سورة النَّمل An-Naml
٩٣ ئایەت · مەککی
۞ طسۤۚ تِلۡكَ ءَایَـٰتُ ٱلۡقُرۡءَانِ وَكِتَابࣲ مُّبِینٍ ﴿١﴾
( طسٓ( گـۆتـن ل سـه‌ر حه‌رفێن كه‌ركرى ل ده‌سپێكا ســووره‌تا به‌قه‌ره بۆرییه. ئه‌ڤه ئايه‌تێن قورئانێنه ڕامانا وان يا ئاشكه‌رايه، وئه‌و زانين وحوكم وشريعه‌تێن تێدا دڕوهن وخويانه.
هُدࣰى وَبُشۡرَىٰ لِلۡمُؤۡمِنِینَ ﴿٢﴾
وئه‌و هنده‌ك ئايه‌تن به‌رێ خودانى دده‌نه ڕێكا سه‌ركه‌فتنێ ل دنيايێ وئاخره‌تێ، ومزگينییێ ب باشییێ دده‌نه خودان باوه‌ران يێن باوه‌رى پـــێ ئيناى، ودويكه‌فتنا هـيـدايه‌تا وێ كـــرى.
ٱلَّذِینَ یُقِیمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَیُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُم بِٱلۡءَاخِرَةِ هُمۡ یُوقِنُونَ ﴿٣﴾
ئه‌وێن ب دورستى ب كرنا هه‌ر پێنج نڤێژان ڕادبن، وزه‌كاتێ دده‌نه وان يێن پێتڤى، وئه‌و باوه‌رییێ ب ژينا دويماهییێ ووى خه‌لات وجه‌لاتێ تێدا هه‌ى دئينن.
إِنَّ ٱلَّذِینَ لَا یُؤۡمِنُونَ بِٱلۡءَاخِرَةِ زَیَّنَّا لَهُمۡ أَعۡمَـٰلَهُمۡ فَهُمۡ یَعۡمَهُونَ ﴿٤﴾
هندى ئه‌ون يێن باوه‌رییێ ب ژينا دويماهییێ نائينن، وكارى بۆ وێ ناكه‌ن، مه كريارێن وان يێن خراب ل به‌ر وان خه‌ملاندينه، ئه‌و وان تازه دبينن، له‌و ئه‌و تێدا ددودل وحێبه‌تينه.
أُو۟لَـٰۤئِكَ ٱلَّذِینَ لَهُمۡ سُوۤءُ ٱلۡعَذَابِ وَهُمۡ فِی ٱلۡءَاخِرَةِ هُمُ ٱلۡأَخۡسَرُونَ ﴿٥﴾
ئه‌ون يێن عه‌زابا خراب د دنيايێ دا ب كوشتن وئێخسيركرن وشكاندنێ بۆ وان هه‌ى، وئه‌و ل ئاخره‌تێ ژ هه‌مى مرۆڤان دزيانكارترن.
وَإِنَّكَ لَتُلَقَّى ٱلۡقُرۡءَانَ مِن لَّدُنۡ حَكِیمٍ عَلِیمٍ ﴿٦﴾
وهندى تويى -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- تو قورئانێ ژ نك وى خودايى وه‌ردگرى يێ د شۆلێ خۆ دا كاربنه‌جهـ ئه‌وێ ب زانينێ دۆر ل هه‌مى تشتان گرتى.
إِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِأَهۡلِهِۦۤ إِنِّیۤ ءَانَسۡتُ نَارࣰا سَءَاتِیكُم مِّنۡهَا بِخَبَرٍ أَوۡ ءَاتِیكُم بِشِهَابࣲ قَبَسࣲ لَّعَلَّكُمۡ تَصۡطَلُونَ ﴿٧﴾
تو به‌حسێ سه‌رهاتییا مووساى بكه ده‌مێ وى گۆتییه مرۆڤێن خۆ ل وى وه‌ختێ ئه‌و ژ (مه‌ديه‌ن) دهاته (مصرێ): هندى ئه‌زم من ئاگره‌ك ديتییه ئه‌ز دێ خه‌به‌ره‌كى ل دۆر ڕێكێ بۆ هه‌وه ژ نك ئينم، يان ژى دێ هنده‌ك ئاگرى بۆ هه‌وه...
فَلَمَّا جَاۤءَهَا نُودِیَ أَنۢ بُورِكَ مَن فِی ٱلنَّارِ وَمَنۡ حَوۡلَهَا وَسُبۡحَـٰنَ ٱللَّهِ رَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِینَ ﴿٨﴾
ڤێجا ده‌مێ مووسا هاتییه نك ئاگرى خودێ گازى وى كر وگۆتێ كو هندى ئه‌ڤ جهه‌يه خودێ يێ پيرۆزكرى وبه‌ره‌كه‌تا هاڤێتییێ ويێ كرییه ئه‌و جهێ ئه‌و لێ د گه‌ل مووساى ئاخفتى وكرییه پێغه‌مبه‌ر، وهندى خودێیه به‌ره‌كه‌تا هاڤێتییه...
یَـٰمُوسَىٰۤ إِنَّهُۥۤ أَنَا ٱللَّهُ ٱلۡعَزِیزُ ٱلۡحَكِیمُ ﴿٩﴾
ئه‌ى مووسا هندى ئه‌زم ئه‌ز ئه‌و خودامه يێ هێژاى په‌رستنێ، زالێ ب سه‌رڤه‌هاتى، يێ كاربنه‌جهـ د ڕێڤه‌برنا به‌نییێن خۆ دا.
وَأَلۡقِ عَصَاكَۚ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهۡتَزُّ كَأَنَّهَا جَاۤنࣱّ وَلَّىٰ مُدۡبِرࣰا وَلَمۡ یُعَقِّبۡۚ یَـٰمُوسَىٰ لَا تَخَفۡ إِنِّی لَا یَخَافُ لَدَیَّ ٱلۡمُرۡسَلُونَ ﴿١٠﴾
وتو گۆپالێ خۆ بهاڤێژه، ڤێجا ئه‌و هنگى بوو مار، وده‌مێ وى ديتى گۆپالێ وى لڤلڤى ووه‌كى تيره‌ماره‌كێ سڤك چوو ئه‌وى پشت دا وڕه‌ڤى ولێ نه‌زڤڕى، ئينا خودێ ئه‌و پشتڕاست كر وگۆتێ: ئه‌ى مووسا تو نه‌ترسه، هندى ئه‌و پێغه‌مبه‌رن ي...
إِلَّا مَن ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسۡنَۢا بَعۡدَ سُوۤءࣲ فَإِنِّی غَفُورࣱ رَّحِیمࣱ ﴿١١﴾
به‌لێ هه‌چییێ ب كرنا گونه‌هێ پێ ل توخويبى بدانت، پاشى تۆبه بكه‌ت وباشییا تۆبێ ل شوينا خرابییا گونه‌هێ بدانت، هــنــدى ئـــه‌زم ئـــه‌ز بـــۆ وى بــاش گونه‌هـ ژێـبــرێ دلۆڤانكارم، ڤێجا بلا كه‌س ژ دلۆڤانییا خودێ بێ هيڤى ن...
وَأَدۡخِلۡ یَدَكَ فِی جَیۡبِكَ تَخۡرُجۡ بَیۡضَاۤءَ مِنۡ غَیۡرِ سُوۤءࣲۖ فِی تِسۡعِ ءَایَـٰتٍ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَقَوۡمِهِۦۤۚ إِنَّهُمۡ كَانُوا۟ قَوۡمࣰا فَـٰسِقِینَ ﴿١٢﴾
وتو ده‌ستێ خۆ بكه د به‌ريكا خۆ دا ئه‌و دێ ده‌ركه‌ڤت سپى وه‌كى به‌فرێ، بێى كو ئێشه‌ك لێ بت ئه‌ڤه ئێك ژ نه‌هـ موعجزه‌يانه يێن پشتا ته پێ دئێته‌گرتن د په‌ياما ته دا بۆ فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى، هندى ئه‌ون ئه‌و ملله‌ته‌كن...
فَلَمَّا جَاۤءَتۡهُمۡ ءَایَـٰتُنَا مُبۡصِرَةࣰ قَالُوا۟ هَـٰذَا سِحۡرࣱ مُّبِینࣱ ﴿١٣﴾
ڤێجا ده‌مێ ئه‌ڤ موعجزه وه‌سا ئاشكه‌را بۆ وان هاتين كو هه‌ر كه‌سه‌كێ به‌رێ خۆ بده‌تێ ڕاستییا وان بزانت، وان گۆت: ئه‌ڤه سێره‌به‌ندییه‌كا ئاشكه‌رايه.
وَجَحَدُوا۟ بِهَا وَٱسۡتَیۡقَنَتۡهَاۤ أَنفُسُهُمۡ ظُلۡمࣰا وَعُلُوࣰّاۚ فَٱنظُرۡ كَیۡفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلۡمُفۡسِدِینَ ﴿١٤﴾
ووان باوه‌رى ب وان نه‌هـ موعجزه‌يێن ئاشكه‌را يێن ڕاستییا مووساى به‌رچاڤ دكه‌ن نه‌ئينا، ووان ب ده‌ڤێ خۆ ئاشكه‌را كر كو ئه‌و باوه‌ر ناكه‌ن ئه‌ڤ موعجزه ژ نك خودێ بن، ووان د دل دا دزانى كو ئه‌و ژ نك خودێنه، به‌لێ ژ دفنبلند...
وَلَقَدۡ ءَاتَیۡنَا دَاوُۥدَ وَسُلَیۡمَـٰنَ عِلۡمࣰاۖ وَقَالَا ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِی فَضَّلَنَا عَلَىٰ كَثِیرࣲ مِّنۡ عِبَادِهِ ٱلۡمُؤۡمِنِینَ ﴿١٥﴾
و ب ڕاستى مه زانينه‌ك دابوو داوود وسوله‌يمانى ڤێجا وان كار ب وێ زانينێ دكر، ووان گۆت: حه‌مد بۆ وى خودايى بت يێ ئه‌م ب ڤێ چه‌ندێ ب سه‌ر گه‌له‌ك به‌نییێن خۆ يێن خودان باوه‌ر ئێخستين. وئه‌ڤ ئایه‌ته نیشانه‌كه ل سه‌ر بلند...
وَوَرِثَ سُلَیۡمَـٰنُ دَاوُۥدَۖ وَقَالَ یَـٰۤأَیُّهَا ٱلنَّاسُ عُلِّمۡنَا مَنطِقَ ٱلطَّیۡرِ وَأُوتِینَا مِن كُلِّ شَیۡءٍۖ إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَضۡلُ ٱلۡمُبِینُ ﴿١٦﴾
وسوله‌يمانى ميراتگرییا بابێ خۆ داوودى د پێغه‌مبه‌رينى وزانينێ دا كر، وسوله‌يمانى گۆته ملله‌تێ خۆ: ئه‌ى گه‌لی مرۆڤان زانين وتێگه‌هشتنا ئه‌زمانێ ته‌يران يا بۆ مه هاتییه‌دان، وهه‌ر تشته‌كێ مه هه‌وجه‌يى پێ هه‌بت بۆ مه يێ...
وَحُشِرَ لِسُلَیۡمَـٰنَ جُنُودُهُۥ مِنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ وَٱلطَّیۡرِ فَهُمۡ یُوزَعُونَ ﴿١٧﴾
وله‌شكه‌رێ سوله‌يمانى ژ ئه‌جنه ومرۆڤ وته‌يران بۆ وى هاته كۆمكرن، وئه‌و له‌شكه‌ر د گه‌ل بۆشاتییا وى يێ سه‌ربه‌رداى نه‌بوو، به‌لكى د ناڤ هه‌ر نفشه‌كى دا هنده‌ك هه‌بوون وان كۆم بكه‌نه سه‌رێك؛ دا هه‌مى ڕێزكرى ڕاوه‌ستن.
حَتَّىٰۤ إِذَاۤ أَتَوۡا۟ عَلَىٰ وَادِ ٱلنَّمۡلِ قَالَتۡ نَمۡلَةࣱ یَـٰۤأَیُّهَا ٱلنَّمۡلُ ٱدۡخُلُوا۟ مَسَـٰكِنَكُمۡ لَا یَحۡطِمَنَّكُمۡ سُلَیۡمَـٰنُ وَجُنُودُهُۥ وَهُمۡ لَا یَشۡعُرُونَ ﴿١٨﴾
حه‌تا ده‌مێ ئه‌و گه‌هشتينه نهالا مێرییان مێرییه‌كێ گۆت: گه‌لی مێرییان هه‌ڕنه د جهێن خۆ ڤه دا سوله‌يمان وله‌شكه‌رێ وى هه‌وه نه‌هه‌ڕشينن بێى ئه‌و ب هه‌وه بحه‌سيێن.
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكࣰا مِّن قَوۡلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوۡزِعۡنِیۤ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِیۤ أَنۡعَمۡتَ عَلَیَّ وَعَلَىٰ وَ ٰلِدَیَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَـٰلِحࣰا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِی بِرَحۡمَتِكَ فِی عِبَادِكَ ٱلصَّـٰلِحِینَ ﴿١٩﴾
سوله‌يمان ژ گۆتنا وێ مێرییێ گڕنژى كو ئه‌و تێگه‌هشتى ومێرى ل ڤێ ترسێ هشياركرين، ووى هه‌ست ب ڤێ قه‌نجییێ كر يا خودێ د گه‌ل وى كرى، ئينا وى ب دوعاكرن ڤه قه‌ستا خودێ كر وگۆت: خودايێ من تو هاريكارییا من بكه وته‌وفيقا من بده...
وَتَفَقَّدَ ٱلطَّیۡرَ فَقَالَ مَا لِیَ لَاۤ أَرَى ٱلۡهُدۡهُدَ أَمۡ كَانَ مِنَ ٱلۡغَاۤئِبِینَ ﴿٢٠﴾
وسوله‌يمانى پسيارا حالێ وان ته‌يران كر يێن كو بنده‌ستى وى بووين وكانێ كى ژ وان يێ ئاماده نينه، ووى هودهوده‌كێ ناسيار هه‌بوو ب به‌ر چاڤان نه‌كه‌فت، ئينا وى گۆت: كانێ ئه‌و هودهودێ ئه‌ز هه‌ر جار دبينم بۆچى نوكه ئه‌ز وى ن...
لَأُعَذِّبَنَّهُۥ عَذَابࣰا شَدِیدًا أَوۡ لَأَا۟ذۡبَحَنَّهُۥۤ أَوۡ لَیَأۡتِیَنِّی بِسُلۡطَـٰنࣲ مُّبِینࣲ ﴿٢١﴾
ڤێجا ده‌مێ وى زانى ئه‌و يێ ئاماده نينه، وى گۆت: سويند ئه‌ز دێ وى ب عه‌زابه‌كا دژوار عه‌زاب ده‌م دا جاره‌كا دى وه نه‌كه‌ت، يان ژى دێ وى ڤه‌كوژم چونكى وى خۆ ژ وى كارى يێ دايه پاش يێ ئه‌و بۆ هاتییه ده‌سته‌سه‌ركرن، يان...
فَمَكَثَ غَیۡرَ بَعِیدࣲ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمۡ تُحِطۡ بِهِۦ وَجِئۡتُكَ مِن سَبَإِۭ بِنَبَإࣲ یَقِینٍ ﴿٢٢﴾
ئينا ئه‌و هودهود ده‌مه‌كێ نه‌يێ دوير ودرێژ ما پاشى هات ئاماده‌بوو ڤێجا سوله‌يمانى گازنده ژێ كرن كو وى خۆ غه‌واره‌كرى، هودهودى گۆته وى: من ئه‌و تشتێ زانى يێ تو نزانى، وئه‌زێ ژ باژێرێ (سه‌به‌ئێ) ل (يه‌مه‌نێ) دئێم وخه‌به...
إِنِّی وَجَدتُّ ٱمۡرَأَةࣰ تَمۡلِكُهُمۡ وَأُوتِیَتۡ مِن كُلِّ شَیۡءࣲ وَلَهَا عَرۡشٌ عَظِیمࣱ ﴿٢٣﴾
من ديت ژنه‌ك يا حوكمى ل خه‌لكێ (سه‌به‌ئێ) دكه‌ت، وهه‌ر تشته‌كێ هه‌بت ژ ئه‌گه‌رێن دنيايێ د ده‌ستێ وێ دا هه‌نه، وته‌ختێ حوكمڕانییا وێ گه‌له‌ك يێ مه‌زنه.
وَجَدتُّهَا وَقَوۡمَهَا یَسۡجُدُونَ لِلشَّمۡسِ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَزَیَّنَ لَهُمُ ٱلشَّیۡطَـٰنُ أَعۡمَـٰلَهُمۡ فَصَدَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّبِیلِ فَهُمۡ لَا یَهۡتَدُونَ ﴿٢٤﴾
من ديت وێ وملله‌تێ وێ پشت دايه په‌رستنا خودێ وئه‌و يێ په‌رستنا ڕۆژێ دكه‌ن، وشه‌يتانى كريارێن وان يێن خراب بۆ وان خه‌ملاندينه، ڤێجا وى به‌رێ وان ژ باوه‌رى ئينانا ب خودێ وته‌وحيدا وى وه‌رگێڕايه، ڤێجا ئه‌و ب سه‌ر ڕێكا خو...
أَلَّا يَسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُونَ وَمَا تُعْلِنُونَ ﴿٢٥﴾
شه‌يتانى ئه‌و چه‌نده ل به‌ر وان شرينكر دا ئه‌و بۆ وى خـــودايى نه‌چنه سوجدێ يـێ تشتێ ڤه‌شارتى ل عه‌سمانان وعه‌ردى ژ باران وشينكاتى دئينته ده‌ر، وئه‌و وى تشتى دزانت يێ هوين ڤه‌دشێرن وئاشكه‌را دكه‌ن.
ٱللَّهُ لَاۤ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِیمِ ٢٦ ۩ ﴿٢٦﴾
(ئه‌للاهـ) يێ ژ وى پێڤه‌تر چو خودايێن هێژاى پــه‌رستنێ نينن، خـودايێ عه‌رشێ مه‌زن يێ كو هه‌ر تشته‌ك د بن وى دايه.
۞ قَالَ سَنَنظُرُ أَصَدَقۡتَ أَمۡ كُنتَ مِنَ ٱلۡكَـٰذِبِینَ ﴿٢٧﴾
سوله‌يمانى گۆته هودهودى: ئه‌م دێ به‌رێ خۆ ده‌ينه وى خــه‌بـــه‌رێ تـــه بـــۆ مـــه ئيناى دا بزانين كانێ تو ڕاست دبێژى يان -د ڤه‌گێڕينا وى خه‌به‌رى دا- تو ژ دره‌وينانى؟
ٱذۡهَب بِّكِتَـٰبِی هَـٰذَا فَأَلۡقِهۡ إِلَیۡهِمۡ ثُمَّ تَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَٱنظُرۡ مَاذَا یَرۡجِعُونَ ﴿٢٨﴾
تو هه‌ڕه ڤێ كاغه‌زا من بۆ خه‌لكێ (سه‌به‌ئێ) ببه وبده وان، پاشى تو خۆ ژ وان ڤه‌ده‌ر بكه وگوهێ خۆ بده وان كانێ ئه‌و دێ چ بێژن، وتو وێ گۆتنێ بزانه يا ئه‌و د ناڤبه‌را خۆ دا دبێژن.
قَالَتۡ یَـٰۤأَیُّهَا ٱلۡمَلَؤُا۟ إِنِّیۤ أُلۡقِیَ إِلَیَّ كِتَـٰبࣱ كَرِیمٌ ﴿٢٩﴾
هودهود چوو وكاغه‌ز هاڤێته به‌ر مه‌لكا وان، وێ ئه‌و كاغه‌ز خواند، پاشى مه‌زنێن ملله‌تێ خۆ كۆمكرن وپه‌پويكێ گوهـ ل وێ بوو ده‌مێ وێ گۆتییه وان: هندى ئه‌زم كاغه‌زه‌كا ب قه‌در ژ مرۆڤه‌كێ مه‌زن يا گه‌هشتییه من.
إِنَّهُۥ مِن سُلَیۡمَـٰنَ وَإِنَّهُۥ بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِیمِ ﴿٣٠﴾
پاشى وێ بۆ وان ئاشكه‌راكر كانێ چ د وێ كاغه‌زێ دا هاتییه وگۆت: ئه‌ڤ كاغه‌زه ژ سوله‌يمانییه، وئه‌و ب ڤێ گۆتنێ ده‌ست پێ دكه‌ت: ب ناڤێ خودايێ پڕدلۆڤانێ دلۆڤانكار
أَلَّا تَعۡلُوا۟ عَلَیَّ وَأۡتُونِی مُسۡلِمِینَ ﴿٣١﴾
وكو هوين خۆ ژ من مه‌زن نه‌كه‌ن وخۆ د سه‌ر وێ ڕا نه‌بينن يا ئه‌ز به‌رێ هه‌وه دده‌مێ، وهوين بۆ خودێ ب موسلمانى ڤه وه‌رنه نك من.
قَالَتۡ یَـٰۤأَیُّهَا ٱلۡمَلَؤُا۟ أَفۡتُونِی فِیۤ أَمۡرِی مَا كُنتُ قَاطِعَةً أَمۡرًا حَتَّىٰ تَشۡهَدُونِ ﴿٣٢﴾
وێ گۆت: گه‌لی مه‌زن وماقويلان بێژنه من ئه‌م چ بكه‌ين، ئاخرى بێى هه‌وه ئه‌ز چو ئه‌مر وفه‌رمانان ناده‌م حه‌تا هوين ئاماده نه‌بن وبير وبۆچوونا خۆ بۆ من ديار نه‌كه‌ن؟
قَالُوا۟ نَحۡنُ أُو۟لُوا۟ قُوَّةࣲ وَأُو۟لُوا۟ بَأۡسࣲ شَدِیدࣲ وَٱلۡأَمۡرُ إِلَیۡكِ فَٱنظُرِی مَاذَا تَأۡمُرِینَ ﴿٣٣﴾
وان د به‌رسڤا وێ دا گۆت: ئه‌م دخودان هێز وشيانين وهژمارا مه يا بۆشه وئه‌م بۆ شه‌ڕان دزيره‌كين، وفه‌رمان يا ته‌يه، ڤێجا تو به‌رێ خۆ بدێ كانێ دێ چ فه‌رمانێ ل مه كه‌ى؟ ئه‌م دێ گوهدارییا ته كه‌ين.
قَالَتۡ إِنَّ ٱلۡمُلُوكَ إِذَا دَخَلُوا۟ قَرۡیَةً أَفۡسَدُوهَا وَجَعَلُوۤا۟ أَعِزَّةَ أَهۡلِهَاۤ أَذِلَّةࣰۚ وَكَذَ ٰلِكَ یَفۡعَلُونَ ﴿٣٤﴾
وێ ئه‌و ژ كرنا شه‌ڕێ د گه‌ل سوله‌يمانى ترساندن، وخرابییا شه‌ڕكرنێ بۆ وان دياركر وگۆت: هندى مه‌لكن ئه‌گه‌ر ب له‌شكه‌رێ خۆ ڤه ب زۆرى چوونه د باژێره‌كى دا، ئه‌و دێ وى خراب كه‌ن، وخه‌لكێ ب قه‌در ڕه‌زيل كه‌ن، وكوشتنێ دێ كه...
وَإِنِّی مُرۡسِلَةٌ إِلَیۡهِم بِهَدِیَّةࣲ فَنَاظِرَةُۢ بِمَ یَرۡجِعُ ٱلۡمُرۡسَلُونَ ﴿٣٥﴾
وهندى ئه‌زم ئه‌ز دێ ديارییه‌كا مه‌زن و ب بها بۆ سوله‌يمانى وملله‌تێ وى هنێرم، ودێ به‌رێ خۆ ده‌مێ كانێ هنارتییێن مه دێ چ د گه‌ل خۆ زڤڕينن.
فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَیۡمَـٰنَ قَالَ أَتُمِدُّونَنِ بِمَالࣲ فَمَاۤ ءَاتَىٰنِۦَ ٱللَّهُ خَیۡرࣱ مِّمَّاۤ ءَاتَىٰكُمۚ بَلۡ أَنتُم بِهَدِیَّتِكُمۡ تَفۡرَحُونَ ﴿٣٦﴾
وده‌مێ هنارتییێن وێ مه‌لكێ هاتينه نك سوله‌يمانى، سوله‌يمانى نه‌ڕازيبوونا خۆ ژ كارێ وان دياركر وبه‌حسێ وان قه‌نجییان كر يێن خودێ د گه‌ل وى كرين وگۆت: ئه‌رێ هوين هنده‌ك مالی دده‌نه مــن دا مـــن ڕازى كه‌ن؟ ئه‌وا خودێ داي...
ٱرۡجِعۡ إِلَیۡهِمۡ فَلَنَأۡتِیَنَّهُم بِجُنُودࣲ لَّا قِبَلَ لَهُم بِهَا وَلَنُخۡرِجَنَّهُم مِّنۡهَاۤ أَذِلَّةࣰ وَهُمۡ صَـٰغِرُونَ ﴿٣٧﴾
ووى گــۆتـــه هنارتییێ وان: تو بزڤڕه نك وان، وسـويـنــد ب خودێ ئه‌م ب له‌شكه‌ره‌كى ڤه دێ ئێينه وان كو وان هێز وشيانا به‌رگرییا وى نه‌بت، وسويند بت ئه‌گه‌ر ئه‌و نه‌ئێنه د دينێ خودێ دا وپه‌رستنا وى ب تنێ نه‌كه‌ن، ئه‌م...
قَالَ یَـٰۤأَیُّهَا ٱلۡمَلَؤُا۟ أَیُّكُمۡ یَأۡتِینِی بِعَرۡشِهَا قَبۡلَ أَن یَأۡتُونِی مُسۡلِمِینَ ﴿٣٨﴾
سوله‌يمانى گۆته وان مرۆڤ وئه‌جنێن ل بن ده‌ستێ خۆ: كى ژ هه‌وه ته‌ختێ حوكمڕانییا وێ دێ بۆ من ئينت به‌رى ئه‌و بێن خۆ ته‌سليمى من بكه‌ن؟
قَالَ عِفۡرِیتࣱ مِّنَ ٱلۡجِنِّ أَنَا۠ ءَاتِیكَ بِهِۦ قَبۡلَ أَن تَقُومَ مِن مَّقَامِكَۖ وَإِنِّی عَلَیۡهِ لَقَوِیٌّ أَمِینࣱ ﴿٣٩﴾
دێوه‌كێ ب هێز ودژوار ژ ئه‌جنان گۆت: ئه‌ز دێ وى بۆ ته ئينم به‌رى تو ژ جهێ خۆ ڕاببى، وهندى ئه‌زم ئه‌ز دشێم وى ته‌ختى ڕاكه‌م، وئه‌ز دێ وى پارێزم حه‌تا دئينمه نك ته.
قَالَ ٱلَّذِی عِندَهُۥ عِلۡمࣱ مِّنَ ٱلۡكِتَـٰبِ أَنَا۠ ءَاتِیكَ بِهِۦ قَبۡلَ أَن یَرۡتَدَّ إِلَیۡكَ طَرۡفُكَۚ فَلَمَّا رَءَاهُ مُسۡتَقِرًّا عِندَهُۥ قَالَ هَـٰذَا مِن فَضۡلِ رَبِّی لِیَبۡلُوَنِیۤ ءَأَشۡكُرُ أَمۡ أَكۡفُرُۖ وَمَن شَكَرَ فَإِنَّمَا یَشۡكُرُ لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّی غَنِیࣱّ كَرِیمࣱ ﴿٤٠﴾
وئه‌وێ زانينه‌ك ژ كيتابێ ل نك هه‌ى گۆت: ئه‌ز دێ وى ته‌ختى بۆ ته ئينم به‌رى تو چاڤێن خۆ بهه‌لينى. ئينا سوله‌يمانى ده‌ستويــرى دا وى، وى دوعا ژ خودێ كر وته‌خت ئينا. ده‌مێ سوله‌يمانى ئه‌و ل نك خۆ ئاكنجى ديتى گۆت: ئه‌ڤه ژ...
قَالَ نَكِّرُوا۟ لَهَا عَرۡشَهَا نَنظُرۡ أَتَهۡتَدِیۤ أَمۡ تَكُونُ مِنَ ٱلَّذِینَ لَا یَهۡتَدُونَ ﴿٤١﴾
سوله‌يمانى گۆت: هوين گوهۆڕينه‌كا وه‌سا د ته‌ختێ وێ دا بكه‌ن كو ئه‌و وى نه‌نیاست ده‌مێ دبينت؛ دا ئه‌م بزانين كانێ ئه‌و دێ ب سه‌ر هل بت يان نه؟
فَلَمَّا جَاۤءَتۡ قِیلَ أَهَـٰكَذَا عَرۡشُكِۖ قَالَتۡ كَأَنَّهُۥ هُوَۚ وَأُوتِینَا ٱلۡعِلۡمَ مِن قَبۡلِهَا وَكُنَّا مُسۡلِمِینَ ﴿٤٢﴾
ڤێجا ده‌مێ مه‌لكا (سه‌به‌ئێ) هاتی بۆ وێ هاته گۆتن: ئه‌رێ ته‌ختێ ته يێ هۆسايه؟ وێ گۆت: ئه‌ڤه وه‌كى وییه. ئينا بۆ سوله‌يمانى ئاشكه‌را بوو كو به‌رسڤا وێ يا دورست بوو، ووێ زانى شيانا خودێ چه‌نده وكو ڕاسته سوله‌يمان پێ...
وَصَدَّهَا مَا كَانَت تَّعۡبُدُ مِن دُونِ ٱللَّهِۖ إِنَّهَا كَانَتۡ مِن قَوۡمࣲ كَـٰفِرِینَ ﴿٤٣﴾
وتشتێ ئه‌و ژ په‌رستنا خودايێ ب تنێ پاشڤه‌برى ئه‌و بوو ئه‌و د ناڤ ملله‌ته‌كێ كافر دا مه‌زن بووبوو.
قِیلَ لَهَا ٱدۡخُلِی ٱلصَّرۡحَۖ فَلَمَّا رَأَتۡهُ حَسِبَتۡهُ لُجَّةࣰ وَكَشَفَتۡ عَن سَاقَیۡهَاۚ قَالَ إِنَّهُۥ صَرۡحࣱ مُّمَرَّدࣱ مِّن قَوَارِیرَۗ قَالَتۡ رَبِّ إِنِّی ظَلَمۡتُ نَفۡسِی وَأَسۡلَمۡتُ مَعَ سُلَیۡمَـٰنَ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِینَ ﴿٤٤﴾
بۆ وێ هاته گۆتن: هه‌ڕه د قه‌سرێ ڤه، وحه‌وشا قه‌سرێ يا ژ ناڤ دا ب شيشێ هاتبوو چێكرن وئاڤ د بن دا دچوو، ڤێجا ده‌مێ وێ ئه‌و ديتى وێ هزركر ئاڤه يا دچت وپێل يێ ڤێ دكه‌ڤن، ئينا وێ ده‌همه‌نا خۆ هلدا دا بده‌ته ئاڤێ بێى كراس...
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَاۤ إِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمۡ صَـٰلِحًا أَنِ ٱعۡبُدُوا۟ ٱللَّهَ فَإِذَا هُمۡ فَرِیقَانِ یَخۡتَصِمُونَ ﴿٤٥﴾
و ب ڕاستى مه بۆ ثه‌موودییان برايى وان صالح هنارتبوو: كو ته‌وحيدا خودێ بكه‌ن، وپه‌رستنا كه‌سێ دى نه‌كه‌ن، ڤێجا ده‌مێ صالح بۆ وان هاتى وبه‌رێ وان دايه خودێ وپه‌رستنا وى ملله‌تێ وى بـوونـه دو ده‌سته‌ك: هنده‌كان باوه‌رى پ...
قَالَ یَـٰقَوۡمِ لِمَ تَسۡتَعۡجِلُونَ بِٱلسَّیِّئَةِ قَبۡلَ ٱلۡحَسَنَةِۖ لَوۡلَا تَسۡتَغۡفِرُونَ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ ﴿٤٦﴾
صالحى گۆته ده‌سته‌كا كافر: بۆچى هوين له‌زێ ل كوفرێ وكرنا خرابییێ دكه‌ن ئه‌وا عه‌زابێ ب سه‌ر هه‌وه دا دئينت، وهوين باوه‌رییێ وكرنا باشییان يا كو خێر بۆ هه‌وه پێڤه دئێت پاش دئێخن؟ بــۆچـــى هوين هه‌ر ژ سه‌رى داخوازا ژێ...
قَالُوا۟ ٱطَّیَّرۡنَا بِكَ وَبِمَن مَّعَكَۚ قَالَ طَـٰۤئِرُكُمۡ عِندَ ٱللَّهِۖ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمࣱ تُفۡتَنُونَ ﴿٤٧﴾
ملله‌تێ صالحى گۆتێ: مه خێر وئيفله‌حى ژ ته و ژ وان يێن هاتينه د دينێ ته دا نه‌ديتییه، صالحى گۆته وان: هه‌ر باشى وخرابییه‌كا بگه‌هته هه‌وه، خودێ بۆ هه‌وه يا نڤيسى وئه‌و دێ هه‌وه جزا ده‌ت، به‌لكى هوين ملله‌ته‌كن ب...
وَكَانَ فِی ٱلۡمَدِینَةِ تِسۡعَةُ رَهۡطࣲ یُفۡسِدُونَ فِی ٱلۡأَرۡضِ وَلَا یُصۡلِحُونَ ﴿٤٨﴾
و ل باژێرێ صالحى -كو باژێرێ (حجر) بوو ئه‌وێ دكه‌فته ژۆرییا ڕۆژهه‌لاتا جزيرا عه‌ره‌بان- نه‌هـ زه‌لام هه‌بوون، كارێ وان خرابكارییا د عه‌ردى دا بوو، ئه‌و خرابكارییا چو چاكى د گه‌ل دا نه‌بت.
قَالُوا۟ تَقَاسَمُوا۟ بِٱللَّهِ لَنُبَیِّتَنَّهُۥ وَأَهۡلَهُۥ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِیِّهِۦ مَا شَهِدۡنَا مَهۡلِكَ أَهۡلِهِۦ وَإِنَّا لَصَـٰدِقُونَ ﴿٤٩﴾
ڤان هه‌ر نه‌هان گۆته ئێك ودو: هوين بۆ ئێك ودو ب خودێ سويند بخۆن: كو ئه‌م ب شه‌ڤێ و ب خافله‌تى ڤه بێين صالحى ومروڤێن وى بكوژين، پاشى بێژينه وى يێ داخوازا خوينا وان دكه‌ت ژ مرۆڤێن وى: مه كوشتنا وان ب چاڤ نه‌ديتییه، وئ...
وَمَكَرُوا۟ مَكۡرࣰا وَمَكَرۡنَا مَكۡرࣰا وَهُمۡ لَا یَشۡعُرُونَ ﴿٥٠﴾
ووان ئه‌ڤ پيلانه گێڕا دا صالحى وخه‌لكێ مالا وى بكوژن، ئينا مه پێغه‌مبه‌رێ خۆ صالح ب سه‌رئێخست، ومه ئه‌و ب خافله‌تى ڤه گرتن وعه‌زابدان، بێى ئه‌و هزرا عه‌زابا مه بكه‌ن يان كاره‌كى بۆ بكه‌ن.
فَٱنظُرۡ كَیۡفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ مَكۡرِهِمۡ أَنَّا دَمَّرۡنَـٰهُمۡ وَقَوۡمَهُمۡ أَجۡمَعِینَ ﴿٥١﴾
ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌رێ خۆ بده دويماهییا غه‌درا ڤان د گه‌ل پێغه‌مبه‌رێ وان صالحى كانێ مه چ ب سه‌رى ئينا؟ مه ئه‌و وملله‌تێ وان هه‌مى تێبرن.
فَتِلۡكَ بُیُوتُهُمۡ خَاوِیَةَۢ بِمَا ظَلَمُوۤا۟ۚ إِنَّ فِی ذَ ٰلِكَ لَءَایَةࣰ لِّقَوۡمࣲ یَعۡلَمُونَ ﴿٥٢﴾
ڤێجا ئه‌وێن هه خانییێن وانه دكاڤلن كه‌س تێدا نينه؛ ژ به‌ر وێ زۆردارییا وان ل خۆ كرى، كو شرك ب خودێ كرى وباوه‌رى ب پێغه‌مبه‌رێ خۆ نه‌ئيناى. هندى د وێ تێبرنێ دايه نيشانه‌ك ووجه‌ك بۆ وى ملله‌تى هه‌يه يێ پێ ئاگه‌هدار، و...
وَأَنجَیۡنَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ یَتَّقُونَ ﴿٥٣﴾
ومه صالح وئه‌وێن باوه‌رى د گه‌ل دا ئيناى ژ وێ عه‌زابێ ڕزگاركرن يا ب سه‌رێ ثه‌موودییان هاتى، ئه‌وێن ب باوه‌رییا خۆ خۆ ژ عه‌زابا خودێ پاراستى.
وَلُوطًا إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦۤ أَتَأۡتُونَ ٱلۡفَـٰحِشَةَ وَأَنتُمۡ تُبۡصِرُونَ ﴿٥٤﴾
وتو به‌حسێ لووطى بكه ده‌مێ وى گۆتییه ملله‌تێ خۆ: ئه‌رێ هوين وى كارێ زێده كرێت دكه‌ن وهوين دزانن ئه‌و چه‌ند يێ كرێته؟
أَئِنَّكُمۡ لَتَأۡتُونَ ٱلرِّجَالَ شَهۡوَةࣰ مِّن دُونِ ٱلنِّسَاۤءِۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمࣱ تَجۡهَلُونَ ﴿٥٥﴾
ئه‌رێ هوين دچنه نك زه‌لامان وهوين ژنكان دهێلن؟ نێ هوين ملله‌ته‌كێ نه‌زانن هوين حه‌قێ خودێ ل سه‌ر خۆ نزانن، وهوين ب وێ چه‌ندێ بێ ئه‌مرییا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى دكه‌ن، وهوين كاره‌كى دكه‌ن كه‌سێ به‌رى هه‌وه نه‌كرییه.
۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦۤ إِلَّاۤ أَن قَالُوۤا۟ أَخۡرِجُوۤا۟ ءَالَ لُوطࣲ مِّن قَرۡیَتِكُمۡۖ إِنَّهُمۡ أُنَاسࣱ یَتَطَهَّرُونَ ﴿٥٦﴾
ڤێجا ملله‌تێ لووطى چو به‌رسڤ نه‌بوون ژبلی هندێ وان گۆته ئێك ودو: هوين بنه‌مالا لووطى ژ گوندێ خۆ ده‌ربێخن، هندى ئه‌ون ئه‌و خۆ ژ ڤى كارێ مه دده‌نه پاش، وخۆ پاقژ دبينن. وان ئه‌ڤ گۆتنه بۆ ياريپێكرن گۆته وان.
فَأَنجَیۡنَـٰهُ وَأَهۡلَهُۥۤ إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ قَدَّرۡنَـٰهَا مِنَ ٱلۡغَـٰبِرِینَ ﴿٥٧﴾
ڤێجا مـــه لووط ومرۆڤێن وى ژ وێ عه‌زابــێ ڕزگاركــرن يا كـــو دێ ب ســــه‌رێ ملله‌تێ وى دا ئێت، ژنـــا وى تـــێ نه‌بت -ب قه‌ده‌را مه- ئه‌و ژ وان بوو يێن ماينه د عه‌زابێ دا؛ چونكى ئه‌و پشته‌ڤانا ملله‌تێ خۆ بوو ويا ڕازى...
وَأَمۡطَرۡنَا عَلَیۡهِم مَّطَرࣰاۖ فَسَاۤءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِینَ ﴿٥٨﴾
ومــه ژ عه‌سمانى بارانه‌كا به‌رێن ژ ته‌قنێ هاتينه چێكرن ب سه‌ر وان دا باراند وتێبرن، ڤێجا چ پيسه بارانا وانه يێن هاتينه ترساندن، ئه‌وێن چو هێجه‌ت د ده‌ستان دا نه‌ماين.
قُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ وَسَلَـٰمٌ عَلَىٰ عِبَادِهِ ٱلَّذِینَ ٱصۡطَفَىٰۤۗ ءَاۤللَّهُ خَیۡرٌ أَمَّا یُشۡرِكُونَ ﴿٥٩﴾
تو بێژه: مه‌دح وسوپاسى بۆ خودايى بن، وسلاڤ وته‌ناهى ژ وى ل وان به‌نییێن وى بن يێن وى بۆ په‌ياما خۆ هلبژاتين، پاشى تو پسيارێ ژ بوتپه‌رێسێن ملله‌تێ خۆ بكه: ئه‌رێ ئه‌و خودايێ مفا وزيان د ده‌ستى دا چێتره يان ئه‌و شريكێن و...
أَمَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَأَنزَلَ لَكُم مِّنَ ٱلسَّمَاۤءِ مَاۤءࣰ فَأَنۢبَتۡنَا بِهِۦ حَدَاۤئِقَ ذَاتَ بَهۡجَةࣲ مَّا كَانَ لَكُمۡ أَن تُنۢبِتُوا۟ شَجَرَهَاۤۗ أَءِلَـٰهࣱ مَّعَ ٱللَّهِۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمࣱ یَعۡدِلُونَ ﴿٦٠﴾
وتو پسيارێ ژ وان بكه: كێ عه‌سمان وعه‌رد ئافراندينه، وئاڤه‌ك بۆ هه‌وه ژ عه‌سمانى ئينايه خوارێ، ڤێجا باغ وبيستانێن خودان جوانى وخوشكۆكى پێ شين كرن؟ ئه‌گه‌ر خودێ ئاڤ ژ عه‌سمانى نه‌باراندبا بۆ هه‌وه نه‌دبوو كو هوين دارو...
أَمَّن جَعَلَ ٱلۡأَرۡضَ قَرَارࣰا وَجَعَلَ خِلَـٰلَهَاۤ أَنۡهَـٰرࣰا وَجَعَلَ لَهَا رَوَ ٰسِیَ وَجَعَلَ بَیۡنَ ٱلۡبَحۡرَیۡنِ حَاجِزًاۗ أَءِلَـٰهࣱ مَّعَ ٱللَّهِۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا یَعۡلَمُونَ ﴿٦١﴾
ئه‌رێ په‌رستنا وان شريكان يێن هوين بۆ خودايێ خۆ ددانن چێتره يان په‌رستنا وى يێ عه‌رد بۆ هه‌وه كرییه جهێ ئاكنجيبوونێ وڕويبار د ناڤ ڕا برين، وچيايێن موكم لێ داناين، وپه‌رده‌یه‌ك كرییه د ناڤبه‌را هه‌ردو ده‌ريايان دا يا...
أَمَّن یُجِیبُ ٱلۡمُضۡطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَیَكۡشِفُ ٱلسُّوۤءَ وَیَجۡعَلُكُمۡ خُلَفَاۤءَ ٱلۡأَرۡضِۗ أَءِلَـٰهࣱ مَّعَ ٱللَّهِۚ قَلِیلࣰا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿٦٢﴾
ئه‌رێ په‌رستنا وان يێن هوين بۆ خودێ دكه‌نه شريك چێتره يان په‌رستنا وى يێ د به‌رسڤا وى كه‌سێ ته‌نگاڤ دئێت ده‌مێ هاوار دكه‌ت، ووێ نه‌خۆشییا ب سه‌ر وى دا هاتى ڕادكه‌ت، وهه‌وه ل عه‌ردى دكه‌ته جێگرێن وان يێن به‌رى هه‌وه...
أَمَّن یَهۡدِیكُمۡ فِی ظُلُمَـٰتِ ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ وَمَن یُرۡسِلُ ٱلرِّیَـٰحَ بُشۡرَۢا بَیۡنَ یَدَیۡ رَحۡمَتِهِۦۤۗ أَءِلَـٰهࣱ مَّعَ ٱللَّهِۚ تَعَـٰلَى ٱللَّهُ عَمَّا یُشۡرِكُونَ ﴿٦٣﴾
ئه‌رێ په‌رستنا وان يێن هوين بۆ خودێ دكه‌نه هه‌ڤپشك چێتره يان په‌رستنا وى يێ ل تارییێن هشكاتى وده‌ريايێ ڕێكێ نيشا هه‌وه دده‌ت ده‌مێ هوين به‌رزه دبن، وئه‌وێ باى بۆ مزگينى كو ڕه‌حما خودێ دێ بارت دهنێرت؟ ئه‌رێ خودایه‌كێ...
أَمَّن یَبۡدَؤُا۟ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ یُعِیدُهُۥ وَمَن یَرۡزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَاۤءِ وَٱلۡأَرۡضِۗ أَءِلَـٰهࣱ مَّعَ ٱللَّهِۚ قُلۡ هَاتُوا۟ بُرۡهَـٰنَكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَـٰدِقِینَ ﴿٦٤﴾
وتو پسيارێ ژ وان بكه: ئه‌و كییه يێ خه‌لكى دئافرينت پاشى چى گاڤا ڤيا وان دبرينت، پاشى دوباره وان دئافرينته‌ڤه، وئه‌و كییه يێ ب باراندنا بارانێ ژ عه‌سمانى و ب شينكرنا داروبارى ژ عه‌ردى ڕزقى دده‌ته هه‌وه؟ ئه‌رێ خودای...
قُل لَّا یَعۡلَمُ مَن فِی ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ ٱلۡغَیۡبَ إِلَّا ٱللَّهُۚ وَمَا یَشۡعُرُونَ أَیَّانَ یُبۡعَثُونَ ﴿٦٥﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: كه‌سه‌ك نه ل عه‌سمانان ونه ل عه‌ردى وى تشتى نزانت يێ خودێ ڤه‌شارتى ژ كارێن غه‌يبى، وئه‌و نزانن كانێ كه‌نگى ئه‌و دێ ژ گۆڕێن خۆ ڕابن ده‌مێ قيامه‌ت دئێت؟
بَلِ ٱدَّ ٰرَكَ عِلۡمُهُمۡ فِی ٱلۡءَاخِرَةِۚ بَلۡ هُمۡ فِی شَكࣲّ مِّنۡهَاۖ بَلۡ هُم مِّنۡهَا عَمُونَ ﴿٦٦﴾
به‌لكى زانينا وان ل ئاخره‌تێ پێك دئێت، وئه‌و دزانن كو ئه‌ڤه ئاخره‌ته وترس وسه‌هما وێیه پشتى ئه‌و وێ ب چاڤ دبينن، و ب ڕاستى ئه‌و د دنيايێ دا ژێ ب گومان بوون، به‌لكى دلێن وان ژێ دكۆره‌نه.
وَقَالَ ٱلَّذِینَ كَفَرُوۤا۟ أَءِذَا كُنَّا تُرَ ٰبࣰا وَءَابَاۤؤُنَاۤ أَئِنَّا لَمُخۡرَجُونَ ﴿٦٧﴾
وئه‌وێن كوفر ب ته‌وحيدا خودێ كرى گۆتن: پشتى ئه‌م وبابێن مه مرين وبووينه ئاخ، ئه‌رێ جاره‌كا دى ئه‌م وه‌كى به‌رێ دێ زێندى بينه‌ڤه؟
لَقَدۡ وُعِدۡنَا هَـٰذَا نَحۡنُ وَءَابَاۤؤُنَا مِن قَبۡلُ إِنۡ هَـٰذَاۤ إِلَّاۤ أَسَـٰطِیرُ ٱلۡأَوَّلِینَ ﴿٦٨﴾
ب ڕاستى ژڤان ب ڤێ چه‌ندێ بۆ مه وبۆ بابێن مه ژى به‌رێ هاتبوودان، به‌لێ مه چو ڕاستى بۆ ڤى ژڤانى نه‌ديتییه ومه باوه‌رى پێ نه‌ئينايه، هندى ئه‌ڤ ژڤانه‌يه هه‌ما ئێك ژ وان دره‌وانه يێن خه‌لكێ به‌رێ د كيتابێن خۆ دا نڤيسى...
قُلۡ سِیرُوا۟ فِی ٱلۡأَرۡضِ فَٱنظُرُوا۟ كَیۡفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلۡمُجۡرِمِینَ ﴿٦٩﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه ڤان دره‌وپێكه‌ران: هوين ل عه‌ردى بگه‌ڕيێن، وبه‌رێ خۆ بده‌نه وارێ تاوانبارێن به‌رى خۆ، كانێ دويماهییا وان يێن دره‌و ب پێغه‌مبه‌ران كرى يا چاوا بوويه؟ ژ به‌ر دره‌وين ده‌رێخستنا وان بۆ پێغه‌مبه...
وَلَا تَحۡزَنۡ عَلَیۡهِمۡ وَلَا تَكُن فِی ضَیۡقࣲ مِّمَّا یَمۡكُرُونَ ﴿٧٠﴾
وتو ب خه‌م نه‌كه‌ڤه كو بوتپه‌رێسان پشتا خۆ دايه ته يان باوه‌رى ب ته نه‌ئيناى، وسـنــگــێ تـــه بلا ژ فه‌ند وفێلێن ئه‌و د گه‌ل ته دكه‌ن ته‌نگ نه‌بت، هندى خودێیه دێ ته ب سه‌ر وان ئێخت.
وَیَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَـٰدِقِینَ ﴿٧١﴾
وبوتپه‌رێسێن ملله‌تێ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- دبێژن: ئه‌ڤ ژڤانێ تو ودويكه‌فتییێن خۆ ب عه‌زابێ ددنه مه كه‌نگییه ئه‌گه‌ر هوين دڕاستگۆنه د وى ژڤانى دا؟
قُلۡ عَسَىٰۤ أَن یَكُونَ رَدِفَ لَكُم بَعۡضُ ٱلَّذِی تَسۡتَعۡجِلُونَ ﴿٧٢﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: به‌لكى هنده‌ك ژ وێ عه‌زابا هوين له‌زێ لێ دكه‌ن يا نێزيكى هه‌وه بت.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو فَضۡلٍ عَلَى ٱلنَّاسِ وَلَـٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا یَشۡكُرُونَ ﴿٧٣﴾
وهندى خودايێ ته‌يه يێ خودان قه‌نجییه ل سه‌ر مرۆڤان؛ چونكى ئه‌و له‌زێ د عه‌زابدانا وان دا ناكه‌ت سه‌را كوفر ونه‌گوهدارییا وان، به‌لێ پترییا وان شوكرا خودێ سه‌را وێ چه‌ندێ ناكه‌ن، وباوه‌رییێ نائينن.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَیَعۡلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُورُهُمۡ وَمَا یُعۡلِنُونَ ﴿٧٤﴾
وهندى خودايێ ته‌يه دزانت كانێ چ د سنگێن به‌نییێن وى دا يێ ڤه‌شارتییه وكانێ ئه‌و چ ئاشكه‌را دكه‌ن.
وَمَا مِنۡ غَاۤئِبَةࣲ فِی ٱلسَّمَاۤءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِلَّا فِی كِتَـٰبࣲ مُّبِینٍ ﴿٧٥﴾
وتشته‌ك نينه ل به‌ر خه‌لكى يێ ڤه‌شارتى بت ل عه‌ردى وعه‌سمانى ئه‌گه‌ر ل نك خودێ د كيتابه‌كا ئاشكه‌را دا نه‌بت. وێ كيتابێ دۆرا ل هه‌مى تشتان گرتى يێ بووى ويێ دێ بت ژى.
إِنَّ هَـٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ یَقُصُّ عَلَىٰ بَنِیۤ إِسۡرَ ٰۤءِیلَ أَكۡثَرَ ٱلَّذِی هُمۡ فِیهِ یَخۡتَلِفُونَ ﴿٧٦﴾
هندى ئه‌ڤ قورئانه‌يه حه‌قییێ بۆ ئسرائيلیان دبێژت د پترییا وان تشتان دا يێن ئه‌و تێدا ژێك جودا بووين.
وَإِنَّهُۥ لَهُدࣰى وَرَحۡمَةࣱ لِّلۡمُؤۡمِنِینَ ﴿٧٧﴾
وهندى ئه‌ڤ قورئانه‌يه ڕێنيشادان ودلۆڤانییه بۆ هه‌ر كه‌سه‌كێ باوه‌رییێ بينت.
إِنَّ رَبَّكَ یَقۡضِی بَیۡنَهُم بِحُكۡمِهِۦۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِیزُ ٱلۡعَلِیمُ ﴿٧٨﴾
هندى خودايێ ته‌يه حوكمى د ناڤبه‌را وان دا دكه‌ت يێن ژێك جودا بووين، ڤێجا ئه‌و تۆلێ ژ نه‌حه‌قى دستينت، ويێ قه‌نجيكار خه‌لات دكه‌ت. وئه‌وه زالێ ب سه‌رڤه‌هاتى، حوكمێ وى نائێته ڤه‌گه‌ڕاندن، يێ پڕزانايه، ل به‌ر وى حه‌قى و...
فَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۖ إِنَّكَ عَلَى ٱلۡحَقِّ ٱلۡمُبِینِ ﴿٧٩﴾
ڤێجا تو د هه‌مى كارێن خۆ دا خۆ بهێله ب هيڤییا خودێ ڤه، هندى تويى تو يێ ل سه‌ر وێ حه‌قییا ئاشكه‌را يا چو گومان تێدا نه‌هه‌ى.
إِنَّكَ لَا تُسۡمِعُ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَلَا تُسۡمِعُ ٱلصُّمَّ ٱلدُّعَاۤءَ إِذَا وَلَّوۡا۟ مُدۡبِرِینَ ﴿٨٠﴾
هندى تويى -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- تو نه‌شێى حه‌قییێ بگه‌هينییه وى يێ خودێ خه‌تم ل دلێ وى داى ومراندى، وتو نه‌شێى گازییا خۆ بگه‌هينییه وى يێ خودێ گوهێن وى ژ بهيستنا حه‌قییێ كه‌ڕكرين ده‌مێ ئه‌و دچن وپشتا خۆ دده‌نه ته.
وَمَاۤ أَنتَ بِهَـٰدِی ٱلۡعُمۡیِ عَن ضَلَـٰلَتِهِمۡۖ إِن تُسۡمِعُ إِلَّا مَن یُؤۡمِنُ بِءَایَـٰتِنَا فَهُم مُّسۡلِمُونَ ﴿٨١﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- نه‌شێى به‌رێ وى يێ خودێ ژ ديتنا حه‌قییێ كۆره كرى بده‌يه ڕێكا ڕاست، هه‌ما ب تنێ تو دشێى ده‌نگێ خۆ بگه‌هينییه وى يێ باوه‌رى ب ئايه‌تێن مه ئيناى، ڤێجا ئه‌و دموسلمانن وگوهدارییا ته دكه‌ن د وى تشتى...
۞ وَإِذَا وَقَعَ ٱلۡقَوۡلُ عَلَیۡهِمۡ أَخۡرَجۡنَا لَهُمۡ دَاۤبَّةࣰ مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ تُكَلِّمُهُمۡ أَنَّ ٱلنَّاسَ كَانُوا۟ بِءَایَـٰتِنَا لَا یُوقِنُونَ ﴿٨٢﴾
وئه‌گه‌ر عه‌زاب ل سه‌ر وان حه‌ق بوو؛ ژ به‌ر گونه‌هكارى وسه‌رداچوونا وان، حه‌تا ئه‌و ببنه خرابترين چێكرییێن خودێ، ئه‌م ل دويماهییا زه‌مانى حه‌يوانه‌كى دێ بۆ وان ژ عه‌ردى ده‌رێخين؛ داببته نيشانه‌كا مه‌زن ژ نيشانێن هاتنا...
وَیَوۡمَ نَحۡشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةࣲ فَوۡجࣰا مِّمَّن یُكَذِّبُ بِءَایَـٰتِنَا فَهُمۡ یُوزَعُونَ ﴿٨٣﴾
وڕۆژا ئه‌م ل حه‌شرێ ژ هه‌ر ملله‌ته‌كى ده‌سته‌كه‌كێ كۆم دكين ژ وان يێن دره‌وێ ب ئايه‌ت وده‌ليلێن مه دكه‌ن؛ دا لێك كۆم ببن، پاشى هه‌مى بۆ حسێبێ دئێنه هاژۆتن.
حَتَّىٰۤ إِذَا جَاۤءُو قَالَ أَكَذَّبۡتُم بِءَایَـٰتِی وَلَمۡ تُحِیطُوا۟ بِهَا عِلۡمًا أَمَّاذَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿٨٤﴾
حه‌تا ئه‌گه‌ر ژ هه‌ر ملله‌ته‌كى قۆله‌ك هات ژ وان يێن دره‌و ب ئايه‌تێن مه كرى وكۆم بوون، خودێ گۆت: ئه‌رێ هه‌وه دره‌و ب وان ئايه‌تێن من كربوو، وهه‌وه چو ده‌ليل ل سه‌ر نه‌حه‌قییا وان نه‌بوو حه‌تا هوين پشت بده‌نێ ودره‌وێ...
وَوَقَعَ ٱلۡقَوۡلُ عَلَیۡهِم بِمَا ظَلَمُوا۟ فَهُمۡ لَا یَنطِقُونَ ﴿٨٥﴾
وگۆتن ب عه‌زابێ ل سه‌ر وان حه‌ق بوو؛ ژ به‌ر زۆردارى ودره‌وپێكرنا وان، ڤێجا وان چو هێجه‌ت نينن پێ باخڤن وبه‌ڕه‌ڤانییێ ژ خۆ بكه‌ن به‌رانبه‌ر وێ عه‌زابا خراب يا ب سه‌رێ وان هاتى.
أَلَمۡ یَرَوۡا۟ أَنَّا جَعَلۡنَا ٱلَّیۡلَ لِیَسۡكُنُوا۟ فِیهِ وَٱلنَّهَارَ مُبۡصِرًاۚ إِنَّ فِی ذَ ٰلِكَ لَءَایَـٰتࣲ لِّقَوۡمࣲ یُؤۡمِنُونَ ﴿٨٦﴾
ئه‌رێ ئه‌وێن هه يێن دره‌و ب ئايه‌تێن مه كرى ما نابينن كو مه شه‌ڤ يا داى دا ئه‌و تێدا ڤه‌حه‌ويێن وبنڤن، ومه ڕۆژ يا داى دا بۆ وان ببته جهێ ديتنێ وبه‌رگه‌ڕيانا ڕزقى؟ هندى د چێكرنا وان دايه نيشانه‌ك هه‌يه بۆ ملله‌ته‌ك...
وَیَوۡمَ یُنفَخُ فِی ٱلصُّورِ فَفَزِعَ مَن فِی ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَمَن فِی ٱلۡأَرۡضِ إِلَّا مَن شَاۤءَ ٱللَّهُۚ وَكُلٌّ أَتَوۡهُ دَ ٰخِرِینَ ﴿٨٧﴾
وتـــو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ وێ ڕۆژێ بــكـــه يا ملياكه‌ت تێدا بۆڕییێ لێدده‌ت ڤێجا هه‌چییێ ل عه‌سمانان وعه‌ردى ژ ترسێن وێ لێدانێ دا دبزديێت، ئه‌و تێ نه‌بت يێ خودێ بڤێت و ژ وێ ترسێ بپارێزت، وهه‌مى چێكرى شكه‌ستى وستوخو...
وَتَرَى ٱلۡجِبَالَ تَحۡسَبُهَا جَامِدَةࣰ وَهِیَ تَمُرُّ مَرَّ ٱلسَّحَابِۚ صُنۡعَ ٱللَّهِ ٱلَّذِیۤ أَتۡقَنَ كُلَّ شَیۡءٍۚ إِنَّهُۥ خَبِیرُۢ بِمَا تَفۡعَلُونَ ﴿٨٨﴾
وتو چيايان دبينى يا ژ ته‌ڤه ئه‌و ل جهێن خۆ ڕادوه‌ستاينه، وئه‌و ب خۆ وه‌سا دچنه ڕێ وه‌كى ئه‌و عه‌ور دچن يێن با وان دهاژۆت، وئه‌ڤه ژ چێكرنا وى خودايییه يێ هه‌مى تشت موكم وباش چێكرين. هندى خودێیه يێ شاره‌زايه ب وى كا...
مَن جَاۤءَ بِٱلۡحَسَنَةِ فَلَهُۥ خَیۡرࣱ مِّنۡهَا وَهُم مِّن فَزَعࣲ یَوۡمَئِذٍ ءَامِنُونَ ﴿٨٩﴾
هه‌چییێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ بێت وته‌وحيدا خودێ وباوه‌رى ئينانا ب وى وكارێ چاك د گه‌ل دا، ئه‌وى خێره‌كا مه‌زن وچێتر بۆ وى ل نك خودێ هه‌يه، كو به‌حه‌شته، وئه‌و ل ڕۆژا بزديانا مه‌زنتر دپشتڕاستن.
وَمَن جَاۤءَ بِٱلسَّیِّئَةِ فَكُبَّتۡ وُجُوهُهُمۡ فِی ٱلنَّارِ هَلۡ تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿٩٠﴾
وهه‌چییێ ب شركێ وكارێن خراب ڤه بێت، جزايێ وان ئه‌وه خودێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ وان ل سه‌ر ڕوییان بهاڤێته د ئاگرى دا، وبۆ پـاشـڤــه‌بــرن دێ بۆ وان ئێته گۆتن: ئه‌رێ ژبلی وان كريارێن هــه‌وه د دنيايێ دا دكرن ما جزايێ هه‌وه...
إِنَّمَاۤ أُمِرۡتُ أَنۡ أَعۡبُدَ رَبَّ هَـٰذِهِ ٱلۡبَلۡدَةِ ٱلَّذِی حَرَّمَهَا وَلَهُۥ كُلُّ شَیۡءࣲۖ وَأُمِرۡتُ أَنۡ أَكُونَ مِنَ ٱلۡمُسۡلِمِینَ ﴿٩١﴾
تــو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه مرۆڤان: هــه‌مــا فــه‌رمـــان ب هندێ يا ل من هاتییه‌كرن كو ئه‌ز په‌رستنا خودايێ ڤى باژێرى بكه‌م، كو مه‌كه‌هه، ئه‌وێ خودێ ل سه‌ر به‌نییێن خۆ حه‌رامكرى ئه‌و خوينه‌كا حه‌رام لێ بڕێژن، يان زۆرد...
وَأَنۡ أَتۡلُوَا۟ ٱلۡقُرۡءَانَۖ فَمَنِ ٱهۡتَدَىٰ فَإِنَّمَا یَهۡتَدِی لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن ضَلَّ فَقُلۡ إِنَّمَاۤ أَنَا۠ مِنَ ٱلۡمُنذِرِینَ ﴿٩٢﴾
وكو ئه‌ز قورئانێ بۆ مرۆڤان بخوينم، ڤێجا هه‌چییێ پێ ب هيدايه‌ت بێت ودويكه‌فتنا وێ بكه‌ت يا ئه‌ز پێ هاتيم، هه‌ما خێر وجزايێ وێ چه‌ندێ هه‌ر دێ بۆ وى زڤڕت، وهه‌چییێ ژ حه‌قییێ به‌رزه‌بوو تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه: هه‌ما ئه‌ز...
وَقُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ سَیُرِیكُمۡ ءَایَـٰتِهِۦ فَتَعۡرِفُونَهَاۚ وَمَا رَبُّكَ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعۡمَلُونَ ﴿٩٣﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه: حه‌مد بۆ خودێ بت، ئه‌و ئايه‌تێن خۆ د هه‌وه ب خۆ دا و د عه‌رد وعه‌سمانان ژى دا پاشى دێ نيشا هه‌وه ده‌ت، ڤێجا هوين دێ وه‌سا وان ناسن كو هوين حه‌قییێ ونه‌حه‌قییێ پێ ڤاڤێرن، وخودايێ ته ژ وى تش...