سورة الكَهف Al-Kahf
١١٠ ئایەت · مەککی
ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِیۤ أَنزَلَ عَلَىٰ عَبۡدِهِ ٱلۡكِتَـٰبَ وَلَمۡ یَجۡعَل لَّهُۥ عِوَجَاۜ ﴿١﴾
حه‌مد هه‌مى بۆ خودايى بن، ئه‌وێ ژ كه‌ره‌ما خۆ قورئان بۆ به‌نییێ خۆ وپێغه‌مبه‌رێ خۆ موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- ئينايه خوارێ، ووى چو مه‌يلدارییا ژ حه‌قییێ نه‌كرییه تێدا.
قَیِّمࣰا لِّیُنذِرَ بَأۡسࣰا شَدِیدࣰا مِّن لَّدُنۡهُ وَیُبَشِّرَ ٱلۡمُؤۡمِنِینَ ٱلَّذِینَ یَعۡمَلُونَ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ أَنَّ لَهُمۡ أَجۡرًا حَسَنࣰا ﴿٢﴾
خودێ ئه‌و كره كيتابه‌كا ڕاست، چو خه‌له‌تى وهه‌ڤدژى تێدا نينن؛ دا ئه‌و كافران ژ وێ عه‌زابا دژوارا ژ نك وى دێ ئێت بترسينت، ومزگينییێ بده‌ته وان يێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى، وكارێن چاك كرين، كو خێره‌كا مه‌زن...
مَّـٰكِثِینَ فِیهِ أَبَدࣰا ﴿٣﴾
ئه‌و هه‌ر وهه‌ر د ڤێ خۆشییێ دا دێ مينن وچو جاران ژێ ده‌رناكه‌ڤن.
وَیُنذِرَ ٱلَّذِینَ قَالُوا۟ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدࣰا ﴿٤﴾
ودا ئه‌و ب ڤێ قورئانێ بوتپه‌رێسان بترسينت ئه‌وێن گۆتين: خودێ زارۆیه‌ك هه‌يه.
مَّا لَهُم بِهِۦ مِنۡ عِلۡمࣲ وَلَا لِءَابَاۤئِهِمۡۚ كَبُرَتۡ كَلِمَةࣰ تَخۡرُجُ مِنۡ أَفۡوَ ٰهِهِمۡۚ إِن یَقُولُونَ إِلَّا كَذِبࣰا ﴿٥﴾
چو زانينه‌ك ل نك ڤان بوتپه‌رێسان ب ڤێ چه‌ندێ نينه كو ئه‌و دبێژن خودێ زارۆیه‌ك هه‌يه، كا چاوا چو زانين ب ڤێ چه‌ندێ ل نك بابێن وان ژى يێن ئه‌و چاڤ لێ دكه‌ن نه‌بوو، يا مه‌زنه ئه‌ڤ په‌يڤا كرێتا ژ ده‌ڤێ وان ده‌ردكه‌ڤت، ژ گ...
فَلَعَلَّكَ بَـٰخِعࣱ نَّفۡسَكَ عَلَىٰۤ ءَاثَـٰرِهِمۡ إِن لَّمۡ یُؤۡمِنُوا۟ بِهَـٰذَا ٱلۡحَدِیثِ أَسَفًا ﴿٦﴾
ونه دويره تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ژ خه‌م وقه‌هران دا نه‌فسا خۆ بكوژى كو ملله‌تێ ته پشت دايه ته، وباوه‌رى ب ڤێ قورئانێ نه‌ئيناى.
إِنَّا جَعَلۡنَا مَا عَلَى ٱلۡأَرۡضِ زِینَةࣰ لَّهَا لِنَبۡلُوَهُمۡ أَیُّهُمۡ أَحۡسَنُ عَمَلࣰا ﴿٧﴾
هندى ئه‌مين هه‌ر تشته‌كێ ل سه‌ر عه‌ردى هه‌ى ژ چێكرییان مه كره خه‌مل وجوانى بۆ عه‌ردى، ومفا بۆ خه‌لكى؛ دا ئه‌م وان بجه‌ڕبينين كانێ كى ژ وان كارێ وى باشتره، وكى ژ وان كارێ وى خرابتره، وهه‌ر كه‌سه‌كى جزايێ ئه‌و هه‌ژى بت...
وَإِنَّا لَجَـٰعِلُونَ مَا عَلَیۡهَا صَعِیدࣰا جُرُزًا ﴿٨﴾
وهندى ئه‌مين ده‌مێ دنيا خلاس بوو، وێ خه‌ملا ل سه‌ر عه‌ردى مه داناى هه‌مییێ ئه‌م دێ كه‌ينه ئاخه‌كا بێ شينكاتى.
أَمۡ حَسِبۡتَ أَنَّ أَصۡحَـٰبَ ٱلۡكَهۡفِ وَٱلرَّقِیمِ كَانُوا۟ مِنۡ ءَایَـٰتِنَا عَجَبًا ﴿٩﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- هزر نه‌كه كو سه‌رهاتییا خودانێن شكه‌فتێ وئه‌و ده‌پێ ناڤێن وان ل سه‌ر هاتينه نڤيسين ژ ئايه‌تێن مه يا عه‌جيب وغه‌ريب بوو؛ چونكى چێكرنا عه‌رد وعه‌سمانان وتشتێ د ناڤ دا ژ وێ چه‌ندێ عه‌جێبتره.
إِذۡ أَوَى ٱلۡفِتۡیَةُ إِلَى ٱلۡكَهۡفِ فَقَالُوا۟ رَبَّنَاۤ ءَاتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحۡمَةࣰ وَهَیِّئۡ لَنَا مِنۡ أَمۡرِنَا رَشَدࣰا ﴿١٠﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حس بكه ده‌مێ وان گه‌نجێن خودان باوه‌ر ژ ترسێن هندێ دا كو ملله‌تێ وان وان دسه‌ردا ببه‌ن، و ل صه‌نه‌م په‌رێسییێ ڤه‌گه‌ڕينن خۆ ب شكه‌فتێ ڕا گه‌هاندى، وگۆتى: خودايێ مه تو دلۆڤانییه‌كێ ژ نك خۆ بده م...
فَضَرَبۡنَا عَلَىٰۤ ءَاذَانِهِمۡ فِی ٱلۡكَهۡفِ سِنِینَ عَدَدࣰا ﴿١١﴾
ڤێجا مه خه‌وا گران ب سه‌ر وان دا به‌ردا، ئينا ئه‌و گه‌له‌ك سالان مانه د شكه‌فتێ ڤه.
ثُمَّ بَعَثۡنَـٰهُمۡ لِنَعۡلَمَ أَیُّ ٱلۡحِزۡبَیۡنِ أَحۡصَىٰ لِمَا لَبِثُوۤا۟ أَمَدࣰا ﴿١٢﴾
پاشى مه ئه‌و ژ خه‌وێ هشياركرن؛ دا ئه‌م وى تشتى نیشا خه‌لكى بده‌ین یێ مه د ئه‌زه‌ل دا زانى، كانێ كى ژ هه‌ردو ده‌سته‌كێن د ده‌مێ مانا وان دا ب هه‌ڤڕكى چووين بۆ هژمارێ بنه‌جهتره، وكانێ ئه‌و ڕۆژه‌كێ يان دانه‌كێ ڕۆژێ مابوو...
نَّحۡنُ نَقُصُّ عَلَیۡكَ نَبَأَهُم بِٱلۡحَقِّۚ إِنَّهُمۡ فِتۡیَةٌ ءَامَنُوا۟ بِرَبِّهِمۡ وَزِدۡنَـٰهُمۡ هُدࣰى ﴿١٣﴾
ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر ئه‌م به‌حسێ وان ب ڕاستى ودورستى بۆ ته دبێژين. هندى خه‌لكێ شكه‌فتێنه هنده‌ك گه‌نج بوون باوه‌رى ب خودايێ خۆ ئينابوو و د گازییا وى هاتبوون، ومه هيدايه‌ت وموكمییا ل سه‌ر حه‌قییێ ل وان زێده كربوو.
وَرَبَطۡنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ إِذۡ قَامُوا۟ فَقَالُوا۟ رَبُّنَا رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ لَن نَّدۡعُوَا۟ مِن دُونِهِۦۤ إِلَـٰهࣰاۖ لَّقَدۡ قُلۡنَاۤ إِذࣰا شَطَطًا ﴿١٤﴾
ومه دلێن وان ب باوه‌رییێ ب هێز ئێخست بوون، ومه موكمى ودژوارى ل سه‌ر باوه‌رییێ دابوو وان، ده‌مێ ئه‌و ل به‌ر سنگێ مه‌لكێ كافر ڕابووين ووى لۆمه‌ى وان كرى سه‌را هێلانا وان بۆ صه‌نه‌م په‌رێسییێ ڤێجا وان گۆتێ: خودايێ مه يێ...
هَـٰۤؤُلَاۤءِ قَوۡمُنَا ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦۤ ءَالِهَةࣰۖ لَّوۡلَا یَأۡتُونَ عَلَیۡهِم بِسُلۡطَـٰنِۭ بَیِّنࣲۖ فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبࣰا ﴿١٥﴾
پاشى هنده‌ك ژ وان گۆته هنده‌كان: ئه‌ڤه ملله‌تێ مه ژبلی خودێ هنده‌ك خوداوه‌ندێن دى بۆ خۆ داناينه، كانێ بلا ئه‌و ده‌ليله‌كێ ئاشكه‌را ل سه‌ر ڤى عيباده‌تێ خۆ بينن، وكه‌س ژ وى زۆردارتر نينه يێ ژ نك خۆ دره‌وه‌كێ ژ كيسێ خو...
وَإِذِ ٱعۡتَزَلۡتُمُوهُمۡ وَمَا یَعۡبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ فَأۡوُۥۤا۟ إِلَى ٱلۡكَهۡفِ یَنشُرۡ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّن رَّحۡمَتِهِۦ وَیُهَیِّئۡ لَكُم مِّنۡ أَمۡرِكُم مِّرۡفَقࣰا ﴿١٦﴾
وده‌مێ هه‌وه ژ به‌ر دينى خۆ ژ ملله‌تێ خۆ ڤه‌ده‌ركرى، وهه‌وه ئه‌و خوداوه‌ندێن ئه‌و په‌رستنێ بۆ دكه‌ن ژبلی خودێ هێلان، هوين بۆ عيباده‌تكرنا خودايێ خۆ يێ ب تنێ هه‌ڕنه د شكه‌فتێ ڤه ل چيایى، خــودايـــێ هـــه‌وه ژ دلـــۆ...
۞ وَتَرَى ٱلشَّمۡسَ إِذَا طَلَعَت تَّزَ ٰوَرُ عَن كَهۡفِهِمۡ ذَاتَ ٱلۡیَمِینِ وَإِذَا غَرَبَت تَّقۡرِضُهُمۡ ذَاتَ ٱلشِّمَالِ وَهُمۡ فِی فَجۡوَةࣲ مِّنۡهُۚ ذَ ٰلِكَ مِنۡ ءَایَـٰتِ ٱللَّهِۗ مَن یَهۡدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلۡمُهۡتَدِۖ وَمَن یُضۡلِلۡ فَلَن تَجِدَ لَهُۥ وَلِیࣰّا مُّرۡشِدࣰا ﴿١٧﴾
ڤێجا ده‌مێ وان ئه‌ڤ چه‌نده كرى خودێ ئه‌و نڤاندن وپـاراســتــن. وتـــو -ئه‌ى بــيــنــه‌رێ وان- دێ بــيــنــى ده‌مــــێ ڕۆژ ژ ڕۆژهه‌لاتێ ده‌ردكه‌ڤت ل لايێ وان يێ ڕاستێ دده‌ت، وئه‌گه‌ر ئه‌و ئاڤابوو ل لايێ وان يێ چه‌پێ ئاڤ...
وَتَحۡسَبُهُمۡ أَیۡقَاظࣰا وَهُمۡ رُقُودࣱۚ وَنُقَلِّبُهُمۡ ذَاتَ ٱلۡیَمِینِ وَذَاتَ ٱلشِّمَالِۖ وَكَلۡبُهُم بَـٰسِطࣱ ذِرَاعَیۡهِ بِٱلۡوَصِیدِۚ لَوِ ٱطَّلَعۡتَ عَلَیۡهِمۡ لَوَلَّیۡتَ مِنۡهُمۡ فِرَارࣰا وَلَمُلِئۡتَ مِنۡهُمۡ رُعۡبࣰا ﴿١٨﴾
وتو -ئه‌ى بينه‌ر- دێ هزر كه‌ى خه‌لكێ شكه‌فتێ دهشيارن، وئه‌و ب خۆ دنڤستينه، وئه‌م چاڤدێرییێ ل وان دكه‌ين، ده‌مێ ئه‌و دنڤستى جار ئه‌م وان ب لايێ ڕاستێ ڤه وه‌ردگێڕين وجار ژى ب لايێ چه‌پێ ڤه؛ دا له‌شێن وان ل سه‌ر عه‌ردى ن...
وَكَذَ ٰلِكَ بَعَثۡنَـٰهُمۡ لِیَتَسَاۤءَلُوا۟ بَیۡنَهُمۡۚ قَالَ قَاۤئِلࣱ مِّنۡهُمۡ كَمۡ لَبِثۡتُمۡۖ قَالُوا۟ لَبِثۡنَا یَوۡمًا أَوۡ بَعۡضَ یَوۡمࣲۚ قَالُوا۟ رَبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِمَا لَبِثۡتُمۡ فَٱبۡعَثُوۤا۟ أَحَدَكُم بِوَرِقِكُمۡ هَـٰذِهِۦۤ إِلَى ٱلۡمَدِینَةِ فَلۡیَنظُرۡ أَیُّهَاۤ أَزۡكَىٰ طَعَامࣰا فَلۡیَأۡتِكُم بِرِزۡقࣲ مِّنۡهُ وَلۡیَتَلَطَّفۡ وَلَا یُشۡعِرَنَّ بِكُمۡ أَحَدًا ﴿١٩﴾
وكانێ چاوا مه ل ڤى ده‌مێ درێژ ئه‌و نڤاندن پاشى مه ئه‌و هشياركرن بێى ئه‌و بێنه گوهاڕتن؛ دا ئه‌و پسيارێ ژێك بكه‌ن: ئه‌ڤه چه‌نده ئه‌م ل ڤێرێ دنڤستى؟ هنده‌ك ژ وان گۆت: ڕۆژه‌كێ يان دانه‌كێ ڕۆژێ ئه‌م يێن نڤستين، وهنده‌كێن...
إِنَّهُمۡ إِن یَظۡهَرُوا۟ عَلَیۡكُمۡ یَرۡجُمُوكُمۡ أَوۡ یُعِیدُوكُمۡ فِی مِلَّتِهِمۡ وَلَن تُفۡلِحُوۤا۟ إِذًا أَبَدࣰا ﴿٢٠﴾
ئه‌گه‌ر ملله‌تێ هه‌وه ب سه‌ر هه‌وه هل ببن ئه‌و دێ به‌ران ل هه‌وه بارينن، حه‌تا هه‌وه دكوژن، يان ژى دێ هه‌وه ل دينێ خۆ زڤڕينن، ڤێجا هوين دێ بنه كافر، وئه‌گه‌ر هه‌وه وه كر هوين قه‌ت ناگه‌هنه مرادا خۆ كو چوونا به‌ح...
وَكَذَ ٰلِكَ أَعۡثَرۡنَا عَلَیۡهِمۡ لِیَعۡلَمُوۤا۟ أَنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقࣱّ وَأَنَّ ٱلسَّاعَةَ لَا رَیۡبَ فِیهَاۤ إِذۡ یَتَنَـٰزَعُونَ بَیۡنَهُمۡ أَمۡرَهُمۡۖ فَقَالُوا۟ ٱبۡنُوا۟ عَلَیۡهِم بُنۡیَـٰنࣰاۖ رَّبُّهُمۡ أَعۡلَمُ بِهِمۡۚ قَالَ ٱلَّذِینَ غَلَبُوا۟ عَلَىٰۤ أَمۡرِهِمۡ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَیۡهِم مَّسۡجِدࣰا ﴿٢١﴾
وكانێ چاوا مه گه‌له‌ك سالان ئه‌و نڤاندن، پاشى مه ئه‌و هشياركرن، مه خه‌لكێ وى زه‌مانى ب وان ئاگه‌هدار كرن، پشتى كو خودانێ فرۆشگه‌هێ ب ڕێكا جوينێ ده‌رهه‌مێن وان ب وان حه‌سياى؛ دا مرۆڤ بزانن هندى سۆزا خودێیه كو دێ مرییا...
سَیَقُولُونَ ثَلَـٰثَةࣱ رَّابِعُهُمۡ كَلۡبُهُمۡ وَیَقُولُونَ خَمۡسَةࣱ سَادِسُهُمۡ كَلۡبُهُمۡ رَجۡمَۢا بِٱلۡغَیۡبِۖ وَیَقُولُونَ سَبۡعَةࣱ وَثَامِنُهُمۡ كَلۡبُهُمۡۚ قُل رَّبِّیۤ أَعۡلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا یَعۡلَمُهُمۡ إِلَّا قَلِیلࣱۗ فَلَا تُمَارِ فِیهِمۡ إِلَّا مِرَاۤءࣰ ظَـٰهِرࣰا وَلَا تَسۡتَفۡتِ فِیهِم مِّنۡهُمۡ أَحَدࣰا ﴿٢٢﴾
هنده‌ك ژ وان يێن دان وستاندنێ د ده‌رحه‌قا وان دا دكه‌ن ژ كيتابییان دێ بێژن: خه‌لكێ شكه‌فتێ سێ كه‌س بوون، صه‌يێ وان يێ چارێ بوو، وهنده‌كێن دى دبێژن: ئه‌و پێنج بوون، وصه‌يێ وان يێ شه‌شێ بوو، وگۆتنا ڤان هه‌ردو ده‌سته‌كان خه...
وَلَا تَقُولَنَّ لِشَا۟یۡءٍ إِنِّی فَاعِلࣱ ذَ ٰلِكَ غَدًا ﴿٢٣﴾
خودێ ئه‌و كره كيتابه‌كا ڕاست، چو خه‌له‌تى وهه‌ڤدژى تێدا نينن؛ دا ئه‌و كافران ژ وێ عه‌زابا دژوارا ژ نك وى دێ ئێت بترسينت، ومزگينییێ بده‌ته وان يێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى، وكارێن چاك كرين، كو خێره‌كا مه‌زن...
إِلَّاۤ أَن یَشَاۤءَ ٱللَّهُۚ وَٱذۡكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِیتَ وَقُلۡ عَسَىٰۤ أَن یَهۡدِیَنِ رَبِّی لِأَقۡرَبَ مِنۡ هَـٰذَا رَشَدࣰا ﴿٢٤﴾
وه‌سا تێ نه‌بت كو تو وى كارى ب حه‌زكرنا خودێ ڤه گرێده‌ى، وبێژى: ئه‌گه‌ر خودێ حه‌ز بكه‌ت. و ل ده‌مێ خۆ ژ بيرڤه‌كرنێ تو خودايێ خۆ ل بيرا خۆ بينه وبێژه: ئه‌گه‌ر خودێ حه‌ز بكه‌ت، وهه‌ر جاره‌كا ته ژ بيركر تو خودێ ل بيرا خ...
وَلَبِثُوا۟ فِی كَهۡفِهِمۡ ثَلَـٰثَ مِا۟ئَةࣲ سِنِینَ وَٱزۡدَادُوا۟ تِسۡعࣰا ﴿٢٥﴾
وئه‌و گه‌نج سێ سه‌د ونه‌هـ سالان -ل دویڤ سالنامه‌یا هه‌یڤێ- مابوونه نڤستى.
قُلِ ٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا لَبِثُوا۟ۖ لَهُۥ غَیۡبُ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ أَبۡصِرۡ بِهِۦ وَأَسۡمِعۡۚ مَا لَهُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَلِیࣲّ وَلَا یُشۡرِكُ فِی حُكۡمِهِۦۤ أَحَدࣰا ﴿٢٦﴾
وئه‌گه‌ر پسيارا ده‌مێ مانا وان د شكه‌فتێ ڤه ژ ته هاته‌كرن، وته چو زانين پێ نه‌بت وخودێ بۆ ته نه‌گۆتبت، تو چو تشتان ژ نك خۆ نه‌بێژه، به‌لێ تو بێژه: خودێ ب ده‌مێ مانا وان زاناتره، زانينا تشتێ نه‌به‌رچاڤ ل عه‌سمانان و...
وَٱتۡلُ مَاۤ أُوحِیَ إِلَیۡكَ مِن كِتَابِ رَبِّكَۖ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَـٰتِهِۦ وَلَن تَجِدَ مِن دُونِهِۦ مُلۡتَحَدࣰا ﴿٢٧﴾
وتو وێ بخوينه يا خودێ ژ قورئانێ ب وه‌حى بۆ ته ئينايه خوارێ، هندى قورئانه ئه‌و كيتابه يا چو گوهۆڕين بۆ په‌يڤێن وێ نه‌بن ژ به‌ر ڕاستى ودادییا وان، وژبلی خودايێ خۆ تو كه‌سێ نابينى هاوارێن خۆ بگه‌هينییێ، وخۆ پێ بپارێزى.
وَٱصۡبِرۡ نَفۡسَكَ مَعَ ٱلَّذِینَ یَدۡعُونَ رَبَّهُم بِٱلۡغَدَوٰةِ وَٱلۡعَشِیِّ یُرِیدُونَ وَجۡهَهُۥۖ وَلَا تَعۡدُ عَیۡنَاكَ عَنۡهُمۡ تُرِیدُ زِینَةَ ٱلۡحَیَوٰةِ ٱلدُّنۡیَاۖ وَلَا تُطِعۡ مَنۡ أَغۡفَلۡنَا قَلۡبَهُۥ عَن ذِكۡرِنَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ وَكَانَ أَمۡرُهُۥ فُرُطࣰا ﴿٢٨﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێهنا خۆ د گه‌ل وان هه‌ڤالێن خۆ يێن هه‌ژار فره‌هـ بكه ئه‌وێن خودايێ خۆ ب تنێ دپه‌رێسن، و ل سپێده وئێڤاران دوعايان ژ وى دكه‌ن، وان ب وێ چه‌ندێ كنارێ وى دڤێت، وتو د گه‌ل وان ڕوينه وتێكه‌لییا وان بك...
وَقُلِ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكُمۡۖ فَمَن شَاۤءَ فَلۡیُؤۡمِن وَمَن شَاۤءَ فَلۡیَكۡفُرۡۚ إِنَّاۤ أَعۡتَدۡنَا لِلظَّـٰلِمِینَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمۡ سُرَادِقُهَاۚ وَإِن یَسۡتَغِیثُوا۟ یُغَاثُوا۟ بِمَاۤءࣲ كَٱلۡمُهۡلِ یَشۡوِی ٱلۡوُجُوهَۚ بِئۡسَ ٱلشَّرَابُ وَسَاۤءَتۡ مُرۡتَفَقًا ﴿٢٩﴾
وتو بێژه ڤان بێ ئاگه‌هان: ئه‌وا ئه‌ز بۆ هه‌وه پێ هاتيم ئه‌وه حه‌قییا ژ نك خودايێ هه‌وه هاتى، ڤێجا هه‌چییێ ژ هه‌وه بڤێت باوه‌رییێ پێ بينت ودويكه‌فتنا وێ بكه‌ت بلا وه بكه‌ت ئه‌و بۆ وى چێتره، وهه‌چییێ بڤێت كافرییێ پێ...
إِنَّ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ إِنَّا لَا نُضِیعُ أَجۡرَ مَنۡ أَحۡسَنَ عَمَلًا ﴿٣٠﴾
هندى ئه‌ون يێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى وكارێن چاك كرين مه‌زنترين خێر بۆ وان هه‌يه، هندى ئه‌مين ئه‌م خێرا وان زه‌عێ ناكه‌ين، وبه‌رانبه‌ر كارێ وان يێ چاك ئه‌م تشته‌كى ژێ كێم ناكه‌ين.
أُو۟لَـٰۤئِكَ لَهُمۡ جَنَّـٰتُ عَدۡنࣲ تَجۡرِی مِن تَحۡتِهِمُ ٱلۡأَنۡهَـٰرُ یُحَلَّوۡنَ فِیهَا مِنۡ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبࣲ وَیَلۡبَسُونَ ثِیَابًا خُضۡرࣰا مِّن سُندُسࣲ وَإِسۡتَبۡرَقࣲ مُّتَّكِءِینَ فِیهَا عَلَى ٱلۡأَرَاۤئِكِۚ نِعۡمَ ٱلثَّوَابُ وَحَسُنَتۡ مُرۡتَفَقࣰا ﴿٣١﴾
ئه‌وێن هه يێن باوه‌رى ئيناى هنده‌ك به‌حه‌شت بۆ وان هه‌نه ئه‌و هه‌ر وهه‌ر تێدا دمينن، ڕويبارێن ئاڤ شرين د بن خانى وجهێن وان دا دچن، بازنێن زێڕى ل به‌ر وان دئێنه‌كرن، وهنده‌ك جلكێن كه‌سك يێن ژ ئارميشێ ته‌نك وستوير هاتينه...
۞ وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلࣰا رَّجُلَیۡنِ جَعَلۡنَا لِأَحَدِهِمَا جَنَّتَیۡنِ مِنۡ أَعۡنَـٰبࣲ وَحَفَفۡنَـٰهُمَا بِنَخۡلࣲ وَجَعَلۡنَا بَیۡنَهُمَا زَرۡعࣰا ﴿٣٢﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بۆ كافرێن ملله‌تێ خۆ مه‌ته‌لا وان هه‌ردو زه‌لامان بينه ئه‌وێن ژ ملله‌ته‌كێ بۆرى: ئێك ژ وان يێ خودان باوه‌ر بوو، ويێ دى يێ كافر بوو، ومه دو ره‌زێن ترى دابوونه يێ كافر، و ل دۆرێن هه‌ر دووان مه كرب...
كِلۡتَا ٱلۡجَنَّتَیۡنِ ءَاتَتۡ أُكُلَهَا وَلَمۡ تَظۡلِم مِّنۡهُ شَیۡءࣰاۚ وَفَجَّرۡنَا خِلَـٰلَهُمَا نَهَرࣰا ﴿٣٣﴾
هه‌ردو ره‌زان به‌ر ژ خۆ دابوو وچو يێ ژێ كێم نه‌بوو، ومه د ناڤ هه‌ر دووان ڕا ڕويباره‌ك بربوو دا ب ساناهى ئه‌و بێنه ئاڤدان.
وَكَانَ لَهُۥ ثَمَرࣱ فَقَالَ لِصَـٰحِبِهِۦ وَهُوَ یُحَاوِرُهُۥۤ أَنَا۠ أَكۡثَرُ مِنكَ مَالࣰا وَأَعَزُّ نَفَرࣰا ﴿٣٤﴾
وخودانێ وان هه‌دو ره‌زان هنده‌ك به‌رهه‌م ومالێ دى ژى هه‌بوو، ئينا وى ب دفنبلندى ڤه گۆته هه‌ڤالێ خۆ يێ خودان باوه‌ر ده‌مێ وى دان وستاندن د گه‌ل دكر: مالێ من ژ يێ ته پتره وئه‌ز ژ ته پتر يێ ب خودانم، ويێ پشتگه‌رمترم.
وَدَخَلَ جَنَّتَهُۥ وَهُوَ ظَالِمࣱ لِّنَفۡسِهِۦ قَالَ مَاۤ أَظُنُّ أَن تَبِیدَ هَـٰذِهِۦۤ أَبَدࣰا ﴿٣٥﴾
وئه‌و چوو ناڤ ره‌زێ خۆ، ل وى ده‌مێ ئه‌و يێ زۆردار بۆ خۆ، كو وى كوفر ب ڕابوونا پشتى مرنێ كرى، و ژ هاتنا قيامه‌تێ يێ ب گومان، ڤێجا كه‌يفا وى ب فێقییێ وى هات، له‌و گۆت: ئه‌ز باوه‌ر ناكه‌م ئه‌ڤ ره‌زه جاره‌كێ دێ پويچ بت،
وَمَاۤ أَظُنُّ ٱلسَّاعَةَ قَاۤئِمَةࣰ وَلَئِن رُّدِدتُّ إِلَىٰ رَبِّی لَأَجِدَنَّ خَیۡرࣰا مِّنۡهَا مُنقَلَبࣰا ﴿٣٦﴾
وئه‌ز باوه‌ر ناكه‌م قيامه‌ت ژى دێ ڕابت، وئه‌گه‌ر خۆ -من گرتى- قيامه‌ت ڕابوو ژى وه‌كى تو دبێژى ئه‌ى خودان باوه‌رۆ، وئه‌ز بۆ نك خودايێ خۆ هاتمه زڤڕاندن ژى تشته‌كێ ژ ڤى ره‌زى باشتر وچێتر ئه‌ز دێ ل نك خـــودێ بينم؛ چونكى من...
قَالَ لَهُۥ صَاحِبُهُۥ وَهُوَ یُحَاوِرُهُۥۤ أَكَفَرۡتَ بِٱلَّذِی خَلَقَكَ مِن تُرَابࣲ ثُمَّ مِن نُّطۡفَةࣲ ثُمَّ سَوَّىٰكَ رَجُلࣰا ﴿٣٧﴾
هه‌ڤالێ وى يێ خودان باوه‌ر ده‌مێ دان وستاندن د گه‌ل وى كرى گۆتێ: چاوا تو كوفرێ ب وى خودايى دكه‌ى يێ تو ژ ئاخێ ئافراندى، پاشى ژ چپكه‌كا ئاڤێ، پاشى تو كرییه مرۆڤه‌كێ دورست وكامل؟ و د ڤێ دان وستاندنێ دا ده‌ليله‌ك هه‌يه كو...
لَّـٰكِنَّا۠ هُوَ ٱللَّهُ رَبِّی وَلَاۤ أُشۡرِكُ بِرَبِّیۤ أَحَدࣰا ﴿٣٨﴾
به‌لێ ئه‌ز وه‌كى ته كوفرێ ناكه‌م، به‌لكى ئه‌ز دبێژم: خودایێ منه خودانێ قه‌نجى ونـعـمــه‌تـان، وئــــه‌ز چــــو شــــریـكــان بۆ وى د په‌رستنێ دا چێ ناكه‌م.
وَلَوۡلَاۤ إِذۡ دَخَلۡتَ جَنَّتَكَ قُلۡتَ مَا شَاۤءَ ٱللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِٱللَّهِۚ إِن تَرَنِ أَنَا۠ أَقَلَّ مِنكَ مَالࣰا وَوَلَدࣰا ﴿٣٩﴾
و ده‌مێ تو چوويه ناڤ ره‌زێ خۆ وكه‌يفا ته پێ هاتى بلا ته حه‌مدا خودێ كربا وته گۆتبا: ئه‌ڤه ئه‌وه يێ خودێ بۆ من حه‌زكرى، ئه‌گه‌ر نه خودێ با ئه‌ز نه‌دشيام وى ب ده‌ست خۆ بێخم. ئه‌گه‌ر تو ببينى مالێ من وعه‌يالێ من ژ يێ...
فَعَسَىٰ رَبِّیۤ أَن یُؤۡتِیَنِ خَیۡرࣰا مِّن جَنَّتِكَ وَیُرۡسِلَ عَلَیۡهَا حُسۡبَانࣰا مِّنَ ٱلسَّمَاۤءِ فَتُصۡبِحَ صَعِیدࣰا زَلَقًا ﴿٤٠﴾
به‌لكى خودايێ من تشته‌كێ ژ ره‌زێ ته چێتر بده‌ته من، و ژ به‌ر كوفرا ته ئه‌و وێ قه‌نجییێ ژ ته بستينت يا وى دايه ته، وعه‌زابه‌كێ ژ عه‌سمانى ب سه‌ر ره‌زێ ته دا بهنێرت، ڤێجا ئه‌و ببته عه‌رده‌كێ خرش وحلی يێ مرۆڤ لێ بته...
أَوۡ یُصۡبِحَ مَاۤؤُهَا غَوۡرࣰا فَلَن تَسۡتَطِیعَ لَهُۥ طَلَبࣰا ﴿٤١﴾
وچو شينكاتى لێ شين نه‌بت، يان ژى ئاڤا وى يا ئه‌و پێ دئێته ئاڤدان د عه‌ردى دا بچت، ڤێجا تو نه‌شێى وێ ئاڤێ بينيه ده‌رێ.
وَأُحِیطَ بِثَمَرِهِۦ فَأَصۡبَحَ یُقَلِّبُ كَفَّیۡهِ عَلَىٰ مَاۤ أَنفَقَ فِیهَا وَهِیَ خَاوِیَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَیَقُولُ یَـٰلَیۡتَنِی لَمۡ أُشۡرِكۡ بِرَبِّیۤ أَحَدࣰا ﴿٤٢﴾
وئه‌و چێبوو يا خودان باوه‌رى گۆتى، وره‌ز پويچ بوو، و چ تشت لێ نه‌ما، ئينا ئه‌و كافر ما له‌پێن خۆ لێكدان ژ خه‌م وكۆڤانان دا ل سه‌ر وى مالێ وى لێ خه‌رج كرى، وئه‌و ره‌ز ب سه‌رێك دا هات بوو ويێ ڤالا بوو، ووى دگۆت: خوزى من به...
وَلَمۡ تَكُن لَّهُۥ فِئَةࣱ یَنصُرُونَهُۥ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَمَا كَانَ مُنتَصِرًا ﴿٤٣﴾
وچو ده‌سته‌ك ژ وان يێن وى مه‌دحه بۆ خۆ پێ دكرن نه‌بوون عه‌زابا خودێ ژ وى پاشڤه ببه‌ن، وئه‌و ب خۆ ژى ب هێز وشيانا خۆ نه‌دشيا وێ ژ خۆ دوير بكه‌ت.
هُنَالِكَ ٱلۡوَلَـٰیَةُ لِلَّهِ ٱلۡحَقِّۚ هُوَ خَیۡرࣱ ثَوَابࣰا وَخَیۡرٌ عُقۡبࣰا ﴿٤٤﴾
ل ده‌مێ ڤان ڕه‌نگه ته‌نگاڤییان پشته‌ڤانى وسه‌ركارى يا خودايێ حه‌ق ب تنێیه، جزايێ وى چێتره، وئه‌و دويماهییا ئه‌و دده‌ته به‌نییێن خۆ يێن خودان باوه‌ر باشتره.
وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلَ ٱلۡحَیَوٰةِ ٱلدُّنۡیَا كَمَاۤءٍ أَنزَلۡنَـٰهُ مِنَ ٱلسَّمَاۤءِ فَٱخۡتَلَطَ بِهِۦ نَبَاتُ ٱلۡأَرۡضِ فَأَصۡبَحَ هَشِیمࣰا تَذۡرُوهُ ٱلرِّیَـٰحُۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَیۡءࣲ مُّقۡتَدِرًا ﴿٤٥﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بۆ مرۆڤان -و ب تايبه‌تى بۆ خۆمه‌زنكه‌ران ژ وان- مه‌ته‌لا وێ دنيايێ يا ئه‌و پێ دسه‌ردا چووين بينه، هندى ئه‌وه ئه‌و د خه‌ملا خۆ يا به‌روه‌خت و د چوونا خۆ يا ب له‌ز دا وه‌كى ئاڤه‌كێيه يا خودێ ژ عه‌س...
ٱلۡمَالُ وَٱلۡبَنُونَ زِینَةُ ٱلۡحَیَوٰةِ ٱلدُّنۡیَاۖ وَٱلۡبَـٰقِیَـٰتُ ٱلصَّـٰلِحَـٰتُ خَیۡرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابࣰا وَخَیۡرٌ أَمَلࣰا ﴿٤٦﴾
مال وعه‌يال جوانى وهێزه د ڤێ دنيايا به‌روه‌خت دا، وكارێن چاك -و ب تايبه‌تى زكرێ خودێ- ل نك خودايێ ته چێتر وباشتره، وئه‌ڤ كريارێن چاك باشترين تشته مرۆڤ پێ ب هيڤى بكه‌ڤت كو خودێ خێرا وان بده‌تێ، و ل ئاخره‌تێ ئه‌و وێ ب...
وَیَوۡمَ نُسَیِّرُ ٱلۡجِبَالَ وَتَرَى ٱلۡأَرۡضَ بَارِزَةࣰ وَحَشَرۡنَـٰهُمۡ فَلَمۡ نُغَادِرۡ مِنۡهُمۡ أَحَدࣰا ﴿٤٧﴾
وتـــو بــۆ وان به‌حسێ وێ ڕۆژێ بكه يا ئه‌م تــێــــدا چيايان ژ جهێ وان ڕادكه‌ين، وتو عه‌ردى دبينى يێ ئاشكه‌رايه، چو تشته‌ك ل سه‌ر نينه وى ڤه‌شێرت ژ وان چێكرییێن به‌رێ ل سه‌ر هه‌ين، ومه هه‌مى مرۆڤ يێن به‌راهییێ ودويما...
وَعُرِضُوا۟ عَلَىٰ رَبِّكَ صَفࣰّا لَّقَدۡ جِئۡتُمُونَا كَمَا خَلَقۡنَـٰكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةِۭۚ بَلۡ زَعَمۡتُمۡ أَلَّن نَّجۡعَلَ لَكُم مَّوۡعِدࣰا ﴿٤٨﴾
وئه‌و هه‌مى ڕێز ڕێز بۆ خودايێ ته هاتنه به‌رچاڤكرن، كه‌سه‌ك ژ وان نائێته ڤه‌شارتن، ب ڕاستى مه ئه‌و هه‌مى ڕاكرنه‌ڤه، وهوين كت كته هاتنه نك مه، وه‌كى جارا ئێكێ مه هوين ئافراندين، به‌لكى هه‌وه هزر دكر كو ئه‌م چو ژڤ...
وَوُضِعَ ٱلۡكِتَـٰبُ فَتَرَى ٱلۡمُجۡرِمِینَ مُشۡفِقِینَ مِمَّا فِیهِ وَیَقُولُونَ یَـٰوَیۡلَتَنَا مَالِ هَـٰذَا ٱلۡكِتَـٰبِ لَا یُغَادِرُ صَغِیرَةࣰ وَلَا كَبِیرَةً إِلَّاۤ أَحۡصَىٰهَاۚ وَوَجَدُوا۟ مَا عَمِلُوا۟ حَاضِرࣰاۗ وَلَا یَظۡلِمُ رَبُّكَ أَحَدࣰا ﴿٤٩﴾
وكيتابا كريارێن هه‌ر ئێكى د ده‌ستێ وى يێ ڕاستێ يان يێ چه‌پێ دا هاته دانان، ڤێجا تو دێ بينى گونه‌هكار ژ وى تشتێ ئه‌و تێدا و ژ به‌ر وان تاوانێن وان كرين ب ترسن، وده‌مێ ئه‌و وێ كيتابێ دبينن ئه‌و دبێژن: وه‌ى بۆ تێچوونا مه!...
وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَـٰۤئِكَةِ ٱسۡجُدُوا۟ لِءَادَمَ فَسَجَدُوۤا۟ إِلَّاۤ إِبۡلِیسَ كَانَ مِنَ ٱلۡجِنِّ فَفَسَقَ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِۦۤۗ أَفَتَتَّخِذُونَهُۥ وَذُرِّیَّتَهُۥۤ أَوۡلِیَاۤءَ مِن دُونِی وَهُمۡ لَكُمۡ عَدُوُّۢۚ بِئۡسَ لِلظَّـٰلِمِینَ بَدَلࣰا ﴿٥٠﴾
وتو به‌حس بكه ده‌مێ مه فه‌رمان ل ملياكه‌تان كرى كو بۆ ئاده‌مى بچنه سوجدێ، بۆ قه‌درگرتن بۆ وى نه كو بۆ عيباده‌ت، ومه فه‌رمان ب وێ چه‌ندێ ل ئبليسى ژى كر، ئينا ملياكه‌ت هه‌مى چوونه سوجدێ، به‌لێ ئبليسى ئه‌وێ ژ ئه‌جنان...
۞ مَّاۤ أَشۡهَدتُّهُمۡ خَلۡقَ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَلَا خَلۡقَ أَنفُسِهِمۡ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ ٱلۡمُضِلِّینَ عَضُدࣰا ﴿٥١﴾
من ئبليس ودوونده‌ها وى -ئه‌وێن هوين گوهدارییێ بۆ دكه‌ن- ل ده‌مێ ئافراندنا عه‌سمانان وعه‌ردى ئاماده نه‌كربوون، دا ئه‌ز هاريكارییێ ژ وان بخوازم، ومن هنده‌ك ژ وان ل ده‌مێ ئافراندنا هنده‌كێن دى ژى ئاماده نه‌كربوون، به‌لكى...
وَیَوۡمَ یَقُولُ نَادُوا۟ شُرَكَاۤءِیَ ٱلَّذِینَ زَعَمۡتُمۡ فَدَعَوۡهُمۡ فَلَمۡ یَسۡتَجِیبُوا۟ لَهُمۡ وَجَعَلۡنَا بَیۡنَهُم مَّوۡبِقࣰا ﴿٥٢﴾
وتو وى به‌حسى بۆ وان بكه ده‌مێ خودێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ دبێژته بوتپه‌رێسان: گازى وان هه‌ڤپشكێن من بكه‌ن يێن هه‌وه ژ دره‌و گۆتى كو ئه‌و شريكێن منن د په‌رستنێ دا؛ دا ئه‌ڤــرۆ ئــه‌و هــه‌وه ب سه‌ربێخن، ئينا وان گازى وان كر...
وَرَءَا ٱلۡمُجۡرِمُونَ ٱلنَّارَ فَظَنُّوۤا۟ أَنَّهُم مُّوَاقِعُوهَا وَلَمۡ یَجِدُوا۟ عَنۡهَا مَصۡرِفࣰا ﴿٥٣﴾
وتاوانباران ئاگر ديت، ڤێجا وان باش زانى كو ئه‌و هه‌ر دێ كه‌ڤنه تێدا، ووان جهه‌كێ دى بۆ خۆ نه‌ديت ئه‌و به‌رێ خۆ بده‌نێ.
وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَا فِی هَـٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لِلنَّاسِ مِن كُلِّ مَثَلࣲۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَـٰنُ أَكۡثَرَ شَیۡءࣲ جَدَلࣰا ﴿٥٤﴾
و ب ڕاستى مه د ڤێ قورئانێ دا گه‌له‌ك ڕه‌نگێن مه‌ته‌لان بۆ مرۆڤان ئاشكه‌را كرن؛ دا ئه‌و باوه‌رییێ پێ بينن ووجه‌كێ بۆ خۆ ژێ وه‌ربگرن. ومرۆڤ ژ هه‌مى چێكرییان پتر يێ جڕه‌كێش وهه‌ڤڕكه.
وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن یُؤۡمِنُوۤا۟ إِذۡ جَاۤءَهُمُ ٱلۡهُدَىٰ وَیَسۡتَغۡفِرُوا۟ رَبَّهُمۡ إِلَّاۤ أَن تَأۡتِیَهُمۡ سُنَّةُ ٱلۡأَوَّلِینَ أَوۡ یَأۡتِیَهُمُ ٱلۡعَذَابُ قُبُلࣰا ﴿٥٥﴾
وتشته‌ك نه‌بوو مرۆڤان ژ باوه‌رییێ پاشڤه‌ببه‌ت -ده‌مێ موحه‌ممه‌د پێغه‌مبه‌ر سلاڤ لێ بن بۆ وان هاتى وقورئان د گه‌ل دا- و ژ داخوازا گونه‌هـ ژێبرن وعه‌فییا ژ خودايێ خۆ دویر بێخت، هه‌ڤڕكییا وان تێ نه‌بت بۆ پێغه‌مبه‌رى، وداخوا...
وَمَا نُرۡسِلُ ٱلۡمُرۡسَلِینَ إِلَّا مُبَشِّرِینَ وَمُنذِرِینَۚ وَیُجَـٰدِلُ ٱلَّذِینَ كَفَرُوا۟ بِٱلۡبَـٰطِلِ لِیُدۡحِضُوا۟ بِهِ ٱلۡحَقَّۖ وَٱتَّخَذُوۤا۟ ءَایَـٰتِی وَمَاۤ أُنذِرُوا۟ هُزُوࣰا ﴿٥٦﴾
وهه‌ما ئه‌م پێغه‌مبه‌ران ژ به‌ر هندێ بۆ مرۆڤان دهنێرين دا ئه‌و مزگينییێ ب به‌حه‌شتێ بده‌نه خودانێن باوه‌رییێ وكارێن چاك، وخودانێن كوفرێ ونه‌گوهدارییێ ب ئاگرى بترسينن، و د گه‌ل ئاشكه‌رايیا حه‌قییێ ئــه‌وێــــن كـــافـر ب...
وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِءَایَـٰتِ رَبِّهِۦ فَأَعۡرَضَ عَنۡهَا وَنَسِیَ مَا قَدَّمَتۡ یَدَاهُۚ إِنَّا جَعَلۡنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ أَكِنَّةً أَن یَفۡقَهُوهُ وَفِیۤ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرࣰاۖ وَإِن تَدۡعُهُمۡ إِلَى ٱلۡهُدَىٰ فَلَن یَهۡتَدُوۤا۟ إِذًا أَبَدࣰا ﴿٥٧﴾
وكه‌س ژ وى زۆردارتر نينه يێ ب ئايه‌تێن ئاشكه‌را يێن خودايێ وى شيره‌ت لێ بێنه‌كرن، وئه‌و ڕوییێ خۆ ژێ وه‌رگێڕته نه‌حه‌قییا خۆ، ووان كريارێن كرێت يێن وى كرين ئه‌و ژ بير بكه‌ت وژێ تۆبه نه‌كه‌ت، هندى ئه‌مين مه په‌رده ل س...
وَرَبُّكَ ٱلۡغَفُورُ ذُو ٱلرَّحۡمَةِۖ لَوۡ یُؤَاخِذُهُم بِمَا كَسَبُوا۟ لَعَجَّلَ لَهُمُ ٱلۡعَذَابَۚ بَل لَّهُم مَّوۡعِدࣱ لَّن یَجِدُوا۟ مِن دُونِهِۦ مَوۡئِلࣰا ﴿٥٨﴾
وخودايێ ته باش گونه‌هـ ژێبرێ گونه‌هێن به‌نییێن خۆيه ئه‌گه‌ر ئه‌و تۆبه بكه‌ن، يێ خودان دلۆڤانییه ب وان، ئه‌گه‌ر ئه‌و ڤان يێن پشتدايه ئايه‌تێن وى ب وان گونه‌هێن وان كرين بگرت دێ له‌زێ د عه‌زابدانا وان دا كه‌ت، به‌لێ ئ...
وَتِلۡكَ ٱلۡقُرَىٰۤ أَهۡلَكۡنَـٰهُمۡ لَمَّا ظَلَمُوا۟ وَجَعَلۡنَا لِمَهۡلِكِهِم مَّوۡعِدࣰا ﴿٥٩﴾
وئه‌و گوندێن هه يێن نێزيكى هه‌وه -وه‌كى گوندێن ملله‌تێ هوودى وصالحى ولووطى وشوعه‌يبى- مه تێبرن ده‌مێ خه‌لكێ وان ب كوفرێ زۆردارى كرى، ومه ژڤانه‌ك بۆ تێبرنا وان دانا، ده‌مێ ئه‌و گه‌هشتينێ عه‌زاب ب سه‌ر وان دا هات وخودێ...
وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِفَتَىٰهُ لَاۤ أَبۡرَحُ حَتَّىٰۤ أَبۡلُغَ مَجۡمَعَ ٱلۡبَحۡرَیۡنِ أَوۡ أَمۡضِیَ حُقُبࣰا ﴿٦٠﴾
وتو به‌حسێ هندێ بكه ده‌مێ مووساى گۆتییه خزمه‌تكارێ خۆ يووشه‌عێ كوڕێ نوونى: ئه‌ز دێ هه‌ر چم حه‌تا بگه‌همه وى جهى يێ هه‌ردو ده‌ريا لێ دگه‌هنه ئێك، يان ئه‌ز دێ ده‌مه‌كێ درێژ چم حه‌تا بگه‌همه وى به‌نییێ چاك؛ دا ئه‌ز ژ و...
فَلَمَّا بَلَغَا مَجۡمَعَ بَیۡنِهِمَا نَسِیَا حُوتَهُمَا فَٱتَّخَذَ سَبِیلَهُۥ فِی ٱلۡبَحۡرِ سَرَبࣰا ﴿٦١﴾
وهه‌ردووان دا ڕێ، وده‌مێ ئه‌و گه‌هشتينه جهێ هه‌ردو ده‌ريا لێ دگه‌هنه ئێك هه‌ردو ل نك كه‌ڤرى ڕوينشتن، ووان ئه‌و نه‌هنگێ خۆ ژ بيركر يێ فه‌رمان ل مووساى هاتییه كرن كو وى بۆ قويتى د گه‌ل خۆ ببه‌ت، ويووشه‌عى ئه‌و دانابوو د...
فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَىٰهُ ءَاتِنَا غَدَاۤءَنَا لَقَدۡ لَقِینَا مِن سَفَرِنَا هَـٰذَا نَصَبࣰا ﴿٦٢﴾
وده‌مێ ئه‌و ژ وى جهى چووين يێ وان نه‌هنگ لێ ژ بيركرى ومووسا ب برسێ حه‌سيا، وى گۆته خزمه‌تكارێ خۆ: فراڤينا مه بۆ مه بينه، ب ڕاستى مه د ڤێ سه‌فه‌را خۆ دا وه‌ستيان ديت.
قَالَ أَرَءَیۡتَ إِذۡ أَوَیۡنَاۤ إِلَى ٱلصَّخۡرَةِ فَإِنِّی نَسِیتُ ٱلۡحُوتَ وَمَاۤ أَنسَىٰنِیهُ إِلَّا ٱلشَّیۡطَـٰنُ أَنۡ أَذۡكُرَهُۥۚ وَٱتَّخَذَ سَبِیلَهُۥ فِی ٱلۡبَحۡرِ عَجَبࣰا ﴿٦٣﴾
خزمه‌تكارێ وى گۆتێ: ئه‌رێ ل بيرا ته‌يه ده‌مێ ئه‌م چووينه نك وى كه‌ڤرى يێ مه بێهنا خۆ ل نك ڤه‌داى؟ من ژ بيركربوو ئه‌ز مه‌سه‌لا نه‌هنگى بۆ ته بێژم، وهه‌ما شه‌يتانى ژ بيرا من بربوو ئه‌ز مه‌سه‌لا وى بۆ ته بێژم، هندى نه...
قَالَ ذَ ٰلِكَ مَا كُنَّا نَبۡغِۚ فَٱرۡتَدَّا عَلَىٰۤ ءَاثَارِهِمَا قَصَصࣰا ﴿٦٤﴾
مووساى گۆت: ئه‌وا چێ بووى ئه‌و بوو يا مه دخواست، وئه‌و نيشانه‌كه بۆ من ئه‌ز پێ ب جهێ به‌نییێ چاك بكه‌ڤم، ئينا هه‌ردو ل شوين پییێن خۆ زڤڕين حه‌تا گه‌هشتينه جهێ كه‌ڤر لێ.
فَوَجَدَا عَبۡدࣰا مِّنۡ عِبَادِنَاۤ ءَاتَیۡنَـٰهُ رَحۡمَةࣰ مِّنۡ عِندِنَا وَعَلَّمۡنَـٰهُ مِن لَّدُنَّا عِلۡمࣰا ﴿٦٥﴾
وان ل وێرێ به‌نییه‌كێ چاك ژ به‌نییێن مه ديت كو خدره سلاڤ لێ بن -وئه‌و پێغه‌مبه‌ره‌كه ژ پێغه‌مبه‌رێن خودێ ويێ مرى-، مه دلۆڤانییه‌ك ژ نك خۆ دابوويێ، ومه ژ نك خۆ زانينه‌كا مه‌زن نيشا وى دابوو.
قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰ هَلۡ أَتَّبِعُكَ عَلَىٰۤ أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمۡتَ رُشۡدࣰا ﴿٦٦﴾
ئينا مووساى سلاڤ كرێ، وگۆتێ: ئه‌رێ دێ ده‌ستويرییێ ده‌ى كو ئه‌ز ب دويڤ ته بكه‌ڤم؛ دا تو هنده‌كێ ژ وێ زانينا خودێ نيشا ته داى نيشا من بده‌ى كو ئه‌ز پێ سه‌رڕاست ببم ومفایى ژێ وه‌ربگرم؟
قَالَ إِنَّكَ لَن تَسۡتَطِیعَ مَعِیَ صَبۡرࣰا ﴿٦٧﴾
خدرى گۆتێ: هندى تويى -ئه‌ى مووسا- تو نه‌شێى بێهنا خۆ ل سه‌ر دويكه‌فتن وهه‌ڤالينییا من فره‌هـ بكه‌ى.
وَكَیۡفَ تَصۡبِرُ عَلَىٰ مَا لَمۡ تُحِطۡ بِهِۦ خُبۡرࣰا ﴿٦٨﴾
وچاوا تو دێ شێى بێهنا خۆ ل سه‌ر وان تشتان فره‌هـ كه‌ى يێن كو ئه‌ز دێ كه‌م وئه‌و ل به‌ر ته دبه‌رزه ژ وان يێن خودێ نيشا من داين؟
قَالَ سَتَجِدُنِیۤ إِن شَاۤءَ ٱللَّهُ صَابِرࣰا وَلَاۤ أَعۡصِی لَكَ أَمۡرࣰا ﴿٦٩﴾
مـــووساى گــۆتـێ: ئه‌گه‌ر خودێ حه‌ز بكه‌ت تو دێ من بينى يێ بێهن فره‌هـ ل سه‌ر وى تشتێ ئه‌ز دێ ژ ته بينم، وئه‌ز د تشته‌كى دا بێ ئه‌مرییا ته ناكه‌م.
قَالَ فَإِنِ ٱتَّبَعۡتَنِی فَلَا تَسۡءَلۡنِی عَن شَیۡءٍ حَتَّىٰۤ أُحۡدِثَ لَكَ مِنۡهُ ذِكۡرࣰا ﴿٧٠﴾
ئينا خدر ل به‌ر هات وگۆت: پا ئه‌گه‌ر ته هه‌ڤالينییا من كر تو پسيارا تشته‌كێ ل به‌ر ته ئالۆز بت ژ من نه‌كه، حه‌تا ئه‌ز ب خۆ وى تشتێ ل به‌ر ته نه ئاشكه‌را بێژم بێى تو پسيار بكه‌ى.
فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰۤ إِذَا رَكِبَا فِی ٱلسَّفِینَةِ خَرَقَهَاۖ قَالَ أَخَرَقۡتَهَا لِتُغۡرِقَ أَهۡلَهَا لَقَدۡ جِئۡتَ شَیۡءًا إِمۡرࣰا ﴿٧١﴾
ئينا وان ده‌ست ب ڕێڤه‌چوونا ل سه‌ر لێڤا ده‌ريايێ كر، وگه‌مییه‌ك د به‌ر وان ڕا بۆرى، وان داخواز ژ خودانان كر كو وان سويار كه‌ن، ڤێجا ده‌مێ ئه‌و سويار بووين خدرى ده‌په‌ك ژ گه‌مییێ ڤه‌كر وئه‌و كونكر، مووساى گۆتێ: ئه‌رێ ته...
قَالَ أَلَمۡ أَقُلۡ إِنَّكَ لَن تَسۡتَطِیعَ مَعِیَ صَبۡرࣰا ﴿٧٢﴾
خدرى گۆتێ: ل سه‌رى من گۆتبوو ته: هندى تويى تو نه‌شێى بێهنا خۆ ل سه‌ر هه‌ڤالينییا من فره‌هـ بكه‌ى.
قَالَ لَا تُؤَاخِذۡنِی بِمَا نَسِیتُ وَلَا تُرۡهِقۡنِی مِنۡ أَمۡرِی عُسۡرࣰا ﴿٧٣﴾
مووساى بۆ عوزر ڤه‌خواستنێ گۆت: ل من نه‌گره كو من شه‌رتێ ته د گه‌ل خۆ ژ بيركرى، وتو د نيشادانێ دا باره‌كێ گران نه‌دانه سه‌ر ملێن من، و ب نه‌رمى سه‌ره‌ده‌رییێ د گه‌ل من بكه.
فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰۤ إِذَا لَقِیَا غُلَـٰمࣰا فَقَتَلَهُۥ قَالَ أَقَتَلۡتَ نَفۡسࣰا زَكِیَّةَۢ بِغَیۡرِ نَفۡسࣲ لَّقَدۡ جِئۡتَ شَیۡءࣰا نُّكۡرࣰا ﴿٧٤﴾
ئينا خدرى عوزرا وى قه‌بويلكر، پاشى هه‌ردو ژ گه‌مییێ ده‌ركه‌فتن، و ل وى ده‌مێ ئه‌و ل سه‌ر لێڤا ده‌ريايێ دچوون وان كوڕكه‌ك ديت د گه‌ل زارۆكان يارى دكرن، ئينا خدرى ئه‌و كوشت، مووساى ب ڤێ چه‌ندێ نه‌خۆش بوو وگۆت: چاوا ته نه...
۞ قَالَ أَلَمۡ أَقُل لَّكَ إِنَّكَ لَن تَسۡتَطِیعَ مَعِیَ صَبۡرࣰا ﴿٧٥﴾
خدرى بۆ بيرئينان ولۆمه‌كرن گۆته مووساى: ئه‌رێ ما من نه‌گۆتبوو ته تو نه‌شێى بێهنا خۆ ل سه‌ر وان كريارێن من يێن ته چو زانين پێ نه فره‌هـ بكه‌ى؟
قَالَ إِن سَأَلۡتُكَ عَن شَیۡءِۭ بَعۡدَهَا فَلَا تُصَـٰحِبۡنِیۖ قَدۡ بَلَغۡتَ مِن لَّدُنِّی عُذۡرࣰا ﴿٧٦﴾
مووساى گۆته وى: ئه‌گه‌ر پشتى ڤێ جارێ من پسيارا تشته‌كى ژ ته كر تو من بهێله وهه‌ڤالينییا من نه‌كه، تو بوويه خودان عوزر وته د ده‌رحه‌قا من دا ته‌خسيرى نه‌كرییه؛ چونكى ته گۆتبوو من: تو نه‌شێى صه‌برێ د گه‌ل من بكێشى.
فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰۤ إِذَاۤ أَتَیَاۤ أَهۡلَ قَرۡیَةٍ ٱسۡتَطۡعَمَاۤ أَهۡلَهَا فَأَبَوۡا۟ أَن یُضَیِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِیهَا جِدَارࣰا یُرِیدُ أَن یَنقَضَّ فَأَقَامَهُۥۖ قَالَ لَوۡ شِئۡتَ لَتَّخَذۡتَ عَلَیۡهِ أَجۡرࣰا ﴿٧٧﴾
ڤێجا مووساى وخدرى دا ڕێ حه‌تا گه‌هشتينه نك خه‌لكێ گونده‌كى، ئينا وان داخوازا خوارنێ ژ وان كر، به‌لێ خه‌لكێ وى گوندى ل به‌ر نه‌هاتن كو وان مێڤان بكه‌ن، وان ديواره‌ك ل وێرێ ديت خوار بووبوو ونێزيك بوو بهه‌ڕفت، ئينا خدرى ئه...
قَالَ هَـٰذَا فِرَاقُ بَیۡنِی وَبَیۡنِكَۚ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأۡوِیلِ مَا لَمۡ تَسۡتَطِع عَّلَیۡهِ صَبۡرًا ﴿٧٨﴾
خدرى گۆته مووساى: ئه‌ڤه ده‌مێ ژێكڤه‌بوونێيه د ناڤبه‌را من وته دا، ئه‌ز دێ بۆ ته به‌حسێ وان كريارێن خۆ كه‌م يێن ته پێ نه‌خۆش بووى، وتو نه‌شياى بێهنا خۆ ل سه‌ر فره‌هـ بكه‌ى وپسيارا وان نه‌كه‌ى.
أَمَّا ٱلسَّفِینَةُ فَكَانَتۡ لِمَسَـٰكِینَ یَعۡمَلُونَ فِی ٱلۡبَحۡرِ فَأَرَدتُّ أَنۡ أَعِیبَهَا وَكَانَ وَرَاۤءَهُم مَّلِكࣱ یَأۡخُذُ كُلَّ سَفِینَةٍ غَصۡبࣰا ﴿٧٩﴾
هندى ئه‌و گه‌مى بوو يا من كونكرى ئه‌و يا هنده‌ك هه‌ژاران بوو وان د ده‌ريايێ دا كار بۆ خۆ پێ دكر وڕزقێ وان ژێ دهات، ڤێجا من ڤيا ئه‌ز ب وێ كونكرنێ گه‌مییێ عێبه‌لۆ بكه‌م؛ چونكى ل به‌راهییا وان مه‌لكه‌ك هه‌بوو هه‌ر گه‌مییه‌ك...
وَأَمَّا ٱلۡغُلَـٰمُ فَكَانَ أَبَوَاهُ مُؤۡمِنَیۡنِ فَخَشِینَاۤ أَن یُرۡهِقَهُمَا طُغۡیَـٰنࣰا وَكُفۡرࣰا ﴿٨٠﴾
وئه‌و كوڕكێ من كوشتى مرۆڤه‌كێ كافر بوو، وده‌یك وبابێن وى د خودان باوه‌ر بوون، ڤێجا ئه‌م ترسیاين ئه‌گه‌ر ئه‌و كوڕ بمينته زێندى ئه‌و به‌رێ ده‌یبابێن خۆ بده‌ته كوفرێ وسه‌رداچوونێ؛ چونكى وان گه‌له‌ك حه‌ز ژ وى دكر وپێتڤى پێ...
فَأَرَدۡنَاۤ أَن یُبۡدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَیۡرࣰا مِّنۡهُ زَكَوٰةࣰ وَأَقۡرَبَ رُحۡمࣰا ﴿٨١﴾
ڤێجا مه ڤيا خودێ ئێكێ ژ وى چاكتر و ب ڕه‌حـمتر بده‌ته ده‌یبابێن وى.
وَأَمَّا ٱلۡجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَـٰمَیۡنِ یَتِیمَیۡنِ فِی ٱلۡمَدِینَةِ وَكَانَ تَحۡتَهُۥ كَنزࣱ لَّهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَـٰلِحࣰا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَن یَبۡلُغَاۤ أَشُدَّهُمَا وَیَسۡتَخۡرِجَا كَنزَهُمَا رَحۡمَةࣰ مِّن رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلۡتُهُۥ عَنۡ أَمۡرِیۚ ذَ ٰلِكَ تَأۡوِیلُ مَا لَمۡ تَسۡطِع عَّلَیۡهِ صَبۡرࣰا ﴿٨٢﴾
وئه‌و ديوارێ من خواربوونا وى ڕاستكرى ئه‌و يێ دو كوڕكێن ئێتيم بوو ل وى باژێرى يێ ديوار لێ، و دبن وى ديوارى ڤه خزينه‌يه‌كا ژ زێڕ وزيڤى يا وان هه‌ر دووان هه‌بوو، وبابێ وان زه‌لامه‌كێ چاك بوو، ڤێجا خودايێ ته ڤيا ئه‌و هه‌رد...
وَیَسۡءَلُونَكَ عَن ذِی ٱلۡقَرۡنَیۡنِۖ قُلۡ سَأَتۡلُوا۟ عَلَیۡكُم مِّنۡهُ ذِكۡرًا ﴿٨٣﴾
وئه‌ڤ بوتپه‌رێسێن ملله‌تێ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- پسيارا مه‌لكێ چاك خودانێ دو شاخان (ذو القرنين) ژ ته دكه‌ن، تو بێژه وان: ئه‌ز دێ به‌حسه‌كێ وى بۆ هه‌وه كه‌م، دا هوين وى ل بيرا خۆ بينن، وعيبره‌تێ بۆ خۆ ژێ وه‌ربگرن.
إِنَّا مَكَّنَّا لَهُۥ فِی ٱلۡأَرۡضِ وَءَاتَیۡنَـٰهُ مِن كُلِّ شَیۡءࣲ سَبَبࣰا ﴿٨٤﴾
هندى ئه‌مين مه عه‌رد ئێخسته بن ده‌ستێ وى، و ژ هه‌ر تشته‌كى مه ڕێ وئه‌گه‌ر دانه وى كو ئه‌و پێ بگه‌هته تشتێ وى بڤێت ژ گرتنا وه‌لاتان وشكاندنا دوژمنان وهه‌ر تشته‌كێ دى.
فَأَتۡبَعَ سَبَبًا ﴿٨٥﴾
ئينا وى ب مجدى وزيره‌كى ئه‌و ڕێ وئه‌گه‌ر ب كارئينان.
حَتَّىٰۤ إِذَا بَلَغَ مَغۡرِبَ ٱلشَّمۡسِ وَجَدَهَا تَغۡرُبُ فِی عَیۡنٍ حَمِئَةࣲ وَوَجَدَ عِندَهَا قَوۡمࣰاۖ قُلۡنَا یَـٰذَا ٱلۡقَرۡنَیۡنِ إِمَّاۤ أَن تُعَذِّبَ وَإِمَّاۤ أَن تَتَّخِذَ فِیهِمۡ حُسۡنࣰا ﴿٨٦﴾
حه‌تا ده‌مێ خودانێ دو شاخان گه‌هشتییه جهێ ڕۆژ لێ ئاڤا دبت وى ديت ل به‌ر چاڤ هه‌ر وه‌كى ئه‌و د كانییه‌كا گه‌رما خودان هه‌ڕییه‌كا ڕه‌ش دا ئاڤا دبت، ووى ل وێرێ ملله‌ته‌ك ديت، مه گۆت: ئه‌ى خودانێ دو شاخان يان تو ب كوشتنێ و...
قَالَ أَمَّا مَن ظَلَمَ فَسَوۡفَ نُعَذِّبُهُۥ ثُمَّ یُرَدُّ إِلَىٰ رَبِّهِۦ فَیُعَذِّبُهُۥ عَذَابࣰا نُّكۡرࣰا ﴿٨٧﴾
خودانێ دو شاخان گۆت: هه‌چییێ ژ وان زۆردارى ل خۆ كر وكوفر ب خودايێ خۆ كر، ئه‌م د دنيايێ دا دێ وى عه‌زاب ده‌ين، پاشى ئه‌و دێ زڤڕته نك خودايێ خۆ، ڤێجا ئه‌و ب عه‌زابه‌كا مه‌زن دێ وى د ئاگرێ جه‌هنه‌مێ دا عه‌زاب ده‌ت.
وَأَمَّا مَنۡ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَـٰلِحࣰا فَلَهُۥ جَزَاۤءً ٱلۡحُسۡنَىٰۖ وَسَنَقُولُ لَهُۥ مِنۡ أَمۡرِنَا یُسۡرࣰا ﴿٨٨﴾
وهه‌چییێ ژ وان باوه‌رى ب خودايێ خۆ وته‌وحيدا وى ئينا، وكار ب گۆتنا وى كر جزايێ وى ژ نك خودێ به‌حه‌شته، وئه‌م دێ باشییێ د گه‌ل وى كه‌ين، و ب گۆتنه‌كا نه‌رم دێ وى ئاخێڤين، وسه‌ره‌ده‌رییه‌كا باش دێ د گه‌ل كه‌ين.
ثُمَّ أَتۡبَعَ سَبَبًا ﴿٨٩﴾
پاشى خودانێ دو شاخان دويچوونا وان ئه‌گه‌ران كر يێن خودێ داينێ وزڤڕى ڕۆژهه‌لاتێ.
حَتَّىٰۤ إِذَا بَلَغَ مَطۡلِعَ ٱلشَّمۡسِ وَجَدَهَا تَطۡلُعُ عَلَىٰ قَوۡمࣲ لَّمۡ نَجۡعَل لَّهُم مِّن دُونِهَا سِتۡرࣰا ﴿٩٠﴾
حه‌تا ده‌مێ ئه‌و گه‌هشتییه جهێ هه‌لاتنا ڕۆژێ، وى ديت ئه‌و يا ل سه‌ر ملله‌ته‌كى دهه‌لێت وان چو ئاڤاهى نينن وان ستاره بكه‌ن، وچو داروبار ژى نينن سيبه‌رێ ل وان بكه‌ن.
كَذَ ٰلِكَۖ وَقَدۡ أَحَطۡنَا بِمَا لَدَیۡهِ خُبۡرࣰا ﴿٩١﴾
وه‌سا و ب ڕاستى زانينا مه دۆر ل وى تشتى گرتبوو يێ ل نك وى هه‌ى ژ خێرێ وئه‌گه‌رێن مه‌زن، ل هه‌ر جهه‌كێ ئه‌و بچتێ.
ثُمَّ أَتۡبَعَ سَبَبًا ﴿٩٢﴾
پاشى خودانێ دو شاخان ئه‌و ڕێ وئه‌گه‌ر ب كار ئينان يێن مه داينێ ودا ڕێ.
حَتَّىٰۤ إِذَا بَلَغَ بَیۡنَ ٱلسَّدَّیۡنِ وَجَدَ مِن دُونِهِمَا قَوۡمࣰا لَّا یَكَادُونَ یَفۡقَهُونَ قَوۡلࣰا ﴿٩٣﴾
حه‌تا ده‌مێ ئه‌و گه‌هشتییه ناڤبه‌را وان هه‌ردو چيايان دا يێن تشتێ ل پشت خۆ ڤه‌دشێرن، وى ل پشت وان ملله‌ته‌ك ديت، نێزيك بوو ئه‌و ژبلی ئه‌زمانێ خۆ د چو ئه‌زمانێن دى نه‌گه‌‌هن.
قَالُوا۟ یَـٰذَا ٱلۡقَرۡنَیۡنِ إِنَّ یَأۡجُوجَ وَمَأۡجُوجَ مُفۡسِدُونَ فِی ٱلۡأَرۡضِ فَهَلۡ نَجۡعَلُ لَكَ خَرۡجًا عَلَىٰۤ أَن تَجۡعَلَ بَیۡنَنَا وَبَیۡنَهُمۡ سَدࣰّا ﴿٩٤﴾
وان گۆت: ئه‌ى خودانێ دو شاخان هندى ياجووج وماجووجن -كو دو ملله‌تێن مه‌زنن ژ دوونده‌ها ئاده‌مى- ب كوشتنا مرۆڤان وپويچكرنا شينكاتى خرابكارییێ د عه‌ردى دا دكه‌ن، ئه‌رێ ڤێجا ئه‌م كرێ وخه‌راجه‌كێ نه‌ده‌ينه ته، وماله‌كى بۆ ت...
قَالَ مَا مَكَّنِّی فِیهِ رَبِّی خَیۡرࣱ فَأَعِینُونِی بِقُوَّةٍ أَجۡعَلۡ بَیۡنَكُمۡ وَبَیۡنَهُمۡ رَدۡمًا ﴿٩٥﴾
خـــودانێ دو شاخان گۆت: تشتێ خودايێ من ژ ملكى وده‌سهه‌لاتێ دايه من بۆ من ژ مالێ هه‌وه چێتره، ڤێجا هوين ب هێزا خۆ هاريكارییا من بكه‌ن ئه‌ز دێ ناڤبڕه‌كێ ئێخمه د ناڤبه‌را هه‌وه ووان دا.
ءَاتُونِی زُبَرَ ٱلۡحَدِیدِۖ حَتَّىٰۤ إِذَا سَاوَىٰ بَیۡنَ ٱلصَّدَفَیۡنِ قَالَ ٱنفُخُوا۟ۖ حَتَّىٰۤ إِذَا جَعَلَهُۥ نَارࣰا قَالَ ءَاتُونِیۤ أُفۡرِغۡ عَلَیۡهِ قِطۡرࣰا ﴿٩٦﴾
هوين پارچه‌يێن ئاسنى بۆ من بينن، وده‌مێ وان ئه‌و ئيناين و ل ناڤبه‌را هه‌ردو چيايان داناى حه‌تا ڕاستكرى، وى گۆته پالان: ئاگرى خۆش كه‌ن، حه‌تا ئاسن هه‌مى بوويه ئاگر، وى گۆت: هوين سفرى بۆ من بينن دا ئه‌ز ب سه‌ر دا بكه‌م.
فَمَا ٱسۡطَـٰعُوۤا۟ أَن یَظۡهَرُوهُ وَمَا ٱسۡتَطَـٰعُوا۟ لَهُۥ نَقۡبࣰا ﴿٩٧﴾
ڤێجا ياجووج وماجووج نه‌شيان ب سه‌ر ناڤبڕێ بكه‌ڤن؛ هندى يا بلند وحلی بوو، وئه‌و نه‌شيان وێ ژ بن ژى ڤه كون بكه‌ن ژ به‌ر فره‌هى وموكمییا وێ.
قَالَ هَـٰذَا رَحۡمَةࣱ مِّن رَّبِّیۖ فَإِذَا جَاۤءَ وَعۡدُ رَبِّی جَعَلَهُۥ دَكَّاۤءَۖ وَكَانَ وَعۡدُ رَبِّی حَقࣰّا ﴿٩٨﴾
خودانێ دو شاخان گۆت: ئه‌ڤ ناڤبڕا من داناى دا خرابییا ياجووج وماجووجان ڤه‌گرت دلۆڤانییه‌كه ژ خودايێ من ب مرۆڤان، ڤێجا ئه‌گه‌ر ژڤانێ خودايێ من هات ل ڕۆژا قيامه‌تێ ئه‌و دێ وێ ناڤبڕێ ب عه‌ردى ڤه ڕاست كه‌ت وهه‌ڕفينت، وژڤانێ...
۞ وَتَرَكۡنَا بَعۡضَهُمۡ یَوۡمَئِذࣲ یَمُوجُ فِی بَعۡضࣲۖ وَنُفِخَ فِی ٱلصُّورِ فَجَمَعۡنَـٰهُمۡ جَمۡعࣰا ﴿٩٩﴾
ومه ياجووج وماجووج هێلان -حه‌تا ڕۆژا ژڤانێ مه دئێت- دا هنده‌ك ژ وان تێكه‌لی هنده‌كان ببن؛ ژ به‌ر هژمارا وان يا بۆش، وبۆ ڕابوونێ د (بۆڕییێ) دا هاته پفكرن، ڤێجا مه هه‌مى چێكرى بۆ حسێبێ وجزاى كۆمكرن.
وَعَرَضۡنَا جَهَنَّمَ یَوۡمَئِذࣲ لِّلۡكَـٰفِرِینَ عَرۡضًا ﴿١٠٠﴾
ومه جه‌هنه‌م بۆ كافران ئاشكه‌را وپێشچاڤ كر؛ دا ئه‌م دويماهییا وان يا خراب نيشا وان بده‌ين.
ٱلَّذِینَ كَانَتۡ أَعۡیُنُهُمۡ فِی غِطَاۤءٍ عَن ذِكۡرِی وَكَانُوا۟ لَا یَسۡتَطِیعُونَ سَمۡعًا ﴿١٠١﴾
ئه‌وێن د دنيايێ دا چاڤێن وان ژ زكرێ من دگرتى ڤێجا ئايه‌تێن من نه‌دديتن، ووان ته‌حه‌مل نه‌دكر گوهدارییا وان ده‌ليلێن من بكه‌ن يێن سه‌رى دكێشنه باوه‌رییا ب من و ب پێغه‌مبه‌رێ من.
أَفَحَسِبَ ٱلَّذِینَ كَفَرُوۤا۟ أَن یَتَّخِذُوا۟ عِبَادِی مِن دُونِیۤ أَوۡلِیَاۤءَۚ إِنَّاۤ أَعۡتَدۡنَا جَهَنَّمَ لِلۡكَـٰفِرِینَ نُزُلࣰا ﴿١٠٢﴾
ئه‌رێ ڤێجا ئه‌وێن كوفر ب من كرى هزر دكه‌ن ئه‌و دێ به‌نییێن من ژبلی من بۆ خۆ كه‌نه خودا؛ دا ئه‌و بۆ وان ببنه سه‌ركار؟ هندى ئه‌مين مه ئاگرێ جه‌هنه‌مێ بۆ كافران يێ كرییه جهـ.
قُلۡ هَلۡ نُنَبِّئُكُم بِٱلۡأَخۡسَرِینَ أَعۡمَـٰلًا ﴿١٠٣﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بۆ هشياركرن بێژه مرۆڤان: ئه‌رێ ئه‌م بــــۆ هـــه‌وه بێژين كــانـێ كارێ كيژ مرۆڤى ژ يێ هه‌مییان ب زيانتره؟
ٱلَّذِینَ ضَلَّ سَعۡیُهُمۡ فِی ٱلۡحَیَوٰةِ ٱلدُّنۡیَا وَهُمۡ یَحۡسَبُونَ أَنَّهُمۡ یُحۡسِنُونَ صُنۡعًا ﴿١٠٤﴾
ئه‌و ئه‌ون يێن كارێ وان د ژينا دنيايێ دا بــه‌رزه بووى -وئه‌و بوتپه‌رێسێن ملله‌تێ ته‌نه وهه‌ر كه‌سه‌كێ دى يێ ڕێكا ڕاست به‌رزه‌كرى، وب هيدايه‌ت نه‌هاتين- وئه‌و هزر دكه‌ن كو ئه‌و د كارێ خۆ دا دباشن.
أُو۟لَـٰۤئِكَ ٱلَّذِینَ كَفَرُوا۟ بِءَایَـٰتِ رَبِّهِمۡ وَلِقَاۤئِهِۦ فَحَبِطَتۡ أَعۡمَـٰلُهُمۡ فَلَا نُقِیمُ لَهُمۡ یَوۡمَ ٱلۡقِیَـٰمَةِ وَزۡنࣰا ﴿١٠٥﴾
ئه‌وێن هه يێن كارێ وان ب زيان، ئه‌ون يێن كافرى ب ئايه‌تێن خودايێ خۆ كرى، وباوه‌رى ب ديدارا وى ل ڕۆژا قيامه‌تێ نه‌ئيناى، ڤێجا كريارێن وان پويچ بوون؛ ژ به‌ر كوفرا وان، وئه‌م ل ڕۆژا قيامه‌تێ چو بهاى ناده‌ينه وان.
ذَ ٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمۡ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوا۟ وَٱتَّخَذُوۤا۟ ءَایَـٰتِی وَرُسُلِی هُزُوًا ﴿١٠٦﴾
ئه‌وا هه يا به‌حس ژێ هاتییه‌كرن ژ پويچبوونا كارێ وان جزايێ وان ئاگرێ جه‌هنه‌مێیه؛ ژ به‌ر كافرییا وان ب خودێ كرى ويارى وتڕانه بۆ خۆ ب ئايه‌ت وده‌ليلێن خودێ كرى.
إِنَّ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ كَانَتۡ لَهُمۡ جَنَّـٰتُ ٱلۡفِرۡدَوۡسِ نُزُلًا ﴿١٠٧﴾
هندى ئه‌ون يێن باوه‌رى ب من وپێغه‌مبه‌رێن من ئيناى، وچاكى كرين، باشترين وبلندترين جهـ ل به‌حه‌شتێ بۆ وانه.
خَـٰلِدِینَ فِیهَا لَا یَبۡغُونَ عَنۡهَا حِوَلࣰا ﴿١٠٨﴾
هه‌ر وهه‌ر ئه‌و دێ تێدا بن، وان نه‌ڤێت ژێ بێنه ڤه‌گوهاستن؛ ژ به‌ر ڤيانا وان بۆ وێ.
قُل لَّوۡ كَانَ ٱلۡبَحۡرُ مِدَادࣰا لِّكَلِمَـٰتِ رَبِّی لَنَفِدَ ٱلۡبَحۡرُ قَبۡلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَـٰتُ رَبِّی وَلَوۡ جِئۡنَا بِمِثۡلِهِۦ مَدَدࣰا ﴿١٠٩﴾
تــو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه: ئه‌گه‌ر ئاڤا ده‌ريايــێ حوبرێ وان قه‌له‌مان بن يێن گۆتنا خـــودێ دنڤيسن، ئاڤا ده‌ريايێ دا ب دويماهى ئێت به‌رى كو په‌يڤێن خودێ ب دويماهى بێن، ئه‌گه‌ر خۆ ئه‌م هنده‌ك ده‌ريايێن دى ژى بۆ هاريكار...
قُلۡ إِنَّمَاۤ أَنَا۠ بَشَرࣱ مِّثۡلُكُمۡ یُوحَىٰۤ إِلَیَّ أَنَّمَاۤ إِلَـٰهُكُمۡ إِلَـٰهࣱ وَ ٰحِدࣱۖ فَمَن كَانَ یَرۡجُوا۟ لِقَاۤءَ رَبِّهِۦ فَلۡیَعۡمَلۡ عَمَلࣰا صَـٰلِحࣰا وَلَا یُشۡرِكۡ بِعِبَادَةِ رَبِّهِۦۤ أَحَدَۢا ﴿١١٠﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه ڤان بوتپه‌رێسان: هه‌ما ئه‌ز ژى وه‌كى هه‌وه مرۆڤه‌كم وه‌حى بۆ من ژ نك خودايێ من دئێت به‌لێ خودايێ هه‌وه خودایه‌كێ ب تنێیه، ڤێجا هه‌چییێ ژ عه‌زابا خودايێ خۆ بترست ودلێ خۆ ببه‌ته خێرا وى ل ڕۆژ...