سورة فُصِّلَت Fussilat
٥٤ ئایەت · مەککی
حمۤ ﴿١﴾
( حمٓ( گۆتن ل سه‌ر حه‌رفێن كه‌ركرى ل ده‌سپێكا سووره‌تا به‌قه‌ره بۆرییه.
تَنزِیلࣱ مِّنَ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِیمِ ﴿٢﴾
ئه‌ڤ قورئانه ئينانه خـواره‌كــه ژ خودايێ پڕدلۆڤانێ دلۆڤانكار، وى بۆ پێغه‌مبه‌رێ خۆ موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- ئينايه خوارێ.
كِتَـٰبࣱ فُصِّلَتۡ ءَایَـٰتُهُۥ قُرۡءَانًا عَرَبِیࣰّا لِّقَوۡمࣲ یَعۡلَمُونَ ﴿٣﴾
كيتابه‌كه ئايه‌تێن وێ ب تمامترين ڕه‌نگ يێن هاتينه ئاشكه‌راكرن، وحوكم وڕامانێن وێ يێن هاتينه روهنكرن، قورئانه‌كه ب زمانێ عه‌ره‌بییه تێگه‌هشتنا وێ بۆ وى ملله‌تى يا هاتییه ساناهيكرن يێ زمانێ عه‌ره‌بان بزانت.
بَشِیرࣰا وَنَذِیرࣰا فَأَعۡرَضَ أَكۡثَرُهُمۡ فَهُمۡ لَا یَسۡمَعُونَ ﴿٤﴾
ئه‌و مزگينییێ ب خێرا دنيايێ وئاخره‌تێ دده‌ته وى يێ باوه‌رییێ پێ بينت وكارى پێ بكه‌ت، ووى دترسينت يێ كوفرێ پێ بكه‌ت، ڤێجا پترییا مرۆڤان پشت دايێ، وئه‌و وه‌سا گوهێ خۆ ناده‌نێ كو وه‌ربگرن وتێ بگه‌هن.
وَقَالُوا۟ قُلُوبُنَا فِیۤ أَكِنَّةࣲ مِّمَّا تَدۡعُونَاۤ إِلَیۡهِ وَفِیۤ ءَاذَانِنَا وَقۡرࣱ وَمِنۢ بَیۡنِنَا وَبَیۡنِكَ حِجَابࣱ فَٱعۡمَلۡ إِنَّنَا عَـٰمِلُونَ ﴿٥﴾
وڤان كافران گۆته مه‌حه‌ممه‌د پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن-: دلێن مه دپێچاينه ژ تێگه‌هشتنا وى تشتێ تو مه بۆ گازى دكه‌ى، وگوهێن مه ژێ دكه‌ڕن مه گوهـ لێ نابت، و د ناڤبه‌را مه وته دا -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- په‌رژانه‌ك هه‌يه گا...
قُلۡ إِنَّمَاۤ أَنَا۠ بَشَرࣱ مِّثۡلُكُمۡ یُوحَىٰۤ إِلَیَّ أَنَّمَاۤ إِلَـٰهُكُمۡ إِلَـٰهࣱ وَ ٰحِدࣱ فَٱسۡتَقِیمُوۤا۟ إِلَیۡهِ وَٱسۡتَغۡفِرُوهُۗ وَوَیۡلࣱ لِّلۡمُشۡرِكِینَ ﴿٦﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: هه‌ما ئه‌ز ژى وه‌كى هه‌وه مرۆڤم خودێ وه‌حییێ بۆ من دهنێرت به‌لێ خودايێ هه‌وه يێ كو دورست بت په‌رستن بۆ بێته‌كرن، خودايه‌كێ ب تنێیه يێ بێ شريكه، ڤێجا هوين ل وێ ڕێكێ هه‌ڕن يا هه‌وه بگه...
ٱلَّذِینَ لَا یُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُم بِٱلۡءَاخِرَةِ هُمۡ كَـٰفِرُونَ ﴿٧﴾
وزه‌كات نه‌داى، ڤێجا نه ئيخلاص بۆ خودێ ونه مفا بۆ خه‌لكى د سه‌رێ وان دا نينه، وئه‌و باوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ، وبه‌حه‌شتێ وجه‌هنه‌مێ نائينن، ومالی د ڕێكا خودێ دا خه‌رج ناكه‌ن.
إِنَّ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمۡ أَجۡرٌ غَیۡرُ مَمۡنُونࣲ ﴿٨﴾
هندى ئه‌ون يێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى وكيتابا وى ئيناى و ژ دله‌كێ صافى كارێن چاك كرين، خێره‌كا مه‌زن وبێ ڤه‌بڕين بۆ وان هه‌يه.
۞ قُلۡ أَئِنَّكُمۡ لَتَكۡفُرُونَ بِٱلَّذِی خَلَقَ ٱلۡأَرۡضَ فِی یَوۡمَیۡنِ وَتَجۡعَلُونَ لَهُۥۤ أَندَادࣰاۚ ذَ ٰلِكَ رَبُّ ٱلۡعَـٰلَمِینَ ﴿٩﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بۆ پاشڤه‌برن بێژه ڤان بوتپه‌رێسان: ئه‌رێ هوين كافرییێ ب وى خودايى دكه‌ن يێ عه‌رد د دو ڕۆژان دا ئافراندى، وهوين وه‌كهه‌ڤان بۆ وى ددانن وپه‌رستنێ بۆ دكه‌ن؟ ئه‌و ئافرانده‌ر خودايێ هه‌مى چێكريانه.
وَجَعَلَ فِیهَا رَوَ ٰسِیَ مِن فَوۡقِهَا وَبَـٰرَكَ فِیهَا وَقَدَّرَ فِیهَاۤ أَقۡوَ ٰتَهَا فِیۤ أَرۡبَعَةِ أَیَّامࣲ سَوَاۤءࣰ لِّلسَّاۤئِلِینَ ﴿١٠﴾
ووى هنده‌ك چيايێن موكم د عه‌ردى ڕا دانان، وبه‌ره‌كه‌ت هاڤێته عه‌ردى دا خێره‌كا به‌رده‌وام بۆ خه‌لكى تێدا هه‌بت، ووى ڕزقێ خه‌لكى ژ خوارنێ وتشتێ باشییا وان تێدا بت د چار ڕۆژان دا ل عه‌ردى دانان: دو ڕۆژان عه‌رد تێدا ئافران...
ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰۤ إِلَى ٱلسَّمَاۤءِ وَهِیَ دُخَانࣱ فَقَالَ لَهَا وَلِلۡأَرۡضِ ٱئۡتِیَا طَوۡعًا أَوۡ كَرۡهࣰا قَالَتَاۤ أَتَیۡنَا طَاۤئِعِینَ ﴿١١﴾
پاشى وى قه‌ستا عه‌سمانى كر، وئه‌و به‌رى هنگى دوكێل بوو، ڤێجا وى گۆته عه‌سمانى وعه‌درى: هوين ب دلێ خۆ يان ب زۆرى بكه‌ڤنه بن ئه‌مرێ من. وان گۆت: ئه‌م ب دلێ خۆ هاتيـن، وژبلی حه‌زكرن وئيرادا ته مه چو حه‌زكرن وئيراده نين...
فَقَضَىٰهُنَّ سَبۡعَ سَمَـٰوَاتࣲ فِی یَوۡمَیۡنِ وَأَوۡحَىٰ فِی كُلِّ سَمَاۤءٍ أَمۡرَهَاۚ وَزَیَّنَّا ٱلسَّمَاۤءَ ٱلدُّنۡیَا بِمَصَـٰبِیحَ وَحِفۡظࣰاۚ ذَ ٰلِكَ تَقۡدِیرُ ٱلۡعَزِیزِ ٱلۡعَلِیمِ ﴿١٢﴾
ئينا خودێ ئافراندن ودورستكرنا هـــه‌ر حـــه‌فــت عه‌سمانان د دو ڕۆژان دا پێكئينا، و ب ڤێ چه‌ندێ ژ به‌ر حكمه‌ته‌كا خودێ پــــێ دزانـــــت ئافــــرانــدنا عه‌رد وعه‌سمانان د شــــه‌ش ڕۆژان دا ب دويماهى هات، هه‌ر چه‌نده خو...
فَإِنۡ أَعۡرَضُوا۟ فَقُلۡ أَنذَرۡتُكُمۡ صَـٰعِقَةࣰ مِّثۡلَ صَـٰعِقَةِ عَادࣲ وَثَمُودَ ﴿١٣﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر ڤان دره‌وپێكه‌ران پشتى ڤێ هه‌مى ئاشكه‌راكرنا سالۆخه‌تێن خودايێ مه‌زن وقورئانا پيرۆز پشت دا، تو بێژه وان: ب ڕاستى من هوين ژ وێ عه‌زابێ ترساندن يا كو هه‌وه ژ بـــن بــبـــه‌ت وه‌كــــى عه‌زابا عاد وثه‌موودیی...
إِذۡ جَاۤءَتۡهُمُ ٱلرُّسُلُ مِنۢ بَیۡنِ أَیۡدِیهِمۡ وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ أَلَّا تَعۡبُدُوۤا۟ إِلَّا ٱللَّهَۖ قَالُوا۟ لَوۡ شَاۤءَ رَبُّنَا لَأَنزَلَ مَلَـٰۤئِكَةࣰ فَإِنَّا بِمَاۤ أُرۡسِلۡتُم بِهِۦ كَـٰفِرُونَ ﴿١٤﴾
ده‌مێ هنده‌ك پێغه‌مبه‌ر ل دويڤ هنده‌كان بۆ عاد وثه‌موودییان هاتين، فه‌رمان ب په‌رستنا خودايه‌كێ ب تنێ ل وان كرى، ئينا وان گۆته پێغه‌مبه‌رێن خۆ: ئه‌گه‌ر خودايێ مه ڤيابا ئه‌م په‌رستنا وى ب تنێ بكه‌ين وچو شريكان بۆ چێ نه...
فَأَمَّا عَادࣱ فَٱسۡتَكۡبَرُوا۟ فِی ٱلۡأَرۡضِ بِغَیۡرِ ٱلۡحَقِّ وَقَالُوا۟ مَنۡ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةًۖ أَوَ لَمۡ یَرَوۡا۟ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِی خَلَقَهُمۡ هُوَ أَشَدُّ مِنۡهُمۡ قُوَّةࣰۖ وَكَانُوا۟ بِءَایَـٰتِنَا یَجۡحَدُونَ ﴿١٥﴾
ڤــێــجــا هــنـــدى عــــادێن ملله‌تێ هــــوودى بوون وان بێ حه‌ق د عه‌ردى دا خۆ ل سه‌ر سه‌رێ خه‌لكى مه‌زن كر، ووان ب دفنبلندى ڤه گۆت: هێزا كێ ژ يا مه دژوارتره؟ ئه‌رێ ما وان نه‌زانییه كو خودايێ ئه‌و ئافراندين ژ وان ه...
فَأَرۡسَلۡنَا عَلَیۡهِمۡ رِیحࣰا صَرۡصَرࣰا فِیۤ أَیَّامࣲ نَّحِسَاتࣲ لِّنُذِیقَهُمۡ عَذَابَ ٱلۡخِزۡیِ فِی ٱلۡحَیَوٰةِ ٱلدُّنۡیَاۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡءَاخِرَةِ أَخۡزَىٰۖ وَهُمۡ لَا یُنصَرُونَ ﴿١٦﴾
ئينا مه بايه‌كێ سه‌رمايه‌كا دژوار وده‌نگه‌كێ بلند د گه‌ل دا ل هنده‌ك ڕۆژێن بێ ئيفله‌ح ب سه‌ر وان دا هنارت؛ دا ئه‌م وێ عه‌زابێ ب وان بده‌ينه تامكرن يا ئه‌و د ژينا دنيايێ دا پێ ڕه‌زيل وشه‌رمزار ببن، وعه‌زابا ئاخره‌تێ پتر...
وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَیۡنَـٰهُمۡ فَٱسۡتَحَبُّوا۟ ٱلۡعَمَىٰ عَلَى ٱلۡهُدَىٰ فَأَخَذَتۡهُمۡ صَـٰعِقَةُ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡهُونِ بِمَا كَانُوا۟ یَكۡسِبُونَ ﴿١٧﴾
وهندى ثه‌موودییێن ملله‌تێ صالحى بوون مه ڕێكا ڕاست نيشا وان دا، به‌لێ وان كۆراتى بۆ خۆ هلبژارت، ئينا ژ به‌ر وان گونه‌هێن وان دكرن ژ كوفرا ب خودێ ودره‌وين ده‌رێخستنا پێغه‌مبه‌ران برويسییا عه‌زابا ڕه‌زيلكه‌ر ئه‌و سۆتن.
وَنَجَّیۡنَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ یَتَّقُونَ ﴿١٨﴾
وئه‌وێن باوره‌ى ئيناى ژ عاد وثه‌موودییان مه ژ عه‌زابێ ڕزگاركرن، وئه‌وێن هاتينه ڕزگاركرن ته‌قوایا خودێ دكر و ژ وى دترسیان.
وَیَوۡمَ یُحۡشَرُ أَعۡدَاۤءُ ٱللَّهِ إِلَى ٱلنَّارِ فَهُمۡ یُوزَعُونَ ﴿١٩﴾
وڕۆژا دوژمنێن خودێ بۆ ئاگرێ جه‌هنه‌مێ دئێنه كۆمكرن، زه‌بانییێن عه‌زابێ وان كۆم دكه‌نه سه‌رێك.
حَتَّىٰۤ إِذَا مَا جَاۤءُوهَا شَهِدَ عَلَیۡهِمۡ سَمۡعُهُمۡ وَأَبۡصَـٰرُهُمۡ وَجُلُودُهُم بِمَا كَانُوا۟ یَعۡمَلُونَ ﴿٢٠﴾
حه‌تا ئه‌گه‌ر هه‌مى هاتنه د ئاگرى دا، ووان حاشاتییا تاوانێن خۆ كر گوهـ وچاڤ وچه‌رمێ وان شاهده‌يى ب وان گونه‌هێن وان د دنيايێ دا دكرن ل سه‌ر وان دا.
وَقَالُوا۟ لِجُلُودِهِمۡ لِمَ شَهِدتُّمۡ عَلَیۡنَاۖ قَالُوۤا۟ أَنطَقَنَا ٱللَّهُ ٱلَّذِیۤ أَنطَقَ كُلَّ شَیۡءࣲۚ وَهُوَ خَلَقَكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةࣲ وَإِلَیۡهِ تُرۡجَعُونَ ﴿٢١﴾
وئه‌وێن هه يێن بۆ ئاگرى دئێنه كۆمكرن ژ دوژمنێن خودێ ب لۆمه‌كرن ڤه دبێژنه چه‌رمێ خۆ: بۆچى هه‌وه شاهده‌يى ل سه‌ر مه دا؟ ئينا چه‌رمێ وان به‌رسڤێ دده‌ت ودبێژت: ئه‌و خودايێ هه‌ر تشته‌ك ب ئه‌زمان ئێخستى ئه‌م ژى ب ئه‌زمان...
وَمَا كُنتُمۡ تَسۡتَتِرُونَ أَن یَشۡهَدَ عَلَیۡكُمۡ سَمۡعُكُمۡ وَلَاۤ أَبۡصَـٰرُكُمۡ وَلَا جُلُودُكُمۡ وَلَـٰكِن ظَنَنتُمۡ أَنَّ ٱللَّهَ لَا یَعۡلَمُ كَثِیرࣰا مِّمَّا تَعۡمَلُونَ ﴿٢٢﴾
وده‌مێ هه‌وه گونه‌هـ دكرن هه‌وه هزر نه‌دكر گوهـ وچاڤ وچه‌رمێ هه‌وه ڕۆژا قيامه‌تێ شاهده‌يێ دێ ل سه‌ر هه‌وه ده‌ن، له‌و هه‌وه خۆ ژێ نه‌ڤه‌دشارت، به‌لكى ب كرنا گونه‌هان هه‌وه هزر دكر كو خودێ گه‌له‌كێ ژ كريارێن هوين بێ...
وَذَ ٰلِكُمۡ ظَنُّكُمُ ٱلَّذِی ظَنَنتُم بِرَبِّكُمۡ أَرۡدَىٰكُمۡ فَأَصۡبَحۡتُم مِّنَ ٱلۡخَـٰسِرِینَ ﴿٢٣﴾
وئه‌و هزرا هه‌وه يا خراب يا كو هه‌وه ب خودايێ خۆ دبر هوين تێبرن، ڤێجا هوين ئه‌ڤرۆ بوونه ژ وان يێن خۆ وعه‌يالێ خۆ ب زيان داين.
فَإِن یَصۡبِرُوا۟ فَٱلنَّارُ مَثۡوࣰى لَّهُمۡۖ وَإِن یَسۡتَعۡتِبُوا۟ فَمَا هُم مِّنَ ٱلۡمُعۡتَبِینَ ﴿٢٤﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر ئه‌و بێهنا خۆ ل سه‌ر عه‌زابێ فره‌هـ بكه‌ن ئاگر دێ جهێ وان بت، وئه‌گه‌ر ئه‌و داخوازا زڤڕينا بۆ دنيايێ بكه‌ن؛ دا باشییان بكه‌ن، به‌رسڤا وان بۆ وێ چه‌ندێ نائێته‌دان، وعوزرا وان ژى نائێته وه‌رگرتن.
۞ وَقَیَّضۡنَا لَهُمۡ قُرَنَاۤءَ فَزَیَّنُوا۟ لَهُم مَّا بَیۡنَ أَیۡدِیهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡ وَحَقَّ عَلَیۡهِمُ ٱلۡقَوۡلُ فِیۤ أُمَمࣲ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهِم مِّنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِۖ إِنَّهُمۡ كَانُوا۟ خَـٰسِرِینَ ﴿٢٥﴾
ومه هنده‌ك هه‌ڤالێن خراب ژ شه‌يتانێن مرۆڤ وئه‌جنان بۆ ڤان كافرێن زۆردار چێكرن، ڤێجا وان كريارێن وان يێن كرێت د دنيايێ دا ل به‌ر وان خه‌ملاندن، وبه‌رێ وان دا خۆشییێن دنيايێ يێن حه‌رام، وكاروبارێن ئاخره‌تێ ژ بيرا وان برن،...
وَقَالَ ٱلَّذِینَ كَفَرُوا۟ لَا تَسۡمَعُوا۟ لِهَـٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ وَٱلۡغَوۡا۟ فِیهِ لَعَلَّكُمۡ تَغۡلِبُونَ ﴿٢٦﴾
وكافران شيره‌ت ل ئێك ودو كرن وگۆتن: هوين گوهدارییا ڤێ قورئانێ نه‌كه‌ن، وپێگيرییا ب فه‌رمانێن وێ نه‌كه‌ن، وده‌مێ موحه‌ممه‌د قورئانێ دخوينت هوين ده‌نگێ خۆ ب قێرى وهه‌وار وفيتكان ل سه‌ر ده‌نگێ وى بلند كه‌ن؛ دا هوين بشێنێ، و...
فَلَنُذِیقَنَّ ٱلَّذِینَ كَفَرُوا۟ عَذَابࣰا شَدِیدࣰا وَلَنَجۡزِیَنَّهُمۡ أَسۡوَأَ ٱلَّذِی كَانُوا۟ یَعۡمَلُونَ ﴿٢٧﴾
ڤێجا سويند بت ئه‌وێن ئه‌ڤ گۆتنه كرى ئه‌م ل دنيايێ وئاخره‌تێ عه‌زابه‌كا دژوار دێ ب وان ده‌ينه تامكرن، وب خرابترين جزاى سه‌را گونه‌هێن وان كرين ئه‌م دێ وان جزا ده‌ين.
ذَ ٰلِكَ جَزَاۤءُ أَعۡدَاۤءِ ٱللَّهِ ٱلنَّارُۖ لَهُمۡ فِیهَا دَارُ ٱلۡخُلۡدِ جَزَاۤءَۢ بِمَا كَانُوا۟ بِءَایَـٰتِنَا یَجۡحَدُونَ ﴿٢٨﴾
ئاگره ئه‌و جزا يێ ئه‌ڤ كافره پێ دئێنه جزادان، جزايێ دوژمنێن خودێ، جهێ هه‌رمانێ بۆ وان تێدا هه‌يه، ژ به‌ر وێ كــوفـــرا وان د دنيايــێ دا ب هـێــجـــه‌ت وده‌ليلێن مـــه دكر. وئه‌ڤ ئايه‌ته ده‌ليله ل سه‌ر مه‌زنییا تا...
وَقَالَ ٱلَّذِینَ كَفَرُوا۟ رَبَّنَاۤ أَرِنَا ٱلَّذَیۡنِ أَضَلَّانَا مِنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ نَجۡعَلۡهُمَا تَحۡتَ أَقۡدَامِنَا لِیَكُونَا مِنَ ٱلۡأَسۡفَلِینَ ﴿٢٩﴾
وئه‌وێن كوفر ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى كرى، د ئاگرى دا گۆتن: خودايێ مه تو وان هه‌ر دووان نيشا مه بده يێن ئه‌م سه‌ردابرين ژ مرۆڤ وئه‌جنان دا ئه‌م وان بكه‌ينه د بن پییێن خۆ ڤه؛ دا ئه‌و هه‌ردو بكه‌ڤنه د پێكا نزمتر دا ژ ئ...
إِنَّ ٱلَّذِینَ قَالُوا۟ رَبُّنَا ٱللَّهُ ثُمَّ ٱسۡتَقَـٰمُوا۟ تَتَنَزَّلُ عَلَیۡهِمُ ٱلۡمَلَـٰۤئِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا۟ وَلَا تَحۡزَنُوا۟ وَأَبۡشِرُوا۟ بِٱلۡجَنَّةِ ٱلَّتِی كُنتُمۡ تُوعَدُونَ ﴿٣٠﴾
هندى ئه‌ون يێن گۆتين: ئه‌للاهـ ب تنێ خودايێ مه‌يه يێ بێ شريكه، پاشى خۆ ل سه‌ر شريعه‌تێ وى ڕاست كرى، ل ده‌مێ مرنێ فريشته ب سه‌ر وان دا دئێنه خوارێ ودبێژنێ: هوين ژ مرنێ وتــشــتــێ ب دويڤ دا دئێت نه‌ترسن، و ل سه‌ر وى ت...
نَحۡنُ أَوۡلِیَاۤؤُكُمۡ فِی ٱلۡحَیَوٰةِ ٱلدُّنۡیَا وَفِی ٱلۡءَاخِرَةِۖ وَلَكُمۡ فِیهَا مَا تَشۡتَهِیۤ أَنفُسُكُمۡ وَلَكُمۡ فِیهَا مَا تَدَّعُونَ ﴿٣١﴾
وفريشته دبێژنه وان: د ژينا دنيايێ دا ئه‌م پشته‌ڤانێن هه‌وه‌ينه، ئه‌م ب فه‌رمانا خودێ پشتا هه‌وه دگرين وهه‌وه دپارێزين، وهه‌ر وه‌سا ل ئاخره‌تێ ژى ئه‌م دێ د گه‌ل هه‌وه بيـن، وتشتێ هه‌وه بڤێت ودلێ هه‌وه بچتێ وچاڤێن...
نُزُلࣰا مِّنۡ غَفُورࣲ رَّحِیمࣲ ﴿٣٢﴾
ئه‌ڤه مێڤاندارى وقه‌نجییه‌كه ژ خـودايێ باش گونه‌هـ ژێبرێ دلۆڤانكار.
وَمَنۡ أَحۡسَنُ قَوۡلࣰا مِّمَّن دَعَاۤ إِلَى ٱللَّهِ وَعَمِلَ صَـٰلِحࣰا وَقَالَ إِنَّنِی مِنَ ٱلۡمُسۡلِمِینَ ﴿٣٣﴾
كه‌س ژ وى گۆتن باشتر نينه يێ بۆ ته‌وحيدا خودێ وپه‌رستنا وى گازى كرى وكارێ چاك كرى، وگۆتى: هندى ئه‌زم ئه‌ز ژ وان موسلمانامه يێن خۆ ئێخستينه بن فه‌رمانا خودێ. وئه‌ڤ ئايه‌ته به‌رێ مه دده‌ته هندێ كو ئه‌م بۆ خودێ گازى ب...
وَلَا تَسۡتَوِی ٱلۡحَسَنَةُ وَلَا ٱلسَّیِّئَةُۚ ٱدۡفَعۡ بِٱلَّتِی هِیَ أَحۡسَنُ فَإِذَا ٱلَّذِی بَیۡنَكَ وَبَیۡنَهُۥ عَدَ ٰوَةࣱ كَأَنَّهُۥ وَلِیٌّ حَمِیمࣱ ﴿٣٤﴾
وباشییا وان يێن باوه‌رى ب خودێ ئيناى، وخۆ ل سه‌ر شريعه‌تێ وى ڕاست كرى، وقه‌نجى د گه‌ل خه‌لكى كرين، وه‌كى خرابییا وان نابت يێن كوفر ب خودێ كرى وبێ ئه‌مرییا وى كرى، ونه‌خۆشى گه‌هاندينه خه‌لكى. تو ب لێبۆرين ونه‌رم وحه‌ليمی...
وَمَا یُلَقَّىٰهَاۤ إِلَّا ٱلَّذِینَ صَبَرُوا۟ وَمَا یُلَقَّىٰهَاۤ إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِیمࣲ ﴿٣٥﴾
وهه‌ما به‌س ته‌وفيقا وان بۆ ڤى سالۆخه‌تێ باش دئێته‌دان يێن بێهنا خۆ ل سه‌ر وى تشتى فره‌هـ كرى يێ بۆ وان نه‌خۆش، وكــوتــه‌كـى ل خۆ كرى دا وى تشتى بكه‌ن يێ خودێ دڤێت، وهه‌ما به‌س ته‌وفيقا وى بۆ ڤێ چه‌ندێ دئێته‌دان يێ باره...
وَإِمَّا یَنزَغَنَّكَ مِنَ ٱلشَّیۡطَـٰنِ نَزۡغࣱ فَٱسۡتَعِذۡ بِٱللَّهِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِیعُ ٱلۡعَلِیمُ ﴿٣٦﴾
وئه‌گه‌ر شه‌يتانى وه‌سواس ودودلی بۆ ته چێكر وبه‌رێ ته دا هندێ كو تو خرابییێ د گه‌ل وى بكه‌ى يێ خرابى گه‌هاندییه ته، تو خۆ ب خودێ بپارێزه، هندى خودێیه ئه‌وه يێ گوهـ ل خۆپاراستنا ته دبت، يێ پڕزانا ب كارێ هه‌مى چێكر...
وَمِنۡ ءَایَـٰتِهِ ٱلَّیۡلُ وَٱلنَّهَارُ وَٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُۚ لَا تَسۡجُدُوا۟ لِلشَّمۡسِ وَلَا لِلۡقَمَرِ وَ̅ٱ̅سۡ̅جُ̅دُ̅و̅ا۟̅ ̅لِ̅لَّ̅هِ̅ ٱلَّذِی خَلَقَهُنَّ إِن كُنتُمۡ إِیَّاهُ تَعۡبُدُونَ ﴿٣٧﴾
و ل دويڤێك هاتنا شه‌ڤ وڕۆژان، وژێك جودابوونا ڕۆژ وهه‌يڤێ ژ ئايه‌تێن خودێ ونيشانێن ئێكينى وشيانا وينه، وى ئه‌و بنده‌ستى خۆ كرينه. هوين نه بۆ ڕۆژێ ونه بۆ هه‌يڤێ نه‌چنه سوجدێ -چونكى ئه‌و دچێكرينه- وبۆ وى خودايى هه‌ڕنه...
فَإِنِ اسْتَكْبَرُوا فَالَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُمْ لَا يَسْأَمُونَ ٣٨ ۩ ﴿٣٨﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر ڤان بوتپه‌رێسان خۆ ژ هندێ مه‌زنتر ديت كو بۆ خودێ بچنه سوجدێ، هندى ئه‌و ملياكه‌تن يێن ل نك خودايێ ته ئه‌و خۆ ژ وێ چه‌ندێ مه‌زنتر لێ ناكه‌ن، به‌لكى ئه‌و ته‌سبيحا خودێ دكه‌ن، و ب شه‌ڤ وڕۆژ ئه‌و وى ژ هه‌مى كێم...
وَمِنۡ ءَایَـٰتِهِۦۤ أَنَّكَ تَرَى ٱلۡأَرۡضَ خَـٰشِعَةࣰ فَإِذَاۤ أَنزَلۡنَا عَلَیۡهَا ٱلۡمَاۤءَ ٱهۡتَزَّتۡ وَرَبَتۡۚ إِنَّ ٱلَّذِیۤ أَحۡیَاهَا لَمُحۡیِ ٱلۡمَوۡتَىٰۤۚ إِنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَیۡءࣲ قَدِیرٌ ﴿٣٩﴾
و ژ نيشانێن ئێكينى وشيانا خودێیه؛ كو تو عه‌ردى هشك وبێ شينكاتى دبينى، ڤێجا ئه‌گه‌ر مه باران ب سه‌ردا ئينا خوارێ ژيان تێ دگه‌ڕيێت، وشينكاتى لێ شين دبت، وئه‌و بلند دبت، هندى ئه‌وه يێ ئه‌ڤ عه‌رده پشتى هشكبوونێ زێندى كری...
إِنَّ ٱلَّذِینَ یُلۡحِدُونَ فِیۤ ءَایَـٰتِنَا لَا یَخۡفَوۡنَ عَلَیۡنَاۤۗ أَفَمَن یُلۡقَىٰ فِی ٱلنَّارِ خَیۡرٌ أَم مَّن یَأۡتِیۤ ءَامِنࣰا یَوۡمَ ٱلۡقِیَـٰمَةِۚ ٱعۡمَلُوا۟ مَا شِئۡتُمۡ إِنَّهُۥ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِیرٌ ﴿٤٠﴾
هندى ئه‌ون يێن به‌رێ خۆ ژ حه‌قییێ وه‌ردگێڕن، وكــوفــــرێ ب قورئانێ دكه‌ن ووه‌ربادانێ دئێخنێ، ئه‌و ل به‌ر مه به‌رزه نابن، به‌لكى ئه‌م ب وان دئاگه‌هدارين. ئه‌رێ ڤێجا ئه‌ڤه يێ كو د ئاگرى دا دئێته هاڤێتن چێتره، يان ئه...
إِنَّ ٱلَّذِینَ كَفَرُوا۟ بِٱلذِّكۡرِ لَمَّا جَاۤءَهُمۡۖ وَإِنَّهُۥ لَكِتَـٰبٌ عَزِیزࣱ ﴿٤١﴾
هندى ئه‌ون يێن كوفر ب قورئانێ كرى ده‌مێ ئه‌و بۆ وان هاتى ئه‌و دێ تێچن ودێ ئێنه عه‌زابدان، وهندى ئه‌ڤ قورئانه‌يه كيتابه‌كا زال و ب بهايه، خودێ ئه‌و يا زال و ب بها كــرى كو ئه‌و ژ گوهۆڕينێ پاراستى.
لَّا یَأۡتِیهِ ٱلۡبَـٰطِلُ مِنۢ بَیۡنِ یَدَیۡهِ وَلَا مِنۡ خَلۡفِهِۦۖ تَنزِیلࣱ مِّنۡ حَكِیمٍ حَمِیدࣲ ﴿٤٢﴾
ژ چو لايان ڤه نه‌حه‌قى ناگه‌هتێ وتــشــتــه‌ك وێ پويچ ناكه‌ت، ئينانه خواره‌كه ژ نك خودايێ كاربنه‌جهـ د ڕێڤه‌برنا كاروبارێن به‌نییێن خۆ دا، يێ هێژاى مه‌دحان.
مَّا یُقَالُ لَكَ إِلَّا مَا قَدۡ قِیلَ لِلرُّسُلِ مِن قَبۡلِكَۚ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغۡفِرَةࣲ وَذُو عِقَابٍ أَلِیمࣲ ﴿٤٣﴾
ئه‌و تشته‌كى نابێژنه ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ژ وێ گۆتنێ پێڤه‌تر يا به‌رێ ملله‌تێن دى گۆتییه پێغه‌مبه‌رێن خۆ، ڤێجا تو بێهنا خۆ ل سه‌ر نه‌خۆشییێ فره‌هـ بكه. هندى خودايێ ته‌يه يێ خودان لێبورێنه بۆ گونه‌هێن تۆبه‌كه‌ران، و...
وَلَوۡ جَعَلۡنَـٰهُ قُرۡءَانًا أَعۡجَمِیࣰّا لَّقَالُوا۟ لَوۡلَا فُصِّلَتۡ ءَایَـٰتُهُۥۤۖ ءَا۬عۡجَمِیࣱّ وَعَرَبِیࣱّۗ قُلۡ هُوَ لِلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ هُدࣰى وَشِفَاۤءࣱۚ وَٱلَّذِینَ لَا یُؤۡمِنُونَ فِیۤ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرࣱ وَهُوَ عَلَیۡهِمۡ عَمًىۚ أُو۟لَـٰۤئِكَ یُنَادَوۡنَ مِن مَّكَانِۭ بَعِیدࣲ ﴿٤٤﴾
وئه‌گه‌ر ئه‌ڤ قورئانه مه كربا قورئانه‌كا عه‌جه‌مى، بوتپه‌رێس دا بێژن: بلا ئايه‌تێن وێ هاتبانه ئاشكه‌راكرن، دا ئه‌م تێ گه‌هشتباين، وئه‌رێ ما ئه‌ڤ قورئانه يا عه‌جه‌مییه، وئه‌زمانێ وى يێ ئه‌و بۆ هاتى عه‌ره‌بییه؟ ئه‌ڤه...
وَلَقَدۡ ءَاتَیۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَـٰبَ فَٱخۡتُلِفَ فِیهِۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةࣱ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ لَقُضِیَ بَیۡنَهُمۡۚ وَإِنَّهُمۡ لَفِی شَكࣲّ مِّنۡهُ مُرِیبࣲ ﴿٤٥﴾
و ب ڕاستى كانێ چاوا مه قورئان بۆ ته ئينايه خوارێ وه‌سا مه ته‌ورات بۆ مووساى ژى ئينابوو خوارێ، ڤێجا ملله‌تێ وى د ده‌ر حه‌قێ دا ژێك جودا بوون: هنده‌كان باوه‌رى پێ ئينا، وهنده‌كان دره‌و پێ كر. وئه‌گه‌ر نه ژ به‌ر په‌يڤا...
مَّنۡ عَمِلَ صَـٰلِحࣰا فَلِنَفۡسِهِۦۖ وَمَنۡ أَسَاۤءَ فَعَلَیۡهَاۗ وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّـٰمࣲ لِّلۡعَبِیدِ ﴿٤٦﴾
هه‌چییێ چاكییه‌ك كر بت وگوهدارییا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى كربت ئه‌وى خێرا كارێ وى بۆ وییه، وهه‌چییێ خرابى كر بت وبێ ئه‌مرییا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى كربت گونه‌ها كارێ وى ل سه‌ر ویيه. وخودايێ ته بۆ به‌نییان يێ پڕزۆردار نينه...
۞ إِلَیۡهِ یُرَدُّ عِلۡمُ ٱلسَّاعَةِۚ وَمَا تَخۡرُجُ مِن ثَمَرَ ٰتࣲ مِّنۡ أَكۡمَامِهَا وَمَا تَحۡمِلُ مِنۡ أُنثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلۡمِهِۦۚ وَیَوۡمَ یُنَادِیهِمۡ أَیۡنَ شُرَكَاۤءِی قَالُوۤا۟ ءَاذَنَّـٰكَ مَامِنَّا مِن شَهِیدࣲ ﴿٤٧﴾
زانينا ده‌مێ قيامه‌تێ بۆ خودێ ب تنێ دزڤڕت، و ژ وى پێڤه‌تر كه‌س نزانت ئه‌و كه‌نگى دێ ڕابت، بێى زانينا وى كوليلكا به‌رهه‌مه‌كى ژ سۆلينا خۆ ده‌رناكه‌ڤت، وئێكا مێ تشته‌كى هل ناگرت، تشته‌ك ژ وێ ل به‌ر وى به‌رزه نابت. وڕۆژا ق...
وَضَلَّ عَنۡهُم مَّا كَانُوا۟ یَدۡعُونَ مِن قَبۡلُۖ وَظَنُّوا۟ مَا لَهُم مِّن مَّحِیصࣲ ﴿٤٨﴾
وئه‌و شريكێن ڤان بوتپه‌رێسان په‌رستن بۆ دكر چوون وچو مفا نه‌گه‌هانده وان، ووان باش زانى كو ئه‌ڤرۆ وان چو جهـ نينن ئه‌و ژ عه‌زابا خودێ بڕه‌ڤنێ.
لَّا یَسۡءَمُ ٱلۡإِنسَـٰنُ مِن دُعَاۤءِ ٱلۡخَیۡرِ وَإِن مَّسَّهُ ٱلشَّرُّ فَیَءُوسࣱ قَنُوطࣱ ﴿٤٩﴾
مرۆڤ ژ داخوازكرنا خێرا دنيايێ ژ خودايێ خۆ ناوه‌ستيێت، وئه‌گه‌ر هه‌ژارى وته‌نگاڤییه‌ك ب سه‌ر دا هات ئه‌و ژ ڕه‌حما خودێ دێ بێ هيڤى بت، وهزرێن خه‌له‌ت دێ ژ خودايێ خۆ كه‌ت.
وَلَئِنۡ أَذَقۡنَـٰهُ رَحۡمَةࣰ مِّنَّا مِنۢ بَعۡدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتۡهُ لَیَقُولَنَّ هَـٰذَا لِی وَمَاۤ أَظُنُّ ٱلسَّاعَةَ قَاۤئِمَةࣰ وَلَئِن رُّجِعۡتُ إِلَىٰ رَبِّیۤ إِنَّ لِی عِندَهُۥ لَلۡحُسۡنَىٰۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ ٱلَّذِینَ كَفَرُوا۟ بِمَا عَمِلُوا۟ وَلَنُذِیقَنَّهُم مِّنۡ عَذَابٍ غَلِیظࣲ ﴿٥٠﴾
وئه‌گه‌ر پشتى ته‌نگاڤییێ مه قه‌نجییه‌ك دا مرۆڤى ئه‌و شوكرا خودێ ناكه‌ت، به‌لكى د سه‌ر دا دچت ودبێژت: چونكى ئه‌ز يێ ژ هه‌ژيمه له‌و ئه‌ڤه گه‌هشته من، وئه‌ز باوه‌ر ناكه‌م قيامه‌ت دێ ڕابت، وئه‌گه‌ر خۆ ئه‌و ڕاببت ژى وئه‌ز...
وَإِذَاۤ أَنۡعَمۡنَا عَلَى ٱلۡإِنسَـٰنِ أَعۡرَضَ وَنَءَا بِجَانِبِهِۦ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ فَذُو دُعَاۤءٍ عَرِیضࣲ ﴿٥١﴾
وئه‌گه‌ر مه قه‌نجى د گه‌ل مرۆڤى كر ئه‌و دێ پشت ده‌ت وخۆ ژ قه‌بويلكرنا حه‌قییێ بلندتر بينت، وئه‌گه‌ر نه‌خۆشییه‌ك گه‌هشتێ ئه‌و گه‌له‌ك دوعايان دێ كه‌ت دا خودێ وێ نه‌خۆشییێ ژ سه‌ر لابده‌ت، مه‌عنا ل ته‌نگاڤییێ ئه‌و خودايێ خ...
قُلۡ أَرَءَیۡتُمۡ إِن كَانَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ ثُمَّ كَفَرۡتُم بِهِۦ مَنۡ أَضَلُّ مِمَّنۡ هُوَ فِی شِقَاقِۭ بَعِیدࣲ ﴿٥٢﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه ڤان بوتپه‌رێسان: هوين بێژنه من ئه‌گه‌ر ئه‌ڤ قورئانه ژ نك خودێ بت پاشى هه‌وه كافرى پێ كر بت، كه‌س ژ هه‌وه يێ به‌رزه‌تر نابت؛ چونكى هوين يێن د هه‌ڤڕكییه‌كا دوير ژ حه‌قییێ دا كو هه‌وه كوفر ب...
سَنُرِیهِمۡ ءَایَـٰتِنَا فِی ٱلۡءَافَاقِ وَفِیۤ أَنفُسِهِمۡ حَتَّىٰ یَتَبَیَّنَ لَهُمۡ أَنَّهُ ٱلۡحَقُّۗ أَوَ لَمۡ یَكۡفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَیۡءࣲ شَهِیدٌ ﴿٥٣﴾
ئه‌م ئايه‌تێن خۆ د عه‌رد وعه‌سمانان دا وئه‌و تشێن مه‌زن يێن تێدا ڕوى دده‌ن دێ نيشا ڤان دره‌وپێكه‌ران ده‌ين، وئايه‌تێن خۆ يێن د نه‌فسێن وان ب خۆ ژى دا ژ تشتێن عه‌جێب دێ نيشا وان ده‌ين، حه‌تا ژ وان ئايه‌تان بۆ وان ئاشكه‌را...
أَلَاۤ إِنَّهُمۡ فِی مِرۡیَةࣲ مِّن لِّقَاۤءِ رَبِّهِمۡۗ أَلَاۤ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَیۡءࣲ مُّحِیطُۢ ﴿٥٤﴾
نێ هندى ئه‌ڤ بوتپه‌رێسه‌نه د مه‌سه‌لا ڕابوونا پشتى مرنێ دا د گومانه‌كا مه‌زن دانه. نێ هندى خودێیه ب زانين وشيانێ دۆرا ل هه‌ر تشته‌كى گرتى، تشته‌ك نه ل عه‌ردى ونه ل عه‌سمانى ل به‌ر وى به‌رزه نابت.