خودان باوه‌ر وژنێن خودان باوه‌ر ب ئاگرى سۆتيـن؛ دا ئه‌و وان ژ دينێ خودێ لێڤه‌كه‌ن، وپاشى تۆبه نه‌كرى، ل ئاخره‌تێ عه‌زابا جه‌هنه‌مێ بۆ وانه، وعه‌زابا دژوار وسوژه‌ك بۆ وانه.
إِنَّ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمۡ جَنَّـٰتࣱ تَجۡرِی مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَـٰرُۚ ذَ ٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡكَبِیرُ ﴿١١﴾
هندى ئه‌ون يێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى وكريارێن چاك كرين، ئه‌و به‌حه‌شتێن ڕويبار د بن قه‌سرێن وان دا دچن بۆ وان هه‌نه، ئه‌وه سه‌ركه‌فتنا مه‌زن.
إِنَّ بَطۡشَ رَبِّكَ لَشَدِیدٌ ﴿١٢﴾
هندى تۆلڤه‌كرنا خودايێ ته‌يه ژ نه‌ياران وعه‌زابا وى بۆ وان يا دژوار ومه‌زنه.
إِنَّهُۥ هُوَ یُبۡدِئُ وَیُعِیدُ ﴿١٣﴾
هندى ئه‌وه ئه‌و ئافراندنێ ده‌ست پێ دكه‌ت ودوباره دكه‌ته‌ڤه.
وَهُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلۡوَدُودُ ﴿١٤﴾
وئه‌و باش گونه‌هـ ژێبره بۆ وى يێ تۆبه بكه‌ت، يێ حه‌ژێكه‌ره بۆ وه‌لییێن خۆ.
ذُو ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡمَجِیدُ ﴿١٥﴾
خودانێ عه‌رشێ مه‌زنه.
فَعَّالࣱ لِّمَا یُرِیدُ ﴿١٦﴾
پڕبكه‌رێ وى تشتییه يێ وى دڤێت، تشتێ وى بڤێت ل به‌ر وى ئاسێ نابت.
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِیثُ ٱلۡجُنُودِ ﴿١٧﴾
ئــه‌رێ به‌حسێ وان كۆمان گه‌هشتییه ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- يێن پێغه‌مبه‌رێن خۆ دره‌وين ده‌رێخستيـن.
فِرۡعَوۡنَ وَثَمُودَ ﴿١٨﴾
كۆما فيرعه‌ون وثه‌موودییان، وئـــه‌و عــــه‌زابـــا ب ســـه‌رێ وان هاتى؟
بَلِ ٱلَّذِینَ كَفَرُوا۟ فِی تَكۡذِیبࣲ ﴿١٩﴾
خودێ ب وى عه‌سمانى سويند خوار يێ ئه‌و جهـ لێ هه‌ين يێن ڕۆژ وهه‌يڤ لێ دچن، و ب ڕۆژا قيامه‌تێ يا خودێ ژڤان پێ دايه خه‌لكى كو وان تێدا كۆم بكه‌ت، و ب وى شاهدێ شاهده‌يیێ دده‌ت، و ب وى يێ شاهده‌يى ل سه‌ر دئێته‌دان. وچى تشتێ...
وَٱللَّهُ مِن وَرَاۤئِهِم مُّحِیطُۢ ﴿٢٠﴾
وخودێ ب زانين وشيانا خۆ دۆر ل وان گرتییه، تشته‌ك ژ كريارێن وان ل به‌ر وى به‌رزه نابت.
بَلۡ هُوَ قُرۡءَانࣱ مَّجِیدࣱ ﴿٢١﴾
وقورئان يا وه‌سا نينه وه‌كى بوتپه‌رێسێن دره‌وپێكه‌ر دبێژن كو ئه‌و شعر وسێره‌به‌ندییه، به‌لكى ئه‌و قورئانه‌كا مه‌زن وخودان قه‌دره.
فِی لَوۡحࣲ مَّحۡفُوظِۭ ﴿٢٢﴾
د له‌وحه‌كێ پاراستى دايه، چو گوهۆڕين وده‌ست تێڤه‌دان ژێ ناگرن.