سورة الأنبيَاء Al-Anbiya'
١١٢ ئایەت · مەککی
۞ ٱقۡتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمۡ وَهُمۡ فِی غَفۡلَةࣲ مُّعۡرِضُونَ ﴿١﴾
ده‌مێ حسێبدانا مرۆڤان ل سه‌ر كارێ وان كرى نێزيك بوو، و د گه‌ل هندێ ژى كافر ژ ڤێ ڕاستییێ بێ ئاگه‌هـ دژين، وپشت دده‌نه ڤێ هشياركرنێ.
مَا یَأۡتِیهِم مِّن ذِكۡرࣲ مِّن رَّبِّهِم مُّحۡدَثٍ إِلَّا ٱسۡتَمَعُوهُ وَهُمۡ یَلۡعَبُونَ ﴿٢﴾
تشته‌ك ژ ڤێ قورئانێ نائێته خوارێ وبۆ وان بێته خواندن دا بيرا وان بينته‌ڤه، بێى ئه‌و ب يارى وتڕانه‌ڤه گوهدارییا وێ نه‌كه‌ن.
لَاهِیَةࣰ قُلُوبُهُمۡۗ وَأَسَرُّوا۟ ٱلنَّجۡوَى ٱلَّذِینَ ظَلَمُوا۟ هَلۡ هَـٰذَاۤ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُكُمۡۖ أَفَتَأۡتُونَ ٱلسِّحۡرَ وَأَنتُمۡ تُبۡصِرُونَ ﴿٣﴾
دلێن وان ژ قورئانا پيرۆز دبێ ئاگه‌هن، و ب خۆشى ونه‌حه‌قییێن دنيايێ ڤه دموژيلن، ئه‌و د وێ ناگه‌هن يا د قورئانێ دا هاتى. به‌لكى زۆردارێن قوره‌يشییان ل سه‌ر كاره‌كێ ڤه‌شارتى كۆم بوون: كو ئه‌و وى تشتى د ناڤ خه‌لكى دا به‌لاڤ...
قَالَ رَبِّی یَعۡلَمُ ٱلۡقَوۡلَ فِی ٱلسَّمَاۤءِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلسَّمِیعُ ٱلۡعَلِیمُ ﴿٤﴾
پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- مه‌سه‌له بۆ خودايێ خۆ زڤڕاند وگۆت: خودايێ من گۆتنا ل عه‌سمانى وعه‌ردى دزانت، وئه‌و وێ گۆتنا هوين ڤه‌دشێرن دزانت، وئه‌و گوهدێرێ گۆتنێن هه‌وه‌يه، يێ پڕزانايه ب حالێ هه‌وه. و د ڤێ ئايه‌تێ دا گه...
بَلۡ قَالُوۤا۟ أَضۡغَـٰثُ أَحۡلَـٰمِۭ بَلِ ٱفۡتَرَىٰهُ بَلۡ هُوَ شَاعِرࣱ فَلۡیَأۡتِنَا بِءَایَةࣲ كَمَاۤ أُرۡسِلَ ٱلۡأَوَّلُونَ ﴿٥﴾
به‌لكى كافران باوه‌رى ب قورئانێ نه‌ئينا ڤێجا هنده‌ك ژ وان گۆت: ئه‌و هنده‌ك خه‌ونێن تێكه‌لن وچو ڕاستى بۆ نينن، وهنده‌كان گۆت: ئه‌و هنده‌ك گۆتنێن چێكرى ودره‌ون وئه‌و نه وه‌حییه، وهنده‌كان گۆت: هندى موحه‌ممه‌ده شاعره، و...
مَاۤ ءَامَنَتۡ قَبۡلَهُم مِّن قَرۡیَةٍ أَهۡلَكۡنَـٰهَاۤۖ أَفَهُمۡ یُؤۡمِنُونَ ﴿٦﴾
به‌رى كافرێن (مه‌كه‌هێ) چو گونده‌كێ خه‌لكێ وى داخوازا موعجزه‌يان ژ پێغه‌مبه‌رێ خۆ كرى وداخوازا وان بۆ ب جهـ هاتى باوه‌رى نه‌ئينايه، به‌لكى وان دره‌وا پێ كرییه، ڤێجا مه ئه‌و يێن تێبرين، ئه‌رێ ڤێجا كافرێن (مه‌كه‌هێ) دێ...
وَمَاۤ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ إِلَّا رِجَالࣰا نُّوحِیۤ إِلَیۡهِمۡۖ فَسۡءَلُوۤا۟ أَهۡلَ ٱلذِّكۡرِ إِن كُنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ ﴿٧﴾
وبه‌رى ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ژبلی هنده‌ك زه‌لامان ژ مرۆڤان مه كه‌س نه‌هنارتییه، ومه چو ملياكه‌ت نه‌هنارتينه، ڤێجا هوين -گه‌لی كافرێن مه‌كه‌هێ- پسيارا زانايێن كيتابێن به‌رێ بكه‌ن، ئه‌گه‌ر هوين ب وێ چه‌ندێ دنه‌زانن.
وَمَا جَعَلۡنَـٰهُمۡ جَسَدࣰا لَّا یَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَمَا كَانُوا۟ خَـٰلِدِینَ ﴿٨﴾
وئه‌و پێغه‌مبه‌رێن به‌رى ته مه ژ تبيعه‌تێ مرۆڤان ده‌رنه‌ئێخست بوون كو وان پێتڤى ب خوارن وڤه‌خوارنێ نه‌بت، وئه‌و دوه‌سا نه‌بوون كو هه‌ر بمينن ونه‌مرن.
ثُمَّ صَدَقۡنَـٰهُمُ ٱلۡوَعۡدَ فَأَنجَیۡنَـٰهُمۡ وَمَن نَّشَاۤءُ وَأَهۡلَكۡنَا ٱلۡمُسۡرِفِینَ ﴿٩﴾
پاشى ئه‌و سۆزا ب سه‌ركه‌فتن وڕزگارییێ مه دايه پێغه‌مبه‌ر ودويكه‌فتییێن وان مه بۆ وان ب جهـ ئينا، وئه‌وێن ب كوفرێ زێده‌گاڤى كرى مه تێبرن.
لَقَدۡ أَنزَلۡنَاۤ إِلَیۡكُمۡ كِتَـٰبࣰا فِیهِ ذِكۡرُكُمۡۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ ﴿١٠﴾
ب ڕاستى مه ئه‌ڤ قورئانه بۆ هه‌وه ئينا خوارێ، سه‌رفه‌رازى وسه‌ربلندییا هه‌وه يا دنيايێ وئاخره‌تێ تێدا هه‌يه ئه‌گه‌ر هوين بيرا خۆ پێ بيننه‌ڤه، ئه‌رێ ڤێجا هوين تێ ناگه‌هن كا من ب چ هوين ب سه‌ر خه‌لكێ دى ئێخستينه؟
وَكَمۡ قَصَمۡنَا مِن قَرۡیَةࣲ كَانَتۡ ظَالِمَةࣰ وَأَنشَأۡنَا بَعۡدَهَا قَوۡمًا ءَاخَرِینَ ﴿١١﴾
وخه‌لكێ گه‌له‌ك گوندان دزۆردار بوون كو كوفر ب وێ كرى يا پێغه‌مبه‌رێن وان پێ هاتين، ڤێجا مه ئه‌و ب وێ عه‌زابێ تێبرن يا ئه‌و هه‌مى ژ بن برين، وپشتى وان مه ملله‌ته‌كێ دى دا.
فَلَمَّاۤ أَحَسُّوا۟ بَأۡسَنَاۤ إِذَا هُم مِّنۡهَا یَرۡكُضُونَ ﴿١٢﴾
ڤێجا ده‌مێ وان زۆرداران ديتى عه‌زابا مه يا دژوار ب سه‌ر وان دا هات، ووان سه‌رپه‌شكێن وێ ديتين، ئه‌و ب غار ژ گوندێ خۆ ڕه‌ڤين.
لَا تَرۡكُضُوا۟ وَٱرۡجِعُوۤا۟ إِلَىٰ مَاۤ أُتۡرِفۡتُمۡ فِیهِ وَمَسَـٰكِنِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تُسۡءَلُونَ ﴿١٣﴾
هنگى گازییه‌ك ل وان هاته ڕاهێلان: نه‌ڕه‌ڤن، بزڤڕنه وان خۆشى ونعمه‌تێن هوين تێدا ژ دنيايا خۆ يا خاپينۆك، وبزڤڕنه ئاڤاهییێن خۆ، به‌لكى پسيارا تشته‌كى ژ دنيايا هه‌وه ژ هه‌وه بێته‌كرن. وئه‌ڤه تڕانه‌یه‌ك بوو ب وان هاتیی...
قَالُوا۟ یَـٰوَیۡلَنَاۤ إِنَّا كُنَّا ظَـٰلِمِینَ ﴿١٤﴾
ژبلی ئعترافا ب تاوانێ، وان چو گۆتن نه‌بوون، ووان گۆت: وه‌ى بۆ تێچوونا مه، ب ڕاستى مه ب كوفرا خۆ زۆردارى ل خۆ كر.
فَمَا زَالَت تِّلۡكَ دَعۡوَىٰهُمۡ حَتَّىٰ جَعَلۡنَـٰهُمۡ حَصِیدًا خَـٰمِدِینَ ﴿١٥﴾
ڤێجا ئه‌و گــۆتـنــا وان -يا وان نفرين پێ ل خۆ كرى- هــه‌ر ل سه‌ر ئه‌زمانێ وان بوو ووان ئه‌و دوباره دكر، حه‌تا مه ئه‌و كرينه وه‌كى چاندییه‌كێ هاتییه دورين، يێن هشك وبێ ژين.
وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَاۤءَ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَیۡنَهُمَا لَـٰعِبِینَ ﴿١٦﴾
ومه عه‌سمان وعه‌رد وتشتێ د ناڤبه‌را وان دا ژ قه‌ستا نه‌ئافراندينه، به‌لكى مه ژ به‌ر هندێ ئه‌و ئافراندينه دا هه‌وه -گه‌لی مرۆڤان- چو هێجه‌ت نه‌مينن، ودا هوين وجه‌كێ بۆ خۆ ژێ بگرن، وبزانن ئه‌وێ ئه‌ڤ هه‌مییه ئافراندى...
لَوۡ أَرَدۡنَاۤ أَن نَّتَّخِذَ لَهۡوࣰا لَّٱتَّخَذۡنَـٰهُ مِن لَّدُنَّاۤ إِن كُنَّا فَـٰعِلِینَ ﴿١٧﴾
ئه‌گه‌ر مه ڤيابا كو تشته‌كێ پێڤه موژيل ببين وه‌كى كوڕى وژنێ ئه‌م بۆ خۆ بدانين، ئه‌م دا وێ چه‌ندێ ژ نك خۆ بۆ خۆ گرين نه ژ نك هه‌وه، مه ئه‌و چه‌نده نه‌كرییه؛ چونكى نابت مه كوڕ يان ژن هه‌بت.
بَلۡ نَقۡذِفُ بِٱلۡحَقِّ عَلَى ٱلۡبَـٰطِلِ فَیَدۡمَغُهُۥ فَإِذَا هُوَ زَاهِقࣱۚ وَلَكُمُ ٱلۡوَیۡلُ مِمَّا تَصِفُونَ ﴿١٨﴾
به‌لكى ئه‌م حه‌قییێ ئاشكه‌را دكه‌ين ودهاڤێينه نه‌حه‌قییێ، ڤێجا ئه‌و پێ پويچ دبت ودچت ونامينت. وعه‌زاب ل ئاخره‌تێ بۆ هه‌وه -گه‌لی بوتپه‌رێسان- هه‌يه؛ ژ به‌ر وى سالۆخه‌تێ نه‌هه‌ژى يێ هه‌وه بۆ خودايێ خۆ داناى.
وَلَهُۥ مَن فِی ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَمَنۡ عِندَهُۥ لَا یَسۡتَكۡبِرُونَ عَنۡ عِبَادَتِهِۦ وَلَا یَسۡتَحۡسِرُونَ ﴿١٩﴾
وهه‌ر تشته‌كێ ل عه‌سمانان وعه‌ردى يێ خودێیه، وئه‌و ملياكه‌تێن نێزيكى وى خۆ ژ په‌رستنا وى مه‌زنتر لێ ناكه‌ن وئه‌و ناوه‌ستيێن. ڤێجا چاوا دبت عه‌بده‌كێ وى يان چێكرییه‌كێ وى ببته شريك بۆ وى؟
یُسَبِّحُونَ ٱلَّیۡلَ وَٱلنَّهَارَ لَا یَفۡتُرُونَ ﴿٢٠﴾
ئه‌و هه‌رده‌م نڤێژێ وزكرێ خودێ دكه‌ن، نه ئه‌و لاواز دبن ونه شڕ دبن.
أَمِ ٱتَّخَذُوۤا۟ ءَالِهَةࣰ مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ هُمۡ یُنشِرُونَ ﴿٢١﴾
چاوا بۆ بوتپه‌رێسان چێ دبت ئه‌و هنده‌ك خوداوه‌ندێن بێزار يێن كو نه‌شێن مرییان زێندى بكه‌ن ژ عه‌ردى بۆ خۆ بدانن؟
لَوۡ كَانَ فِیهِمَاۤ ءَالِهَةٌ إِلَّا ٱللَّهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبۡحَـٰنَ ٱللَّهِ رَبِّ ٱلۡعَرۡشِ عَمَّا یَصِفُونَ ﴿٢٢﴾
ئه‌گه‌ر ل عه‌رد وعه‌سمانى ژبلی خودێ هنده‌ك خوداوه‌ند هه‌بان كارێ وان ب ڕێڤه‌ببه‌ن، ڕێكخستنا وان دا تێك چت، ڤێجا يێ پيروز بت خودێ خودايێ عه‌رشى، ويێ پاك بت ژ وى تشتێ كافر د ده‌ر حه‌قا وى دا دبێژن، ژ دره‌و وبێ به‌ختى وكێما...
لَا یُسۡءَلُ عَمَّا یَفۡعَلُ وَهُمۡ یُسۡءَلُونَ ﴿٢٣﴾
ژ نيشانێن هندێ دگه‌هينن كو ئه‌و ب تنێ خودانێ ئافراندن وپه‌رستنێيه: ئه‌وه يێ پسيارا وى تشتى ژ وى نائێته‌كرن يێ ئه‌و د ناڤ به‌نییێن خۆ دا دكه‌ت، وهه‌مى چێكرییێن وى پسيار ژێ دئێته‌كرن.
أَمِ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦۤ ءَالِهَةࣰۖ قُلۡ هَاتُوا۟ بُرۡهَـٰنَكُمۡۖ هَـٰذَا ذِكۡرُ مَن مَّعِیَ وَذِكۡرُ مَن قَبۡلِیۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا یَعۡلَمُونَ ٱلۡحَقَّۖ فَهُم مُّعۡرِضُونَ ﴿٢٤﴾
ئه‌رێ وان ژبلی خودێ هنده‌ك خوداوه‌ند بۆ خۆ گرتينه مفاى وزيانێ بگه‌هينن وژينێ ومرنێ بده‌ن؟ تو بێژه وان: كانێ ده‌ليل وهێجه‌تا خۆ بينن كو ئه‌وێن هه‌وه بۆ خۆ داناين خودێنه، پانێ نه د قورئانێ دا ونه د كيتابێن به‌رێ دا د...
وَمَاۤ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِیۤ إِلَیۡهِ أَنَّهُۥ لَاۤ إِلَـٰهَ إِلَّاۤ أَنَا۠ فَٱعۡبُدُونِ ﴿٢٥﴾
ومه به‌رى ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- پێغه‌مبه‌ره‌ك نه‌هنارتییه ئه‌گه‌ر مه وه‌حى بـۆ فـڕێ نه‌كربت كو ژ خودێ پێڤه‌تر چو خودايێن ب حه‌ق نينن، ڤێجا هوين ژ دل په‌رستنا وى ب تنێ بكه‌ن.
وَقَالُوا۟ ٱتَّخَذَ ٱلرَّحۡمَـٰنُ وَلَدࣰاۗ سُبۡحَـٰنَهُۥۚ بَلۡ عِبَادࣱ مُّكۡرَمُونَ ﴿٢٦﴾
وبوتپه‌رێسان گۆت: خودايێ ڕه‌حمان زارۆك هه‌نه ده‌مێ وان ژ دره‌و گۆتى فريشته كچێن خودێنه. خودێ ژ وێ چه‌ندێ يێ پاك بت؛ چونكى فريشته به‌نییێن خودێ يێن نێزيكن،
لَا یَسۡبِقُونَهُۥ بِٱلۡقَوۡلِ وَهُم بِأَمۡرِهِۦ یَعۡمَلُونَ ﴿٢٧﴾
وئه‌و ژبلی گوهدارییا وان يا باش تشته‌كێ خودێ فه‌رمانا وان پێ نه‌كرى نابێژن، وحه‌تا ئه‌و ده‌ستويرییێ نه‌ده‌ته وان ئه‌و كاره‌كى ناكه‌ن.
یَعۡلَمُ مَا بَیۡنَ أَیۡدِیهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡ وَلَا یَشۡفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ٱرۡتَضَىٰ وَهُم مِّنۡ خَشۡیَتِهِۦ مُشۡفِقُونَ ﴿٢٨﴾
وكاره‌ك ژ كارێ ملياكه‌تان -چ هاتبته‌كرن بت يان نه- نينه ئه‌گه‌ر خودێ پێ نه‌زانت، و ل سه‌ر وان نه‌هژمێرت، وئه‌و مه‌هده‌رێ بۆ ئێكى ناكه‌ن ئه‌و تێ نه‌بت يێ خودێ ڕازى بت كو ئه‌و مه‌هده‌رێ بۆ بكه‌ن، وئه‌و ژ ترسا خودێ دا ل خ...
۞ وَمَن یَقُلۡ مِنۡهُمۡ إِنِّیۤ إِلَـٰهࣱ مِّن دُونِهِۦ فَذَ ٰلِكَ نَجۡزِیهِ جَهَنَّمَۚ كَذَ ٰلِكَ نَجۡزِی ٱلظَّـٰلِمِینَ ﴿٢٩﴾
وهه‌چى فريشته‌يێ بێژت ئه‌و خودێیه جزايێ وى جه‌هنه‌مه، ووه‌كى ڤى جزاى ئه‌م دده‌ينه هه‌ر زۆردار وبوتپه‌رێسه‌كێ هه‌بت.
أَوَ لَمۡ یَرَ ٱلَّذِینَ كَفَرُوۤا۟ أَنَّ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ كَانَتَا رَتۡقࣰا فَفَتَقۡنَـٰهُمَاۖ وَجَعَلۡنَا مِنَ ٱلۡمَاۤءِ كُلَّ شَیۡءٍ حَیٍّۚ أَفَلَا یُؤۡمِنُونَ ﴿٣٠﴾
ئه‌رێ ما ئه‌و كافرێن هه نزانن كو عه‌سمان وعه‌رد دپێكڤه بوون وچــو ناڤبڕ د ناڤبه‌را وان دا نه‌بــوون، نـــه چــــو باران ژ عه‌سمانى دهات ونه‌چو شينكاتى ل عه‌ردى شين دبوو، ئينا مه ب شيانا خۆ هه‌ردو ژێكڤه‌كرن، ومه بارا...
وَجَعَلۡنَا فِی ٱلۡأَرۡضِ رَوَ ٰسِیَ أَن تَمِیدَ بِهِمۡ وَجَعَلۡنَا فِیهَا فِجَاجࣰا سُبُلࣰا لَّعَلَّهُمۡ یَهۡتَدُونَ ﴿٣١﴾
ومه هنده‌ك چيا ل عه‌ردى دانان دا ئه‌و موكم ببت ونه‌هژيێت، ومه هنده‌ك ڕێكێن به‌رفره‌هـ لێ چـــێــكــرن؛ دا خه‌لك ب ڕێكا ژيارا خۆ بكه‌ڤن، وته‌وحيدا خودايێ خۆ بكه‌ن.
وَجَعَلۡنَا ٱلسَّمَاۤءَ سَقۡفࣰا مَّحۡفُوظࣰاۖ وَهُمۡ عَنۡ ءَایَـٰتِهَا مُعۡرِضُونَ ﴿٣٢﴾
ومه عه‌سمان بۆ عه‌ردى كره بان چو ستوين وى ڕاناگرن، وئــه‌و يـــێ پاراستییه وناكه‌ڤت، وشه‌يتان تێ نابــۆرن، وكافـــر ژ وه‌رگرتنا عيبره‌تێ ژ نيشانێن عه‌سمانى (ڕۆژ وهه‌يڤ وستێران) دبێ ئاگه‌هن هزرا خۆ تێدا ناكه‌ن.
وَهُوَ ٱلَّذِی خَلَقَ ٱلَّیۡلَ وَٱلنَّهَارَ وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلࣱّ فِی فَلَكࣲ یَسۡبَحُونَ ﴿٣٣﴾
وخودێیه يێ شه‌ڤ داى؛ دا خه‌لك لێ ڤه‌حه‌ويێن، وڕۆژ داى؛ دا خه‌لك كارى بۆ ژيارا خۆ تێدا بكه‌ن، ووى ڕۆژ كره نيشان بۆ ڕۆژێ، وهه‌يڤ كره نيشان بۆ شه‌ڤێ، وهه‌ر ئێك ژ وان ڕێكه‌ك بۆ هه‌يه تێدا دچت وژێ ده‌رناكه‌ڤت.
وَمَا جَعَلۡنَا لِبَشَرࣲ مِّن قَبۡلِكَ ٱلۡخُلۡدَۖ أَفَإِی۟ن مِّتَّ فَهُمُ ٱلۡخَـٰلِدُونَ ﴿٣٤﴾
ومه به‌رى ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- مانا هه‌ر وهه‌ر د دنيايێ دا نه‌دايه چو مرۆڤان، ئه‌رێ ڤێجا ئه‌گه‌ر تو مرى ئه‌و دخوازن پشتى ته نه‌مرن؟ ئه‌ڤه نابت. وئه‌ڤ ئايه‌ته ده‌ليله كو خدر -سلاڤ لێ بن- يێ مرى؛ چونكى ئه‌و ژى مرۆڤه...
كُلُّ نَفۡسࣲ ذَاۤئِقَةُ ٱلۡمَوۡتِۗ وَنَبۡلُوكُم بِٱلشَّرِّ وَٱلۡخَیۡرِ فِتۡنَةࣰۖ وَإِلَیۡنَا تُرۡجَعُونَ ﴿٣٥﴾
هه‌ر نه‌فسه‌كا هه‌ى ئه‌گه‌ر چه‌ند د دنيايێ دا بمينت ژى دێ تام كه‌ته مرنێ. وهه‌ما هه‌بوونا وێ د ژينێ دا بۆ هندێيه دا ئه‌و ب فه‌رمانا گوهۆڕينا حالی بێته جه‌ڕباندن، پاشى زڤڕينا دويماهییێ بۆ حسێبێ وجزادانێ بۆ نك خودێ ب تن...
وَإِذَا رَءَاكَ ٱلَّذِینَ كَفَرُوۤا۟ إِن یَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا أَهَـٰذَا ٱلَّذِی یَذۡكُرُ ءَالِهَتَكُمۡ وَهُم بِذِكۡرِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ هُمۡ كَـٰفِرُونَ ﴿٣٦﴾
وئه‌گه‌ر كافران تو ديتى -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئه‌و ته بۆ خۆ دكه‌نه پێتڕانك وئيشاره‌تان دده‌نه ته وهنده‌ك دبێژنه هنده‌كان: ئه‌رێ ئه‌ڤ زه‌لامــه‌يــه گۆتنێن سه‌قه‌ت دبێژته خوداوه‌ندێن هه‌وه؟ ووان كــوفـــر ب خودايێ ڕه...
خُلِقَ ٱلۡإِنسَـٰنُ مِنۡ عَجَلࣲۚ سَأُو۟رِیكُمۡ ءَایَـٰتِی فَلَا تَسۡتَعۡجِلُونِ ﴿٣٧﴾
مرۆڤ له‌زله‌زۆك يێ هاتییه ئافراندن، ئه‌و له‌زێ د تشتان دا دكه‌ت وحه‌ز دكه‌ت ئه‌و تشت زوى چـێ بـبــن. وقوره‌يشییان له‌ز د هاتنا عه‌زابێ دا كر ودگۆت: بۆچى ئه‌و ب سه‌رێ مه نائێت؟! ئينا خودێ ئه‌و ژ هندێ ترساندن كو ئه‌و دێ...
وَیَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَـٰدِقِینَ ﴿٣٨﴾
وكافر بۆ تڕانه‌پێكرن وله‌زكرنا د هاتنا عه‌زابێ دا دبێژن: ئه‌ى موحه‌ممه‌د، ئه‌و تشتێ تو گه‌فان پێ ل مه دكه‌ى كه‌نگى دێ ئێت، ئه‌گه‌ر تو ودويكه‌فتییێن خۆ دڕاستگۆنه؟
لَوۡ یَعۡلَمُ ٱلَّذِینَ كَفَرُوا۟ حِینَ لَا یَكُفُّونَ عَن وُجُوهِهِمُ ٱلنَّارَ وَلَا عَن ظُهُورِهِمۡ وَلَا هُمۡ یُنصَرُونَ ﴿٣٩﴾
ئه‌گه‌ر ئه‌ڤ كافره بزانن دێ چ ب سه‌رێ وان ئێت، ده‌مێ ئه‌و نه‌شێن ئاگرى ژ به‌ر وپشتێن خۆ بده‌نه پاش، وئه‌و كه‌سێ نابينن پشته‌ڤانییا وان بكه‌ت، ئه‌و ل سه‌ر كوفرا خۆ نه‌دمان، وله‌ز د هاتنا عه‌زابێ دا نه‌دكر.
بَلۡ تَأۡتِیهِم بَغۡتَةࣰ فَتَبۡهَتُهُمۡ فَلَا یَسۡتَطِیعُونَ رَدَّهَا وَلَا هُمۡ یُنظَرُونَ ﴿٤٠﴾
وقيامه‌ت ژ نشكه‌كێ ڤه دێ ب سه‌ر وان دا ئێت، ڤێجا ئه‌و هنگى دێ حێبه‌تى بن، وگه‌له‌ك دێ ترسن، وئه‌و نه‌شێن عه‌زابێ ژ خۆ پاشڤه‌ببه‌ن، وده‌ليڤه ژى بۆ وان نائێته‌دان كو ئه‌و عوزرا خۆ ڤه‌خوازن.
وَلَقَدِ ٱسۡتُهۡزِئَ بِرُسُلࣲ مِّن قَبۡلِكَ فَحَاقَ بِٱلَّذِینَ سَخِرُوا۟ مِنۡهُم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ یَسۡتَهۡزِءُونَ ﴿٤١﴾
و ب ڕاستى به‌رى ته تڕانه ب هنده‌ك پێغه‌مبه‌ران هاتبوونه‌كرن، ئينا ئه‌و عه‌زاب ب سه‌ر تڕانه‌كه‌ران دا هات يا وان يارى وتڕانه بۆ خۆ پێ دكرن.
قُلۡ مَن یَكۡلَؤُكُم بِٱلَّیۡلِ وَٱلنَّهَارِ مِنَ ٱلرَّحۡمَـٰنِۚ بَلۡ هُمۡ عَن ذِكۡرِ رَبِّهِم مُّعۡرِضُونَ ﴿٤٢﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه ڤان يێن له‌زێ ل عه‌زابێ دكه‌ن: كه‌س نينه ب شه‌ڤێ وڕۆژێ، ده‌مێ هوين دنڤستى وهشيار هه‌وه ژ عه‌زابا خودايێ پڕدلۆڤان بپارێزت ئه‌گه‌ر ب سه‌ر هه‌وه دا هات. به‌لكى ئه‌و ژ قورئانێ وبيرئينانا خودايێ...
أَمۡ لَهُمۡ ءَالِهَةࣱ تَمۡنَعُهُم مِّن دُونِنَاۚ لَا یَسۡتَطِیعُونَ نَصۡرَ أَنفُسِهِمۡ وَلَا هُم مِّنَّا یُصۡحَبُونَ ﴿٤٣﴾
ئه‌رێ وان هنده‌ك خوداوه‌ند هه‌نه وان ژ عه‌زابا مه بپارێزن؟ هندى خوداوه‌ندێن وانه نه‌شێن خۆ ب سه‌ربێخن، ڤێجا چاوا دێ شێن وان ب سه‌ر ئێخن؟ وئه‌و ژ مه نائێنه پاراستن.
بَلۡ مَتَّعۡنَا هَـٰۤؤُلَاۤءِ وَءَابَاۤءَهُمۡ حَتَّىٰ طَالَ عَلَیۡهِمُ ٱلۡعُمُرُۗ أَفَلَا یَرَوۡنَ أَنَّا نَأۡتِی ٱلۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَاۤۚ أَفَهُمُ ٱلۡغَـٰلِبُونَ ﴿٤٤﴾
ب ڕاستى كافر وبابێن وان ب هندێ هاتنه خاپاندن كو ئه‌و ده‌مه‌كى هاتبوونه پاشڤه‌هێلان، ده‌مێ وان خۆ ديتى خودان مال وعه‌يال وژییێ درێژ، ڤێجا ئه‌و ل سه‌ر كوفرا خۆ مان، ووان هزركر ئه‌و نائێنه عه‌زابدان، و ب ڕاستى ئه‌و ژ ڕێب...
قُلۡ إِنَّمَاۤ أُنذِرُكُم بِٱلۡوَحۡیِۚ وَلَا یَسۡمَعُ ٱلصُّمُّ ٱلدُّعَاۤءَ إِذَا مَا یُنذَرُونَ ﴿٤٥﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان يێن تو بۆ هاتییه هنارتن: هه‌ما ب وێ وه‌حییا ژ نك خودێ بۆ من هاتى، كو قورئانه، ئه‌ز هه‌وه دترسينم، به‌لێ كافران ب دورستى گوهـ ل وێ گازییێ نابت يا بۆ وان دئێته ئاراسته‌كرن ده‌مێ ئه‌و دئێن...
وَلَئِن مَّسَّتۡهُمۡ نَفۡحَةࣱ مِّنۡ عَذَابِ رَبِّكَ لَیَقُولُنَّ یَـٰوَیۡلَنَاۤ إِنَّا كُنَّا ظَـٰلِمِینَ ﴿٤٦﴾
وئه‌گه‌ر باره‌ك ژ عه‌زابا خودێ گه‌هشتبا كافران ئه‌و دا زانن كانێ دويماهییا كوفرا وان چيه، وبه‌رانبه‌ر وێ چه‌ندێ ئه‌و نفرينان ل خۆ دكه‌ن كو تێ بچن؛ ژ به‌ر زۆردارییا وان ل خۆ كرى كو په‌رستنا هنده‌كێن دى ژ بلی خودێ كرى.
وَنَضَعُ ٱلۡمَوَ ٰزِینَ ٱلۡقِسۡطَ لِیَوۡمِ ٱلۡقِیَـٰمَةِ فَلَا تُظۡلَمُ نَفۡسࣱ شَیۡءࣰاۖ وَإِن كَانَ مِثۡقَالَ حَبَّةࣲ مِّنۡ خَرۡدَلٍ أَتَیۡنَا بِهَاۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَـٰسِبِینَ ﴿٤٧﴾
وخودێ ته‌رازییا ب دادى بۆ حسێبێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ ددانت، وئه‌و زۆردارییێ نه ل ڤان ونه ل كه‌سێ دى ناكه‌ت، ئه‌گه‌ر خۆ هندى دندكه‌كێ ژى خودانى باشى يان خرابى كربت دێ حسێبا وى بۆ ئێته‌دان. وخودێ به‌سه كو كريارێن به‌نییێن خۆ...
وَلَقَدۡ ءَاتَیۡنَا مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ٱلۡفُرۡقَانَ وَضِیَاۤءࣰ وَذِكۡرࣰا لِّلۡمُتَّقِینَ ﴿٤٨﴾
و ب ڕاستى مه هێجه‌ت وسه‌ركه‌فتنا ل سه‌ر دوژمنى دابوو مووساى وهاروونى، وكيتابه‌ك -كو ته‌وراته- مه حه‌قى ونه‌حه‌قى پێ ژێك جودا كر، وئه‌و ڕۆناهییه‌ك بوو ئه‌و ته‌قوادار پێ دهاتنه سه‌ر ڕێ يێن كو ژ عه‌زابا خودێ دترسن،
ٱلَّذِینَ یَخۡشَوۡنَ رَبَّهُم بِٱلۡغَیۡبِ وَهُم مِّنَ ٱلسَّاعَةِ مُشۡفِقُونَ ﴿٤٩﴾
وده‌مێ قيامه‌ت ڕادبت ئه‌و ژ ڕۆژا حسێبێ دترسن.
وَهَـٰذَا ذِكۡرࣱ مُّبَارَكٌ أَنزَلۡنَـٰهُۚ أَفَأَنتُمۡ لَهُۥ مُنكِرُونَ ﴿٥٠﴾
وئه‌ڤ قورئانه يا خودێ بۆ پێغه‌مبه‌رێ خۆ موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- هنارتى بيرئينانه‌كه بۆ وى يێ بيرا خۆ پێ بينته‌ڤه، وكارى ب فه‌رمانێن وێ بكه‌ت، خێرا وێ گه‌له‌كه، ومفايێ وێ يێ مه‌زنه، ئه‌رێ ڤێجا هوين كافرییێ پێ دكه‌ن...
۞ وَلَقَدۡ ءَاتَیۡنَاۤ إِبۡرَ ٰهِیمَ رُشۡدَهُۥ مِن قَبۡلُ وَكُنَّا بِهِۦ عَـٰلِمِینَ ﴿٥١﴾
و ب ڕاستى مه ئيبراهيم ب وێ هيدايه‌تێ ئينابوو سه‌ر ڕێ، يا وى به‌رى مووساى وهاروونى به‌رێ خه‌لكى ددايێ، ومه دزانى كو ئه‌و خودانێ وێ چه‌ندێیه.
إِذۡ قَالَ لِأَبِیهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا هَـٰذِهِ ٱلتَّمَاثِیلُ ٱلَّتِیۤ أَنتُمۡ لَهَا عَـٰكِفُونَ ﴿٥٢﴾
ده‌مێ وى گۆتییه بابێ خۆ وملله‌تێ خۆ: ئه‌ڤه چ صه‌نه‌من هه‌وه چێكرين، وهوين ل سه‌ر په‌رستنا وان ماينه؟
قَالُوا۟ وَجَدۡنَاۤ ءَابَاۤءَنَا لَهَا عَـٰبِدِینَ ﴿٥٣﴾
وان گۆت: مه بابێن خۆ ديتينه په‌رستنا وان دكر، وئه‌م ژى چاڤلێكرنا وان د ڤێ چه‌ندێ دا دكه‌ين.
قَالَ لَقَدۡ كُنتُمۡ أَنتُمۡ وَءَابَاۤؤُكُمۡ فِی ضَلَـٰلࣲ مُّبِینࣲ ﴿٥٤﴾
ئيبراهيمى گۆته وان: ب ڕاستى هوين وبابێن هه‌وه -ب ڤێ په‌رستنا هوين بۆ صه‌نه‌مان دكه‌ن- د به‌رزه‌بوونه‌كا ژ حه‌قییێ يا ئاشكه‌را دا بووينه.
قَالُوۤا۟ أَجِئۡتَنَا بِٱلۡحَقِّ أَمۡ أَنتَ مِنَ ٱللَّـٰعِبِینَ ﴿٥٥﴾
وان گۆت: ئه‌رێ ئه‌ڤ گۆتنا تو بۆ مه پێ هاتى حه‌قى ومجدییه، يان ژى تو ب ڤێ گۆتنا خۆ وه‌كى وییى يێ يارییان دكه‌ت؟
قَالَ بَل رَّبُّكُمۡ رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ ٱلَّذِی فَطَرَهُنَّ وَأَنَا۠ عَلَىٰ ذَ ٰلِكُم مِّنَ ٱلشَّـٰهِدِینَ ﴿٥٦﴾
ئيبراهيمى -سلاڤ لێ بن- گۆته وان: خودايێ هه‌وه يێ ئه‌ز به‌رێ هه‌وه دده‌مه په‌رستنا وى، خودايێ عه‌سمانان وعه‌ردییه، ئه‌وه يێ ئه‌و ئافراندين، وئه‌ز ل سه‌ر وێ چه‌ندێ ژ شاهدانم.
وَتَٱللَّهِ لَأَكِیدَنَّ أَصۡنَـٰمَكُم بَعۡدَ أَن تُوَلُّوا۟ مُدۡبِرِینَ ﴿٥٧﴾
وئه‌ز ب خودێ كه‌مه ئه‌ز دێ صه‌نه‌مێن هه‌وه شكێنم پشتى هوين دچن وپشت دده‌نێ.
فَجَعَلَهُمۡ جُذَ ٰذًا إِلَّا كَبِیرࣰا لَّهُمۡ لَعَلَّهُمۡ إِلَیۡهِ یَرۡجِعُونَ ﴿٥٨﴾
ئينا ئيبراهيمى صه‌نه‌م شكاندن وپرت پرتكرن، ووى صه‌نه‌مێ مه‌زن هێلا؛ دا ملله‌تێ وى لێ بزڤڕن وپسيارێ ژێ بكه‌ن، ڤێجا دا لاوازى وبێزارییا وان بۆ ملله‌تێ وى ديار ببت، وهێجه‌ته‌ك بۆ وى ل سه‌ر وان په‌يدا ببت.
قَالُوا۟ مَن فَعَلَ هَـٰذَا بِءَالِهَتِنَاۤ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلظَّـٰلِمِینَ ﴿٥٩﴾
وملله‌تێ وى زڤڕين، ووان صه‌نه‌مێن خۆ شكه‌ستى وڕه‌زيل ديتن، ئينا هنده‌ك ژ وان پسيار ژ هنده‌كان كر: كێ ئه‌ڤه د گه‌ل خوداوه‌ندێن مه كرییه؟ هندى ئه‌وه ئه‌و يێ زۆرداره.
قَالُوا۟ سَمِعۡنَا فَتࣰى یَذۡكُرُهُمۡ یُقَالُ لَهُۥۤ إِبۡرَ ٰهِیمُ ﴿٦٠﴾
ئه‌وێن گوهـ ل ئيبراهيمى بووى ده‌مێ وى سويند خوارى كو دێ صه‌نه‌مان شكێنت گۆتن: مه گوهـ لێ بوو وى خۆرتێ دبێژنێ: ئيبراهيم، به‌حسێ صه‌نه‌مان ب خرابى دكر.
قَالُوا۟ فَأۡتُوا۟ بِهِۦ عَلَىٰۤ أَعۡیُنِ ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ یَشۡهَدُونَ ﴿٦١﴾
مه‌زنێن وان گۆت: پا دێ هوين ئيبراهيمى ل به‌ر چاڤێن مرۆڤان بينن؛ دا ئه‌و شاهده‌يێ ل سه‌ر ئعترافا وى بده‌ن؛ دا هێجه‌تا مه خۆشتر لێ بێت.
قَالُوۤا۟ ءَأَنتَ فَعَلۡتَ هَـٰذَا بِءَالِهَتِنَا یَـٰۤإِبۡرَ ٰهِیمُ ﴿٦٢﴾
ووان ئيبراهيم ئينا وپسيار ژێ كر: ئه‌رێ تويى يێ ته خوداوه‌ندێن مه شكاندين؟
قَالَ بَلۡ فَعَلَهُۥ كَبِیرُهُمۡ هَـٰذَا فَسۡءَلُوهُمۡ إِن كَانُوا۟ یَنطِقُونَ ﴿٦٣﴾
وتشتێ ئيبراهيمى دڤيا ژ دياركرنا بێ عه‌قلییا وان چێبوو. ئينا ئيبراهيمى بۆ دياركرنا بێ عه‌قلییا وان گۆت: نه‌خێر، يێ ئه‌و شكاندين ئه‌ڤ صه‌نه‌مێ مه‌زنه، ڤێجا هوين پسيارا خوداوه‌ندێن خۆ بكه‌ن، ئه‌گه‌ر ئه‌و باخڤن يان وان به‌ر...
فَرَجَعُوۤا۟ إِلَىٰۤ أَنفُسِهِمۡ فَقَالُوۤا۟ إِنَّكُمۡ أَنتُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٦٤﴾
ئينا مه‌سه‌له كه‌فته له‌پێن وان، وسه‌رداچوونا وان بۆ وان ئاشكه‌را بوو؛ چاوا ئه‌و په‌رستنا وان دكه‌ن وئه‌و دبێزارن، ئه‌و نه‌دشێن خرابییێ ژ خۆ پاشڤه‌ببه‌ن، ونه‌دشێن به‌رسڤا پسياركه‌رێ خۆ بده‌ن؟ ووان ئعتراف ب زۆردارى وشرك...
ثُمَّ نُكِسُوا۟ عَلَىٰ رُءُوسِهِمۡ لَقَدۡ عَلِمۡتَ مَا هَـٰۤؤُلَاۤءِ یَنطِقُونَ ﴿٦٥﴾
پاشى پشتى ئه‌و هاتينه ڕاوه‌ستاندن هه‌ر زوى هه‌ڤڕكییا وان زڤڕى ڤه، وئه‌و ل نه‌حه‌قییێ ڤه‌گه‌ڕيان، ووان به‌رانبه‌ر ئيبراهيمى ئه‌و هێجه‌ت بۆ خۆ گرت يا كو دبته هێجه‌ت ل سه‌ر وان، وان گۆت: چاوا پسيارا وان بكه‌ين، وتو دزانى...
قَالَ أَفَتَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا یَنفَعُكُمۡ شَیۡءࣰا وَلَا یَضُرُّكُمۡ ﴿٦٦﴾
ئيبراهيمى گۆت: چاوا هوين په‌رستنا وان صه‌نه‌مان دكه‌ن يێن ئه‌گه‌ر په‌رستنا وان هاته‌كرن ئه‌و چو مفاى ناگه‌هينن، وئه‌گه‌ر په‌رستنا وان هاته هێلان ژى ئه‌و چو زيانێ ناگه‌هينن؟
أُفࣲّ لَّكُمۡ وَلِمَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ ﴿٦٧﴾
نه هوين بن ونه ئه‌و صه‌نه‌مێن هوين ژبلی خودێ دپه‌رێسن، ئه‌رێ ما هوين ب عه‌قل ناكه‌ڤن ونزانن چ كاره‌كێ كرێته هوين ل سه‌ر؟
قَالُوا۟ حَرِّقُوهُ وَٱنصُرُوۤا۟ ءَالِهَتَكُمۡ إِن كُنتُمۡ فَـٰعِلِینَ ﴿٦٨﴾
ده‌مێ هێجه‌تا وان پويچ بووى وحه‌قى ئاشكه‌را بووى وان ده‌ست هاڤێته حوكم وده‌سهه‌لاتا خۆ، ووان گۆت: هوين ئيبراهيمى ب ئاگرى بسۆژن؛ وه‌ك تۆلڤه‌كرن بۆ خوداوه‌ندێن خۆ يێن هه‌وه پشته‌ڤانى بۆ كرى، ئينا وان ئاگره‌كێ مه‌زن هلكرێ...
قُلۡنَا یَـٰنَارُ كُونِی بَرۡدࣰا وَسَلَـٰمًا عَلَىٰۤ إِبۡرَ ٰهِیمَ ﴿٦٩﴾
ڤێجا خودێ پێغه‌مبه‌رێ خۆ ب سه‌ر ئێخست وگۆته ئاگرى: بۆ ئيبراهيمى سار ببه، وببه ته‌ناهى.
وَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَیۡدࣰا فَجَعَلۡنَـٰهُمُ ٱلۡأَخۡسَرِینَ ﴿٧٠﴾
ووى ملله‌تى تێچوون بۆ ئيبراهيمى ڤيا، ئينا خودێ فه‌ند وفێلا وان خراب كر، وئه‌و كرنه يێن نزم وشكه‌ستى.
وَنَجَّیۡنَـٰهُ وَلُوطًا إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلَّتِی بَـٰرَكۡنَا فِیهَا لِلۡعَـٰلَمِینَ ﴿٧١﴾
ومه ئيبراهيم ولووط ئه‌وێ باوه‌رى پێ ئيناى ژ (عيراقێ) ڕزگاركرن، ومه به‌رێ وان دا عه‌ردێ (شامێ) يێ مه به‌ره‌كه‌ت هاڤێتییێ ب مشه‌كرنا خێر وخێراتان ل وێرێ، وپترییا پێغه‌مبه‌ران سلاڤ لێ بن ژى ل وێرێ بوون.
وَوَهَبۡنَا لَهُۥۤ إِسۡحَـٰقَ وَیَعۡقُوبَ نَافِلَةࣰۖ وَكُلࣰّا جَعَلۡنَا صَـٰلِحِینَ ﴿٧٢﴾
وخودێ قه‌نجى د گه‌ل ئيبراهيمى كر، وكوڕێ وى ئيسحاق دايێ ده‌مێ وى دوعا كرى، و بۆ زێده‌تر وى ژ ئيسحاقى ژى يه‌عقووب دايێ، وخودێ هه‌ر ئێك ژ وان كره مرۆڤه‌كێ چاك وگوهدار بۆ وى.
وَجَعَلۡنَـٰهُمۡ أَئِمَّةࣰ یَهۡدُونَ بِأَمۡرِنَا وَأَوۡحَیۡنَاۤ إِلَیۡهِمۡ فِعۡلَ ٱلۡخَیۡرَ ٰتِ وَإِقَامَ ٱلصَّلَوٰةِ وَإِیتَاۤءَ ٱلزَّكَوٰةِۖ وَكَانُوا۟ لَنَا عَـٰبِدِینَ ﴿٧٣﴾
ومه ئيبراهيم وئيسحاق ويه‌عقووب بۆ مرۆڤان كرنه جهێ چاڤلێكرنێ، ئه‌و -ب ئانه‌هییا خودێ- به‌رێ خه‌لكى دده‌نه په‌رستن وگوهدارییا خودێ، ومه وه‌حى بۆ وان هنارت كو باشییان بكه‌ن وكارى ب شريعه‌تێن پێغه‌مبه‌ران بكه‌ن، و ب دورس...
وَلُوطًا ءَاتَیۡنَـٰهُ حُكۡمࣰا وَعِلۡمࣰا وَنَجَّیۡنَـٰهُ مِنَ ٱلۡقَرۡیَةِ ٱلَّتِی كَانَت تَّعۡمَلُ ٱلۡخَبَـٰۤئِثَۚ إِنَّهُمۡ كَانُوا۟ قَوۡمَ سَوۡءࣲ فَـٰسِقِینَ ﴿٧٤﴾
ومه پێغه‌مبه‌رينى وحوكمدارییا د ناڤبه‌را هه‌ڤڕكان دا وزانينا فه‌رمان ودينێ خودێ دا لووطى، ومه ئه‌و ژ گوندێ (سه‌دووم) يێ كو خه‌لكێ وێ كارێن پيس دكرن ڕزگاركر. هندى ئه‌و بوون ژ به‌ر كرێتى وپيسییا وان دكر ئه‌و خودانێن خراب...
وَأَدۡخَلۡنَـٰهُ فِی رَحۡمَتِنَاۤۖ إِنَّهُۥ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِینَ ﴿٧٥﴾
وخودێ قه‌نجى ل سه‌ر وى تمامكر وئه‌و كره د دلۆڤانییا خۆ دا كو ئه‌و ژ وێ ڕزگاركرى يا ب سه‌رێ ملله‌تێ وى هاتى؛ چونكى ئه‌و ژ وان بوو يێن گوهدارییا خودێ كرى.
وَنُوحًا إِذۡ نَادَىٰ مِن قَبۡلُ فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَنَجَّیۡنَـٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِیمِ ﴿٧٦﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ نووحى بكه ده‌مێ وى به‌رى تـــه وبــــه‌رى ئيبراهيم ولووطى گــازى خودايێ خۆ كرى، ئينا ئه‌م د به‌رسڤا گازییا وى هاتين، ومه ئه‌و ومرۆڤێن وى ژ ته‌نگاڤییا مه‌زن ڕزگاركرن.
وَنَصَرۡنَـٰهُ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِینَ كَذَّبُوا۟ بِءَایَـٰتِنَاۤۚ إِنَّهُمۡ كَانُوا۟ قَوۡمَ سَوۡءࣲ فَأَغۡرَقۡنَـٰهُمۡ أَجۡمَعِینَ ﴿٧٧﴾
ومه ئه‌و ژ فه‌ند وفێلا وى ملله‌تى پاراست يێ دره‌و ب وان ئايه‌تێن مه كرى يێن ڕاستگۆيیا نووحى ئاشكه‌راكرى، هندى ئه‌و بوون ئه‌و خودانێن خرابییێ بوون، له‌و مه ئه‌و هه‌مى ب له‌هییێ خه‌ندقاندن.
وَدَاوُۥدَ وَسُلَیۡمَـٰنَ إِذۡ یَحۡكُمَانِ فِی ٱلۡحَرۡثِ إِذۡ نَفَشَتۡ فِیهِ غَنَمُ ٱلۡقَوۡمِ وَكُنَّا لِحُكۡمِهِمۡ شَـٰهِدِینَ ﴿٧٨﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ پێغه‌مبه‌رێ خودێ داوودى وكوڕێ وى سوله‌يمانى بكه، ده‌مێ وان حوكم د وێ مه‌سه‌لێ دا كرى يا دو هه‌ڤڕكان ئينايه نك وان، په‌زێ ئێك ژ وان ب شه‌ڤ چوو بوو ناڤ بيستانێ يێ دى، وخراب كربوو، ئينا داوودى...
فَفَهَّمۡنَـٰهَا سُلَیۡمَـٰنَۚ وَكُلًّا ءَاتَیۡنَا حُكۡمࣰا وَعِلۡمࣰاۚ وَسَخَّرۡنَا مَعَ دَاوُۥدَ ٱلۡجِبَالَ یُسَبِّحۡنَ وَٱلطَّیۡرَۚ وَكُنَّا فَـٰعِلِینَ ﴿٧٩﴾
ئينا مه سوله‌يمان تێگه‌هاند كو مه‌صلحه‌تا هه‌ردو لايان د گه‌ل دادییێ ب جهـ بينت، ڤێجا وى حوكم كر كو خودانێ په‌زى بيستانێ يێ دى دورست بكه‌ت و ل وى ده‌مێ ئه‌و بيستانى چێ دكه‌ت په‌زێ وى ل نك خودانێ بيستانى بت دا مفاى بۆ خۆ...
وَعَلَّمۡنَـٰهُ صَنۡعَةَ لَبُوسࣲ لَّكُمۡ لِتُحۡصِنَكُم مِّنۢ بَأۡسِكُمۡۖ فَهَلۡ أَنتُمۡ شَـٰكِرُونَ ﴿٨٠﴾
وخودێ -ب تايبه‌تى- داوود فێرى چێكرنا كومزرییێن خه‌له‌ك خه‌له‌ك كر، كو له‌ش ب ساناهى د ناڤ دا بلڤت؛ دا ئه‌و كومزرى شه‌ڕكه‌ران ژ دربێن چه‌كى بپارێزت، ئه‌رێ ڤێجا هوين دێ شوكرا خودێ كه‌ن سه‌را وێ قه‌نجییا وى د ڕێكا به‌نییێ خ...
وَلِسُلَیۡمَـٰنَ ٱلرِّیحَ عَاصِفَةࣰ تَجۡرِی بِأَمۡرِهِۦۤ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلَّتِی بَـٰرَكۡنَا فِیهَاۚ وَكُنَّا بِكُلِّ شَیۡءٍ عَـٰلِمِینَ ﴿٨١﴾
ومه با بۆ سوله‌يمانى بنده‌ست كر خۆش دهات وئه‌و ويێن د گه‌ل وى د گه‌ل خۆ دبرن، ئه‌و با ب فه‌رمانا وى دچوو عه‌ردێ (به‌يتولمه‌قدسێ) ل (شامێ) يێ كو مه به‌ره‌كه‌ت ئێخستییێ، و ب ڕاستى زانينا مه دۆر ل هه‌مى تشتان گرتییه.
وَمِنَ ٱلشَّیَـٰطِینِ مَن یَغُوصُونَ لَهُۥ وَیَعۡمَلُونَ عَمَلࣰا دُونَ ذَ ٰلِكَۖ وَكُنَّا لَهُمۡ حَـٰفِظِینَ ﴿٨٢﴾
ومه ژ شه‌يتانان هنده‌ك شه‌يتان بنده‌ستى سوله‌يمانى كربوون وان ئه‌و كار بۆ وى دكرن يێن كه‌سێ دى ژبلی وان نه‌دشيا بكه‌ت، ڤێجا ئه‌و دچوونه د بنێ ده‌ريايێ دا ودوڕ وگه‌وهه‌ر بۆ وى ژێ دئينانه ده‌رێ، ووان ئه‌و كار بۆ وى دكر...
۞ وَأَیُّوبَ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥۤ أَنِّی مَسَّنِیَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّ ٰحِمِینَ ﴿٨٣﴾
وتو به‌حسێ به‌نییێ مه ئه‌ييوبى بكه، ده‌مێ مه نه‌خۆشییه‌كا مه‌زن دايێ، ومه مال وعه‌يالێ وى ژێ ستاندى، ئينا وى صه‌بر كێشا وبۆ خۆ ب خێر حسێب كر، ووى گازى خودايێ خۆ كر كو نه‌خۆشى يا گه‌هشتییه من، وتو ژ هه‌مى دلۆڤانان دل...
فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَكَشَفۡنَا مَا بِهِۦ مِن ضُرࣲّۖ وَءَاتَیۡنَـٰهُ أَهۡلَهُۥ وَمِثۡلَهُم مَّعَهُمۡ رَحۡمَةࣰ مِّنۡ عِندِنَا وَذِكۡرَىٰ لِلۡعَـٰبِدِینَ ﴿٨٤﴾
ئينا ئه‌م د به‌رسڤا گازییا وى هاتين، ومه نه‌خۆشى ژ سه‌ر وى ڕاكر، ودوجاركى هندى مال وعه‌يالێ وى مه دايێ، ئه‌ڤ چه‌نده ژ دلۆڤانییا خۆ مه د گه‌ل وى كر، ودا ئه‌و ببته جهێ چاڤلێكرنێ بۆ هه‌ر كه‌سه‌كێ صه‌برێ ل سه‌ر نه‌خۆشیی...
وَإِسۡمَـٰعِیلَ وَإِدۡرِیسَ وَذَا ٱلۡكِفۡلِۖ كُلࣱّ مِّنَ ٱلصَّـٰبِرِینَ ﴿٨٥﴾
وتو به‌حسێ ئيسماعيل وئدريس وذولكفلی بكه، ئه‌و هه‌مى ژ صه‌بركێشان بوون.
وَأَدۡخَلۡنَـٰهُمۡ فِی رَحۡمَتِنَاۤۖ إِنَّهُم مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِینَ ﴿٨٦﴾
ومه ئه‌و كرنه د دلۆڤانییا خۆ دا، هندى ئه‌ون ئه‌و ژ وان بوون يێن ژ سه‌رڤه و د دل دا دچاك، وگوهدارییا خودێ د ئه‌مر وفه‌رمانێن وى دا كرين.
وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَـٰضِبࣰا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقۡدِرَ عَلَیۡهِ فَنَادَىٰ فِی ٱلظُّلُمَـٰتِ أَن لَّاۤ إِلَـٰهَ إِلَّاۤ أَنتَ سُبۡحَـٰنَكَ إِنِّی كُنتُ مِنَ ٱلظَّـٰلِمِینَ ﴿٨٧﴾
وتو به‌حسێ سه‌رهاتییا خودانێ نه‌هنگى بكه، كو يوونسێ كوڕێ مه‌تتايه، خودێ ئه‌و بۆ ملله‌تێ وى هنارتبوو ڤێجا وى گازییا خۆ گه‌هانده وان به‌لێ وان باوه‌رى پێ نه‌ئينا، ئينا وى ژڤان ب عه‌زابێ دا وان به‌لێ ئه‌و ل خۆ نه‌زڤڕين،...
فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَنَجَّیۡنَـٰهُ مِنَ ٱلۡغَمِّۚ وَكَذَ ٰلِكَ نُۨجِی ٱلۡمُؤۡمِنِینَ ﴿٨٨﴾
ئينا ئه‌م د به‌رسڤا دوعايا وى هاتين، ومه ئه‌و ژ ڤێ نه‌خۆشییا دژوار ڕزگاركر، و ب ڤى ڕه‌نگى ئه‌م خودان باوه‌رێن ڕاستگۆ ڕزگار دكه‌ين.
وَزَكَرِیَّاۤ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥ رَبِّ لَا تَذَرۡنِی فَرۡدࣰا وَأَنتَ خَیۡرُ ٱلۡوَ ٰرِثِینَ ﴿٨٩﴾
وتو به‌حسێ سه‌رهاتییا زه‌كه‌ريياى بكه ده‌مێ وى گازى خودايێ خۆ كرى كو دوونده‌هێ بده‌تێ پشتى ئه‌و پيربووى وگۆتى: خودايێ من تو من نه‌هێله ئێكانه وبێ دوونده‌هـ، تو ميراتگره‌كى بده من كو پشتى من د ناڤ مرۆڤان دا ب كارێ دين...
فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَوَهَبۡنَا لَهُۥ یَحۡیَىٰ وَأَصۡلَحۡنَا لَهُۥ زَوۡجَهُۥۤۚ إِنَّهُمۡ كَانُوا۟ یُسَـٰرِعُونَ فِی ٱلۡخَیۡرَ ٰتِ وَیَدۡعُونَنَا رَغَبࣰا وَرَهَبࣰاۖ وَكَانُوا۟ لَنَا خَـٰشِعِینَ ﴿٩٠﴾
ئينا ئه‌م د به‌رسڤا دوعــايــا وى هاتين و د سه‌ر پيراتییا وى ڕا مه كوڕێ وى يه‌حيا دايى، ومه ژنكا وى وه لێ كـــر ب كێر بچويكبوونێ بێت، هندى ئه‌و بوون ئه‌وان له‌ز د هه‌مى باشییان دا دكر، ووان دوعا ژ مه دكرن ودلێ خـــۆ...
وَٱلَّتِیۤ أَحۡصَنَتۡ فَرۡجَهَا فَنَفَخۡنَا فِیهَا مِن رُّوحِنَا وَجَعَلۡنَـٰهَا وَٱبۡنَهَاۤ ءَایَةࣰ لِّلۡعَـٰلَمِینَ ﴿٩١﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ سه‌رهاتییا مه‌ريه‌ما كچا عمرانى بكه ئه‌وا نامويسا خۆ ژ حه‌رامییێ پاراستى، و د هه‌مى ژيانا خۆ دا چو كرێتى نه‌كرين، ئينا خودێ جبريل -سلاڤ لێ بن- هنارته نك وێ، ووى پف كره به‌ريكا كراسێ وێ، و...
إِنَّ هَـٰذِهِۦۤ أُمَّتُكُمۡ أُمَّةࣰ وَ ٰحِدَةࣰ وَأَنَا۠ رَبُّكُمۡ فَٱعۡبُدُونِ ﴿٩٢﴾
ئه‌ڤ پێغه‌مبه‌ره هه‌مى دينێ وان ئێك دين بوو، كو ئيسلامه، وئيسلام خۆ ب ده‌ست ڤه به‌ردانه بۆ خودێ وكرنا عيباده‌تییه بۆ وى ب تنێ، وخودايێ مه‌زن ئه‌وه خودايێ خه‌لكى هه‌مییێ ڤێجا هوين -گه‌لی مرۆڤان- په‌رستنا وى ب تنێ بك...
وَتَقَطَّعُوۤا۟ أَمۡرَهُم بَیۡنَهُمۡۖ كُلٌّ إِلَیۡنَا رَ ٰجِعُونَ ﴿٩٣﴾
به‌لێ ئه‌و د گه‌ل پێغه‌مبه‌رێن خۆ ب هه‌ڤڕكى چوون، وگه‌له‌ك ژ دويكه‌فتییێن وان پێغه‌مبه‌ران د دينى دا ژێك جودا بوون وبوونه پارت وده‌سته‌ك، ڤێجا وان عيباده‌تێ مرۆڤان ودلچوونان كر، وئه‌و هه‌مى دێ زڤڕنه نك مه، وحسێب د گه...
فَمَن یَعۡمَلۡ مِنَ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَهُوَ مُؤۡمِنࣱ فَلَا كُفۡرَانَ لِسَعۡیِهِۦ وَإِنَّا لَهُۥ كَـٰتِبُونَ ﴿٩٤﴾
ڤێجا هه‌چییێ پێگيرییێ ب باوه‌رى ئينانا ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى بكه‌ت، و ژ به‌ر گوهدارى وپه‌رستنا خودێ وى كارێ چاك بكه‌ت يــێ د شيانا وى دا بـت، ئه‌وى كارێ وى نائێته ڤه‌شارتن، وخێرا وى به‌رزه نابت، ووى كارێ وى كرى ئه‌و د...
وَحَرَ ٰمٌ عَلَىٰ قَرۡیَةٍ أَهۡلَكۡنَـٰهَاۤ أَنَّهُمۡ لَا یَرۡجِعُونَ ﴿٩٥﴾
ونابت بۆ خه‌لكێ گونده‌كێ مه ژ به‌ر گونه‌هـ وزۆردارییا وان ئه‌و تێبرين كو به‌رى قيامه‌تێ جاره‌كا دى بزڤڕنه دنيايێ ڤه؛ دا ئه‌و وێ ل بيرا خۆ بيننه‌ڤه يا وان ته‌خسيرى تێدا كرى.
حَتَّىٰۤ إِذَا فُتِحَتۡ یَأۡجُوجُ وَمَأۡجُوجُ وَهُم مِّن كُلِّ حَدَبࣲ یَنسِلُونَ ﴿٩٦﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر ئاڤبه‌ندا ياجووج وماجووجان هاته ڤه‌كرن، وئه‌و ژ لايێن عه‌ردى يێن بلند ڤه هاتن و ب له‌ز ل هه‌مى كنارێن عه‌ردى به‌لاڤبوون،
وَٱقۡتَرَبَ ٱلۡوَعۡدُ ٱلۡحَقُّ فَإِذَا هِیَ شَـٰخِصَةٌ أَبۡصَـٰرُ ٱلَّذِینَ كَفَرُوا۟ یَـٰوَیۡلَنَا قَدۡ كُنَّا فِی غَفۡلَةࣲ مِّنۡ هَـٰذَا بَلۡ كُنَّا ظَـٰلِمِینَ ﴿٩٧﴾
ئه‌و ڕۆژا قيامه‌تێ نێزيك بوو وترس وسه‌هما وێ ئاشكه‌را بوو، هنگى چاڤێن كافران ژ ترسان دا دێ دڤه‌كرى بن ونێزيكه نه‌لڤلڤن، ئه‌و نفرينان ب تێچوونێ ل خۆ دكه‌ن، ودبێژن: نه‌مان بۆ مه بت ب ڕاستى ئه‌م ژ ڤێ ڕۆژێ دبێ ئاگه‌هـ بووي...
إِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنتُمۡ لَهَا وَ ٰرِدُونَ ﴿٩٨﴾
هندى هوينن -گه‌لی كافران- وئه‌و تشتێ هوين ژبلی خودێ په‌رستنێ بۆ دكه‌ن ژ صه‌نه‌مان وهه‌ر ئێكێ ڕازى بت كو هوين په‌رستنێ بۆ بكه‌ن ژ مرۆڤ وئه‌جنان، هوين بزۆتێن جه‌هنه‌مێنه، هوين وئه‌و دێ چنه وى ئاگرى.
لَوۡ كَانَ هَـٰۤؤُلَاۤءِ ءَالِهَةࣰ مَّا وَرَدُوهَاۖ وَكُلࣱّ فِیهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٩٩﴾
ئه‌گه‌ر ئه‌وێن هه يێن هه‌وه ژبلی خودێ په‌رستن بۆ كرى هنده‌ك خوداوه‌ندێن هێژاى په‌رستنێ بان ئه‌و د گه‌ل هه‌وه نه‌دهاتنه د ئاگرێ جه‌هنه‌مێ دا ئه‌ى گه‌لی بوتپه‌رێسان، ئه‌و هه‌مى يێن په‌رستڤان ویێن په‌رستن بۆ هاتییه‌كرن...
لَهُمۡ فِیهَا زَفِیرࣱ وَهُمۡ فِیهَا لَا یَسۡمَعُونَ ﴿١٠٠﴾
بـــۆ ئه‌ڤان يێن دئێته عـــه‌زابدان هنده‌ك نه‌خۆشى هه‌نه ژ ده‌نگێ بێهن هلكێشانا وان ئاشكه‌را دبن، ووان د ئاگرى دا -ژ به‌ر نه‌خۆشییا عه‌زابێ- گوهـ ل چو تشتان نابت.
إِنَّ ٱلَّذِینَ سَبَقَتۡ لَهُم مِّنَّا ٱلۡحُسۡنَىٰۤ أُو۟لَـٰۤئِكَ عَنۡهَا مُبۡعَدُونَ ﴿١٠١﴾
هندى ئه‌ون يێن خۆشییا باش ژ نك مه بۆرى وگه‌هشتییێ؛ چونكى د زانينا مه دا هه‌بوويه كو ئه‌و ژ خه‌لكێ به‌حه‌شتێنه، ئه‌و ژ ئاگرى ددويركرينه، نه ئه‌و دچنه تێدا ونه نێزيكى وى دبن.
لَا یَسۡمَعُونَ حَسِیسَهَاۖ وَهُمۡ فِی مَا ٱشۡتَهَتۡ أَنفُسُهُمۡ خَـٰلِدُونَ ﴿١٠٢﴾
ئه‌وان گوهـ ل ده‌نگێ ئاگرێ وێ، وده‌نگێ سۆتنا له‌شان تێدا نابت؛ چونكى ئـــه‌و يێن د مالێن خۆ دا ل به‌حه‌شتێ، وئــــه‌و ل وێرێ يێن د ناڤ وان تشتان دا يێ دلێ وان دچتێ ژ خۆشییێن وێ، وئه‌و هه‌ر و هه‌ر دێ لێ مينن.
لَا یَحۡزُنُهُمُ ٱلۡفَزَعُ ٱلۡأَكۡبَرُ وَتَتَلَقَّىٰهُمُ ٱلۡمَلَـٰۤئِكَةُ هَـٰذَا یَوۡمُكُمُ ٱلَّذِی كُنتُمۡ تُوعَدُونَ ﴿١٠٣﴾
ل ڕۆژا قيامه‌تێ سه‌هما مه‌زن وان ناترسينت، به‌لكى فريشته مزگينییێ دده‌نه وان: ئــه‌ڤــه ڕۆژا هه‌وه‌يه يا ژڤان ب قه‌در وقيمه‌تى وخێرا مه‌زن ژ خودێ تێدا بۆ هه‌وه هاتییه‌دان.
یَوۡمَ نَطۡوِی ٱلسَّمَاۤءَ كَطَیِّ ٱلسِّجِلِّ لِلۡكُتُبِۚ كَمَا بَدَأۡنَاۤ أَوَّلَ خَلۡقࣲ نُّعِیدُهُۥۚ وَعۡدًا عَلَیۡنَاۤۚ إِنَّا كُنَّا فَـٰعِلِینَ ﴿١٠٤﴾
ڕۆژا ئه‌م عه‌سمانى وه‌سا دپێچين وه‌كى به‌رپه‌ر ب وى تشتى ڤه يێ تێدا هاتییه نڤيسين دئێته پێچان، وئه‌م وێ ڕۆژێ خه‌لكى ب وى ڕه‌نگى ڕادكه‌ينه‌ڤه يێ مه جارا ئێكێ ئه‌و پێ ژ ده‌یكێن وان داين، ئه‌وا هه ئه‌و سۆزا خودێیه يا...
وَلَقَدۡ كَتَبۡنَا فِی ٱلزَّبُورِ مِنۢ بَعۡدِ ٱلذِّكۡرِ أَنَّ ٱلۡأَرۡضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ ٱلصَّـٰلِحُونَ ﴿١٠٥﴾
وب ڕاستى پشتى مـــه د له‌وحێ پاراستى دا نڤيسى مـه د وان كيتابان ژى دا نڤيسى يێن هاتينه خوارێ: كو هندى عه‌رده ئه‌و به‌نییێن خودێ يێن چــاك ميراتگرییا وى دكه‌ن يێن كو كارى ب وێ دكه‌ن يا فه‌رمان پێ ل وان هاتییه‌كرن، وخۆ...
إِنَّ فِی هَـٰذَا لَبَلَـٰغࣰا لِّقَوۡمٍ عَـٰبِدِینَ ﴿١٠٦﴾
هندى ئه‌ڤه‌يه يا دئێته خواندن ژ شيره‌تان عيبره‌ته‌كه بۆ وى ملله‌تێ په‌رستنا خودێ دكه‌ن ب وى ڕه‌نگێ وى بۆ وان داناى وئه‌و يێ پێ ڕازى.
وَمَاۤ أَرۡسَلۡنَـٰكَ إِلَّا رَحۡمَةࣰ لِّلۡعَـٰلَمِینَ ﴿١٠٧﴾
وهه‌ما مه تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- يێ هنارتى دلۆڤانییه‌ك بۆ هه‌مى مرۆڤان، ڤێجا هه‌چییێ باوه‌رییێ ب ته بينت ئه‌و دێ كه‌يفخۆش وڕزگار بت، ويێ باوه‌رییێ نه‌ئينت دێ خوساره‌ت وشه‌رمزار بت.
قُلۡ إِنَّمَا یُوحَىٰۤ إِلَیَّ أَنَّمَاۤ إِلَـٰهُكُمۡ إِلَـٰهࣱ وَ ٰحِدࣱۖ فَهَلۡ أَنتُم مُّسۡلِمُونَ ﴿١٠٨﴾
تو بێژه: ئه‌وا بۆ من ب وه‌حى هاتى وئه‌ز پێ هاتيمه هنارتن ئه‌ڤه‌يه: هندى ئه‌للاهه خودايێ هه‌وه‌يه يێ ئه‌و ب تنێ هێژاى په‌رستنێ، ڤێجا هوين خۆ ته‌سليمى وى بكه‌ن، وپه‌رستنا وى بكه‌ن.
فَإِن تَوَلَّوۡا۟ فَقُلۡ ءَاذَنتُكُمۡ عَلَىٰ سَوَاۤءࣲۖ وَإِنۡ أَدۡرِیۤ أَقَرِیبٌ أَم بَعِیدࣱ مَّا تُوعَدُونَ ﴿١٠٩﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر ڤان پشت دا ئيسلامێ تو بێژه وان: ئه‌ز وێ دگه‌هينمه هه‌وه هه‌مییان يا خودێ ب وه‌حى بۆ من هنارتى، ڤێجا ئه‌ز وهوين د زانينێ دا وه‌كى ئێكين، وئه‌ز -پشتى وێ چه‌ندێ- نزانم كانێ ئه‌و عه‌زابا ژڤان بۆ هه‌وه پێ هات...
إِنَّهُۥ یَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ وَیَعۡلَمُ مَا تَكۡتُمُونَ ﴿١١٠﴾
هندى خودێیه دزانت هوين چ گۆتنا ئاشكه‌را دكه‌ن، وهوين چ د دلێ خۆ دا ڤه‌دشێرن، وئه‌و دێ سه‌را وێ چه‌ندێ حسێبێ د گه‌ل هه‌وه كه‌ت.
وَإِنۡ أَدۡرِی لَعَلَّهُۥ فِتۡنَةࣱ لَّكُمۡ وَمَتَـٰعٌ إِلَىٰ حِینࣲ ﴿١١١﴾
وئه‌ز نزانم به‌لكى ئه‌گه‌را پاشڤه‌هێلانا وێ عه‌زابا هوين له‌زێ لێ دكه‌ن جه‌ربانده‌ك بت بۆ هه‌وه دا هوين پتر پێ د سه‌ر دا بچن، ودا هوين حه‌تا ده‌مه‌كى خۆشییێ د دنيايێ دا ببه‌ن؛ دا هوين پتر كافر ببن، وپاشى دا عه‌زابا هه‌و...
قَـٰلَ رَبِّ ٱحۡكُم بِٱلۡحَقِّۗ وَرَبُّنَا ٱلرَّحۡمَـٰنُ ٱلۡمُسۡتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ ﴿١١٢﴾
پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- گۆت: خودايێ من تو ب حوكمه‌كێ حه‌ق حوكمى د ناڤبه‌را مه وملله‌تێ مه يێ دره‌وپێكه‌ر دا بكه، وئه‌م هاريكارییێ ژ خودايێ خۆ يێ پڕدلۆڤان دخوازين د ده‌رحه‌قا وى تشتى دا يێ هوين -گه‌لی كافران- دبێژن ژ...